"Ben gerçek annenim"

Kelimelerin beynimde yankılanmasına izin vermeden, karşımda dikilmiş saçmalayan kadına baktım. Kahkaha attım.

"Evet, bende Kraliçe Elizabeth. Memnun oldum." Kadın, gülümsedi.

"Olmayan espri yeteneğini babandan almışsın." Babama döndüm. Alında yer yer birikmiş ter damlaları bana bunun bir kamera şakası olmadığını anlatmaya çalışıyordu sanki.

"Hayır.." dedi kadın "..gerçek babana"

Tekrar kadına döndüm.

"Tamam, nereye el sallıyoruz ?" Bilmişce gülümsedim. Babam inanmadığıma memnun olmuşcasına beni kolları arasına aldı. Kadın, yılmadan tekrar gülümsedi. Gözlerimi hiç birşey anlamadan öylece bizi izleyen Zayn'e çevirdim. Gerçek annem olduğunu iddia eden kadının dikkatini de, Zayn'e çekmiştim.

"Zayn Malik, ha ?.. İdare eder. Gerçi ben senden daha iyisini beklerdim ama..." Zayn gözlerini kısarak kadına kötü bir bakış attı.

"Pardon, tam olarak kimsiniz ?"

"Anne Brown"

"Bunun birşey mi ifade etmesi gerekiyordu ?" dedi Zayn.

"Hayır, Zayn. Senin için değil." Bakışlarını babama çevirdi. Babamın telaşa kapıldığını gördüğümde, konuştum.

"Böyle çat kapı mı ? Cidden, yöntemin bu mu ? Şak diye bu yalana inanmamı beklemiyorsun, değil mi ?" Anne, olumsuzca kafa salladı.

"Zaten hemen inanmanı bekliyor değildim. Ama bir gün bunu kavrayabileceğini umuyorum. Tek dileğim; bunun o kadar geç olmaması ve sana pişmanlık yaratmaması. Hayatına şak diye giriş yapıp, bu harika hayatını mahvetmek istemezdim ama seni canlı kanlı görmeye ihtiyacım vardı, kızım."

"Çok etkilendim." dedim yüzümde tek bir mimik bile oynatmadan.

Anne, bana son bir kez daha bakarak arkasını döndü ve buraya geldiği arabasına binerek karanlığa karıştı.

Zayn ve babam ile beraber içeri geçtik.

"Anneme anlatmam lazım.." dedim gülerek. "..İyi güler"

Babam hemen gözlerini büyültüp, "Sakın ha !" diye bağırdı birden. Babamın bağırmasıyla, Zayn hemen araya giriyordu ki, kendini durdurdu. Bana bakarak sakinleşti.

"Kötü bir niyetim yok ki !?" dedim babama yönelik.

"Tüm bunlar doğru olmadığına göre hiçbir sorun yok, değil mi ?" Babam gözlerini kaçırıp, yutkundu. Korku yüklü bakışlarım, titreyen sesimle karıştı. 

"Değil mi ?" diye sordum tekrardan.

Duyacağım cevabı anlamıştım. Acıtacağını da biliyordum. Ama bazen insanlar, acıtacağını bile bile duymak isterler. Acıtacağını bile bile bilmek isterler.

Beklediğim cevap gelmeyince, "Nasıl oldu ?" diye sordum. Zayn ise sanki kelimeleriyle beni incittiği düşünüyormuşcasına, tek kelime etmiyordu.

"Bundan 18 yıl önceydi..." dedi babam.

"Hadi ya" diye cevapladı babamı Zayn. Hafifçe gülümsedim. Babam, Zayn'e kötü bir bakış atarak "Bu neden burada !" diye sordu.

"Çünkü benim kocam." dedim. O'nun burada olmasına ihtiyacım vardı.

"18 yıl önce, annenle beraber-"

"Annem derken ? Hangi annem ?" dedim.

"Annen, Susan." dedi babam.

"Haaa" diyerek devam etmesi için sustum.

Mrs. Malik (Zayn Malik Fan Fiction)Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!