Burikak - 10

12.8K 74 17

Pasilip sa nakaraan

Humupa na ang hingal, pero hindi pa rin kumikilos si Domeng.

Nakabaon pa rin ang titi sa nasalantang puke.

"Tay,,tay Tay?...mabigat" Bulong ni manugang.

Nang umangat si biyenan, nagkatitigan sila .

Hindi niya kinaya nakita sa mga mata ni Cynthia.

Para siyang binuhusan ng napakalamig na tubig.

Biglang nahugot ang lumambot na ari.

"IM SORRY, IM SORRY" Wala sa sarileng salita ni Domeng.

Pagkatapos, mabilis at walang lingon-lingon siyang pumasok sa kanyang kwarto.

-----------------------------------

Burikak-6

Madaling araw.

Si Cynthia.

Nakahiga pero dilat ang mga mata. Tuyo na ang mga luha. Ubos na.

Higit sa sakit ng inabusong katawan , ay ang sakit sa kanyang damdamin. Pilit hinahanap ng kasagutan ang mapait na pangyayari.

Hindi niya mapapatawad ang kanyang ina, lalo na ang apat niyang mga kaibigan at kababata. Itinuring niya itong mga kapatid.

Pero, ang pinamakasakit sa kanyang kalooban ay ang ginawa sa kanya ng biyenan.

HINDI DAHIL SA PANGHAHALAY NITO SA KANYA.!!

Wala siyang nadaramang galit, ni katiting mang sama ng loob ukol dito.

Sa halip, matinding PANLULUMO , KALUNGKUTAN, AT PANGHIHINAYANG ang nasa kanyang puso.

Dahil sa nasirang RESPETO AT TIWALA sa kanya ni Domeng...ang kaisa-isang tao na nagpadama sa kanya ng tunay na malasakit at kalinga na hindi niya nakita maging sa tunay niyang ina. Maging sa asawang si Resty.

Kanina, para siyang sinaksak sa dibdib ng makita ang poot at pagkadismaya sa mukha ng biyenan habang marahas siya nitong kinakantot.

Matitiis pa niyang pilahan, halayin ng paulit-ulit ng mga hayup niyang kababata 'kesa kamuhian at pandirihan ng biyenan.

Sa isang iglap lamang, NASIRA at napalitan ng poot ang RESPETO at TIWALA na pinagsikapan niyang mabuo.

Nasira ang tiwala na bumago sa kanyang pananaw sa maraming aspeto ng buhay...ang nagpataas ng kanyang tingin sa sarile.

Yun lang ang tangi niyang pinanghahawakan patungo sa matinong pamumuhay.

NGAYON WALA NA! WALA NA!

Hindi siya pinatulog ng matinding ligalig, ng takot kung papaano haharapin ang umaga.

----------------

Kahit masama ang pakiramdam, nagpilit bumangon si Cynthia .

Alam niyang wala na sa bahay si Domeng. Narinig niya ang paglabas nito kanina bago pa man sumikat ang araw, Ganung oras silang magjogging ng biyenan.

Matapos ang hot shower, naghanda siya ng kanilang breakfast. Hard-boiled eggs at tuna sandwich. At Coffee, isang hilig na hindi kayang tigilan ni Domeng dahil hindi ito tugma sa kanyang healthy diet. ..

Pagkatapos ay naupo siya sa sofa, hawak ang tasa ng kape, habang nakatitig sa TV pero hindi nanood.

Nahihintay.

---------------------------------

SI Domeng

Mas maaga kesa dati ang paglabas niya ng bahay.

Dahil wala siyang tulog, minabuti na lang niyang maglakad kesa magjogging.

Paikot-ikot lang siya sa loob ng maliit nilang subdibisyon. Mabagal ang kanyang lakad. Singbagal ng mga oras kagabi para sa kanya habang hinihintay niya ang umaga at ng makalabas na ng bahay, makatakas, kahit saglit man lang, sa nagawang kasalanan.

SUKLAM NA SUKLAM SIYA, DIRING DIRI!.

Sa kanyang sarile.

GANAHASA NIYA ANG ASAWA NG KANYANG ANAK?!

PAPANO, BAKIT!!!!!

Tanong niya sa kanyang sarile ; kahit pa alam niya sa kanyang puso ang tunay na dahilan .

Nagselos siya. Nagalit sa pangyayari . Inakalang lumandi na naman ang burikak.

Nagpababoy sa mga kabarkada. Nagpupuyos ang kanyang damdamin dahil dito.

MAHALAGA SA KANYA SI CYNTHIA.!!

Bigla siyang napahinto sa paglalakad. Tila kidlat na tumama sa kanya ang katotohanan.  

Ang katotohanang pilit sinisikil ng damdamin.

MAY GUSTO SIYA KAY CYNTHIA. !!   MAHAL NIYA ANG MANUGANG,!!

"Hindi dapat, hindi dapat" Parang dasal na paulit-ulit niyang usal habang naglalakad ng mabilis.

Pabilis ng pabilis.

-----------------------------

Pawisan at humihingal pa si Domeng habang nakatayo sa harap ng pinto ng kanyang bahay. Nakikiramdam. Hawak ang susi. Huminga ng malalim bago pumasok .

Nanlaki ang mga mata sa kanyang nakita.

Si Cynthia, nakatihaya sa sahig kung saan nagkalat ang kape at mga piraso ng basag na tasa.

"CYNTHIA. CYNTHIA" Tarantang tawag ni Domeng habang inihiga niya ito sa sofa.

"Hmmmmm, hmmmm" Wala sa sarileng ingit ng manugang..

"Ang taas ng lagnat mo"

"Taaaaay?!. Parang nanaginip ang tinig nito.

"Anong nararamdaman mo, halika dadalhin kita sa ospital"

"Hu..huwag na tay" Pagkasabi nun, muli itong nawalan ng malay.

-----------------------------

"Nothing to worry about Sir, fatigue at severe stress lang ho. Normal naman ang resulta ng kanyang mga lab tests."

Nakangiting balita ng doctor kay Domeng matapos nitong mabisita si Cynthia.

"Right now she is under a mild sedative . All she needs is a complete rest. Pwede na siyang madischarge bukas. She can rest at home. Okay?"

"Thank you Doc" Pahabol niya sa palabas ng doctor.

Saka pa lamang siya nakahinga ng maluwag.

Seryosong minamasdan ang natutulog na manugang.

Buong pagsuyo, buong pagmamahal na hinaplos niya ang maamo nitong mukha . Larawan ito ng isang walang malay sa kamunduhan. ...walang ligalig, walang pangamba..



itutuloy

-------------------------------

 

Wives And LoversBasahin ang storyang ito ng LIBRE!