Vandaag was het de eerste vliegles. Ik kende Zwerkbal Door de Eeuwen Heen helemaal uit mijn hoofd, maar ik wist dat het bij deze lessen ging om praktijk. Daardoor was ik super zenuwachtig. Mensen leken het wel te merken.
Marcel Lubbermans hing aan mijn lippen terwijl ik alle tips opdreunde. Ook hij was bang voor de lessen. Fijn, dan was ik dus niet de enige. Alhoewel ik niet graag met Marcel overeen wilde komen.
Draco kwam even naar de tafel van Griffoendor om de steen van Marcel te stelen. Toen ik hem daarna op mijn weg naar de vliegles tegenkwam ging ons gesprek op een snauwende manier.
‘Waarom stal je zijn geheugensteen?’ snauwde ik.
‘Marcel Lubbermans is een stuk onbenul,’ was Draco’s sissende antwoord.
‘Dat is hij níét!’ zei ik tegen mijn wil in.
‘Hij kan niets, dat weet jij zelf ook wel. Daarom stal ik zijn steen. Hij heeft hem zelf toch niet nodig. Dat ding licht altijd wel op.’
Ik was eventjes stil.
‘Je bent het toch wel met me eens,’ zei Draco zelfingenomen.
‘Nee, dat ben ik niet. Ik probeer alleen te bedenken welk tegen antwoord je van je plek zal zetten.’
Draco keek me vreemd aan. ‘Het is niet echt jouw stijl om zulke dingen toe te geven.’
‘Nee, dat is het niet.  Maar het bracht je wel van je stuk, dus mijn missie is geslaagd. Noem de mensen uit mijn afdeling nooit meer stukken onbenul, anders zal ik ervoor zorgen dat je neus vanaf dan op je neus verder groeit.’
‘Woow, dat is een dreiging. Als je dat doet, ga ik gewoon naar de ziekenboeg en naar Perkamentus om je te laten aangeven.’
Ik deed alsof ik hem niet meer hoorde en rende door naar Harry Potter en Ron Wemel.

Mijn bezemsteel deed alles, behalve naar mij luisteren. Bij Harry en Draco leek alles goed te gaan. Bij Marcel alles behalve. Hij vloog per ongelijk omhoog en viel naar beneden, waardoor hij zijn arm brak.
De lerares verbood ons om verder te vliegen.
‘Zag je zijn smoel? Wat een ongelooflijke kluns!’ lachte Draco. Hij keek me recht in de ogen. De andere Zwadderaars lachten ook.
‘Hou je kop, Malfidus,’ snauwde Parvati Patil. Ik gaf haar een dankbare blik.
‘Ooo, nemen we het op voor Lubbermans?’ zei Patty Park. Ik wist dat ze in Zwadderich zat en ik wist dat Draco met haar om moest gaan, maar dat hij daar helemaal geen zin in had. ‘Ik had nooit gedacht dat jij van dikke kleine huilebalken hield, Parvati.’
‘Kijk!’ zei Draco, die iets van de grond griste. ‘Daar heb je dat stomme ding dat zijn oma hem heeft gestuurd.’ Hij had Marcel’s geheugensteen in zijn hand. Hij zocht gewoon ruzie met de Griffoendors. En speciaal met mij, wist ik.
‘Geef hier, Malfidus,’ zei Harry zacht en iedereen hield op met praten.
‘Ik denk dat ik hem ergens opberg, zodat Lubbermans hem later kan ophalen - wat dacht je van boven in een boom?’
‘Geef hier!’ schreeuwde Harry.
‘Kom maar halen, Potter!’ schreeuwde Draco vanuit de lucht.
Harry greep zijn bezem.
Nee!’ riep ik. ‘Madame Hooch zei dat we ons niet mochten verroeren - je werkt ons allemaal in de nesten.’
Harry luisterde toch niet naar me.

Toen mevrouw Anderling langs was gekomen en Harry had meegenomen ging ik naast Malfidus staan.
‘Je vraagt echt om ruzie, hè?’ zei ik kalm.
‘Ja…’ zei Draco argwanend. Ik keek waar hij naar keek: de bomen van het Donkere Bos waar we niet in mochten komen.
‘Ik kan jou echt niet uitstaan.’
‘Nou dat is voordelig, ik kan jou namelijk ook niet uitstaan.’
‘Waarom hebben we dan toch elke keer deze discussies?’
‘Hermelien, kom je nog? Praat maar niet met die viezerd.’ Parvati stak haar hand naar me uit en trok me mee naar de kant van Griffoendor.

Laat in de avond, om half twaalf in de nacht zat ik in de leerlingenkamer voor me uit te staren. Ik kon niet slapen en ik irriteerde me aan Belinda’s gesnurk.
Ik hoorde twee jongens hun slaapkamer uitkomen. Toen ik goed keek waren het Ron en Harry.
‘Ik kan gewoon niet geloven dat je dit echt wilt doorzetten, Harry.’ Ik wist dat Draco hen had uitgedaagd voor een tovenaarsduel. Het was een list. Dat wist ik zeker te weten.
Jij!’ zei Ron woedend. ‘Ga terug naar bed.
Zeker niet,  dacht ik. Niet nu ik de kans heb om met jullie mee te gaan en in een avontuur te belanden waarin ik zeker van belang ben.
‘Het heeft maar weinig gescheeld of ik had het tegen je broer gezegd,’ snauwde ik, in plaats van mijn gedachtes te uiten. Ik was zeker niet van plan om dat tegen Ron’s broer te zeggen. ‘Percy is klassenoudste - die zou hier wel een stokje voor hebben gestoken.’ Dat zou hij zeker hebben gedaan, als ik er niet was geweest.
‘Vooruit,’ zei Harry tegen Ron en hij duwde het portret van de Dikke Dame opzij.
Ik volgde hen door het gat. ‘Geven jullie dan echt niks om Griffoendor? Jullie denken alleen aan jezelf. Ik wil niet dat Zwadderich de beker wint en door jullie raken we nu vast alle punten kwijt die ik van professor Anderling heb gekregen omdat ik die spreuken wist bij Wisselvloeken.’ Dertig punten, alleen door een spreuk te noemen. Ik was er zo blij mee. Die dertig punten gingen we nu zeker niet weggooien.
‘Ga weg.’
‘Goed, maar ik heb jullie gewaarschuwd! Morgan, als jullie in de trein naar huis zitten, denken jullie vast nog vaak aan wat ik gezegd heb. Jullie zijn zo -‘
‘Wat nu?’ vroeg de Dikke Dame schril.
‘Dat is jouw probleem,’ zei Ron. ‘Wij moeten gaan, anders komen we te laat.’
Nog voordat ze aan het einde van de gang waren, haalde ik hen in. ‘Ik ga mee.’ Eigenlijk bedoelde ik: “Ik ga er niet voor zorgen dat jullie elkaar en de punten afmaken” maar dat zei ik niet.

Uiteindelijk kreeg ik hen toch zo ver dat ik mee mocht. We werden bijna gesnapt door Vilder, maar daar kwamen we maar net onderuit.
Foppe kwam ons tegen en hield ons op. Daardoor moesten we een ruimte binnen.
Alohamora,’ was de spreuk. We waren niet meer in een normaal leslokaal. We waren in de geheime gang op de derde verdieping.
Het enige wat ik kon denken toen we weer veilig - na een heel avontuur - terug in de kamer waren was: Ik krijg jou nog wel, Draco Malfidus.

A/N:

Dit was misschien een iets groter hoodfstukje, maar volgens mij ook saaier. Ik beloof jullie dat het volgende stukje leuker wordt, want dat gaat over de enorme reus. Daarvoor komt er nog een Dramione love stukje. Het eerste. Eindelijk... (spoiler...).
Even om jullie jaloers te maken, ik drink warme chocolade melk <3.

Dit hoofdstuk is opgedragen aan (ik moet nu nog gaan zoeken. zo goed voorbereid) JustBreathIn omdat haar boek "letters to someone" zo ongeloofelijk leuk en goed is dat jullie het allemaal moeten lezen. Haar boek: The Chosen One is ook geweldig, dus die moet je ook gaan lezen. Eigenlijk gewoon alles.

Dus dan zijn we aan het einde gekomen. Nog wat mededelingen. Ik heb 16 reads. Misschien is dat voor sommige niet zo veel, maar op mijn oude boeken (die allemaal trouwens niet gelukt zijn) had ik maar iets van 3 reads ofzoo. Dus daarvoor wil ik jullie bedanken. Ook staat de trailer erop. Volgens mij staat hij bij het vorige hoofdstuk. I hope you like it. Bij de cast is Marcel eventjes toegevoegd, maar dat is niet echt interessant.

x Alba

the Mudblood - deel 1Lees dit verhaal GRATIS!