Hoofdstuk 2

941 20 4

'Weet je al wat voor soort slaafje je neemt?' vraagt mijn moeder als ik de limousine in stap. Ik haal mijn schouders op. 'Geen idee eigenlijk' zeg ik. 'De vorige was best slecht. En hij was 20.' Mijn moeder begint te lachen. '20? Dan moet je toch wel ervaring hebben.'

'Hij was echt héél slecht. Jammer dat we nooit een slaafje kunnen ruilen' mompel ik verdrietig, met een schuin oog op mijn moeder. Ze geeft me geen liefde, maar ze wil wel het beste voor me. Als ik klaag, bijvoorbeeld over eten, gaat zij klagen bij de fabrikant dat het beter moet. 'Ah liefje, ik zal straks wel even met de baas praten. Het komt goed. Als de volgende slecht is, kan je hem zo ruilen' zegt mijn moeder met een lieve ondertoon in haar stem. Ze kán wel lief zijn. Moet ze alleen even haar best doen.

'We zijn er' Edward, onze chauffeur, draait zich naar ons om. Mijn moeder knikt goedkeurend. 'Wacht hier. Het duurt niet lang' Edward knikt en draait de auto op slot. 'Is het goed dat ik de radio aanzet, mevrouw?' Mijn moeder knikt en stapt uit. Voordat ik uitstap, hoor ik het begin van een liedje.

You and I,

We don't wanna be like them,

We can make it too the end,

And nothing can come between.

Oh, You and I.

'Hallo mevrouw, meneer' De portier maakt een klein buiginkje als we langslopen. Mijn moeder knikt als begroeting, ik steek mijn hand op.

'Even kijken. Waar moeten we ookal weer naar toe?'

Alsof ze dat niet weet. Ze komt hier bijna elk jaar. En als dat niet zo is, dan is ze op reis.

'Hierheen, volgens mij' zeg ik, terwijl ik haar voor ga naar de donkere kamer. Een vieze geur dringt mijn neus binnen als ik de kamer binnen stap. Een combinatie van jongen en man. (This is Us, haha :D)

'Ga jij maar even rondkijken. Ik ga met de baas praten, zoals beloofd'

Ik kijk langzaam de kamer vol jongens door. Het valt me op dat ze allemaal in alleen in een boxershort gekleed zijn.

Ik begin langzaam de rij af te lopen. Elke jongen neem ik goed in me op. Tot nu toe zie ik nog geen enkele leuke jongen. Dan kom ik bij de rij "14-jarigen".

Een schattige, bruinharige jongen kijkt me bang aan. Ik blijf bij hem staan. 'Hoe heet jij?' vraag ik zo vriendelijk mogelijk. De jongen kijk alsof hij ieder moment kan flauwvallen.

'Vooruit, zeg je naam' Zijn handelaar geeft hem een duw, waardoor hij bijna omvalt. 'Watje' mompelt hij er nog net hard genoeg om het te horen achteraan. 'Neem dat terug!' zeg ik boos. Hoe durft hij wel, deze jongen beledigen.

'Ik heet Louis...' zegt de jongen zachtjes. Ik knik. 'Mooie naam'

Hij doet iets met me wat de andere slaafjes niet deden, ik weet niet wat.

'Liefje, ik heb met de ba- Oh, heb je er al een uitgezocht?' Mijn moeder komt aangelopen. Ik knik voorzichtig. Wat nou als ze hem he-le-maal niks vindt? 'Nou uh... Oké dan maar' Ik kan haar wel om de hals vliegen. Maar ja, dat doe ik natuurlijk niet.

'Je kan hem altijd nog ruilen, snap je dat?' Ik knik weer.

'Maar mama, ik wil alleen maar hem. Niemand anders'

Not My SexBuddyLees dit verhaal GRATIS!