Στην αγκαλιά μου!

2.7K 362 64

Η Αγνή καθόταν στην πρύμνη της πολυτελούς θαλαμηγού με το κεφάλι γερμένο στο πλάι, κόντρα στον ήλιο που ζέσταινε σπιθαμή προς σπιθαμή το κορμί της, με μια απόλυτη αίσθηση ηρεμίας και αγαλλίασης αποτυπωμένες στο πρόσωπό της, ενώ το απαλό χάδι του ανέμου ξεσήκωνε τις αισθήσεις της ανακατεύοντας τα κυματιστά της μαλλιά σε κάθε κίνησή της...

Επιτέλους! Πόσο είχε χρειαστεί να περιμένει για τούτη εδώ την στιγμή! Είχαν περάσει κιόλας δυο εβδομάδες από την ημέρα που ο Ανδρέας -άθελά του- την είχε πληροφορήσει για την κίνηση αυτή του Γκονζάλες, να ευχαριστήσει τα οργανωτικά στελέχη του νοσοκομείου με μία μίνι κρουαζιέρα στα νησιά του Αιγαίου με την πολυτελή του θαλαμηγό! Μόνο που, μέσα σ'αυτά - για κάποιον περίεργο και ακατανόητο λόγο- είχε συμπεριλάβει και εκείνη, πράγμα που την είχε εκπλήξει από την πρώτη στιγμή. Και μονάχα με τις διαβεβαιώσεις της Αλίκης είχε πειστεί πως επρόκειτο για την βαθιά εκτίμησή του σε μια γυναίκα που πρόσφερε στα άρρωστα παιδιά, ενώ είχε η ίδια ήδη νοσήσει και νικήσει την λευχαιμία....

Μα, όπως και να'χε, ήταν ανεκτίμητο δώρο για την ίδια αυτή η κρουαζιέρα, ιδανική ευκαιρία αλήθεια να ξεμπερδέψει αποφασιστικά από την ψυχική κόπωση που την είχε καταβάλλει τον τελευταίο χρόνο λόγω των διάφορων προσωπικών αλλά και οικονομικών γεγονότων...Ετσι, απολάμβανε μέχρι το μεδούλι το θείο τούτο δώρο παραμένοντας ώρα πολλή αμίλητη, μονάχα με τα στοιχεία της φύσης να κυκλώνουν την ύπαρξή της λες και δεν υπήρχε κανένας άλλος σε τούτο τον κόσμο...

Πώς τα φέρνει όμως έτσι η ζωή! Σου κλείνει κατάμουτρα πόρτες και σου ανοίγει άλλες, Γιατί, αν δεν είχε περάσει εκείνη την φριχτή αρρώστια δεν θα γνώριζε ποτέ τον Ανδρέα -πράγμα βέβαια που δεν ήξερε πια αν ήταν και τόσο καλό αν την ρωτούσες!- δεν θα γινόταν δασκάλα θέλοντας να υπηρετήσει τα άρρωστα παιδιά, δεν θα γινόταν πηγή έμπνευσης για την Αλίκη που είδε στο πρόσωπό της όλα όσα είχε περάσει, δεν θα δούλευε σ'ένα τέτοιο άρτιο νοσοκομείο και τώρα....δεν θα βρισκόταν εδώ, σε τούτο το πολυτελέστατο σκάφος να απολαμβάνει τις τελειότερες διακοπές της ζωής της σαν βασίλισσα! σκεφτόταν πασίχαρη τεντώνοντας το κορμί της νωχελικά, κόντρα στο αεράκι που φυσούσε δροσίζοντας μαζί με την θάλασσα, το κορμί της. Ε λοιπόν, νιώθω λες και είμαι έτοιμη να πετάξω! Σαν την πρωταγωνίστρια στον Τιτανικό ένα πράμα! σκέφτηκε εύθυμα και χαμογέλασε με αυτή την χαζή της σκέψη.

Ο Σωτήρας της Ψυχής μου...(TYS17)Όπου ζουν οι ιστορίες. Ανακάλυψε τώρα