ÖNYARGI

53 4 0

Babam ... Tam karsımdaydı. Elini bana uzatmis gulumsuyordu . ' Prensesim ' diyordu bana her zaman ki gibi . Yatagimdan dogruldum ve sarildim babama. Ben sarilir sarilmaz yavas bi sekilde kollarimdan siyrilarak uzaklasmaya basladi . Bagiriyordum . Tipki babamin tabutunu gotururlerken bagirdigim gibi 'Gitme babam ! ' diyordum. ' Birakma prensesini ... ' . Yataktan sicramamla agladigimi farketmem bir oldu . Rüyanin etkisinden siyrilana dek bos gozlerle hemen yatagimin yanindaki pencereden disariyi izledim . Kendime geldigimde ayaga kalktim ve rutin okul hazirligimi yaptim . Cikmadan once aynaya baktim . Sacimi sag omzumdan uzanacak sekilde örmüs , ucunada siyah kurdeleli tokamı takmıstım. Gayet hos gozukuyordum. Bir kac bisey atistirdiktan sonra disari ciktim . Tam kulakliklarimi takmis müzik dinlemek uzereydim ki Sahra dan mesaj geldi .

-- Gece yorgunum ayaklarına yatıp anlatmadıgın olayları anlatman icin okul cikisinda bulusuyoruz kuzu . Kurtuldugunu sanma . Hadi simdi iyi dersler :)) --

Sahranin mesajiyla dun olanlari bir kez daha gozumun onunde canlandirdim ve Sahra nin mesajina cevap yazdim .

-- Bana katlanabilecegini dusunuyosan teklifin kabul edilmistir dostum ;) --

Gönder tusuna bastim ve okulumuzun şaşalı kapisindan iceri girdim . Herkesin gozu benim uzerimdeydi ve ben bundan oldum olasi nefret etmisimdir . Oldugum yerde durdum ve bana bakan merakli gozlere meydan okurcasina ;

' Bir problem mi var gençler ! O lanet olası ön yargilariniz yasadigim olay hakkindaki dusunceleriniz inanin zerre kadar umrumda degil .Benim hakkimda istediginiz dedikoduyu cikarabilir istediginiz seyleri dusunebilirsiniz yeter ki yuzume gulumsemeyin . Ve benden nefret edin olur mu ? evet mumkunse nefret edin benden . Tamam simdi devam edebilirsiniz ! '

Yillarin birikmisligini uzerimden atmak beni inanilmaz rahatlatmisti . Gulumsedim ve sinifima dogru yola ciktim ilk defa okulda bu kadar ozguvenli ve mutlu hissediyordum . Yalniz olmak bana iyi geliyordu , yalnizligi oldum olasi sevmisimdir aslinda . Cocukkende boyleydim . Geceleri annem bir an once odamdan ciksada tek basima pencereden yildizlari seyretsem diye dakikalari sayardim . Oldum olaasi boyleydim yani ne bir eksik , ne bir fazla ...

' Günaydin arkadaslar . Hemen tarih kitaplarinizin 99 . sayfasini açin ve ... '

Az once mutlu oldugumu mu soylemistim buyuk ihtimalle ilk dersin Tarih oldugunu unuttugumdandir. Yine disardaki manzaraya odaklandim . Pek bi manzarasi yoktu aslinda okulumuzun . Tam karsisinda bulunan bi cocuk parki vardi . Parkin dogrultusunda binalar siralanmisti binalarin arka tarafindaysa birbirini takip eden ufakli tefekli tepeler vardi . İste benim mekanim . Canim sıkıldıgında ugradigim yerlerden birisiydi . Cikista tam orayada ugramayi dusunurken aklima Sahra ya verdigim soz geldi. Sahi ne anlatacaktim ben Sahraya . Babamin beni rezil etme kismi degildi aklima takilan , sonrasiydi . Ates 'i nasil anlatacaktim ki ona . Sahi ne dusunuyordum ben onun hakknda. Seviyor muydum acaba ? Gercekten asik miydim ona ? Daha once hic yasamamistim ki onu gordugumde hissettiklerimi , daha once onunla oldugum kadar mutlu olmamistim ki kimseyle ? Saygi değer aşkın belirtileri miydi bunlar ? Bilemiyordum . Tek bildigim bunca olayin ardindan bana huzuru hissettiren kisinin o olmasiydi. Evet , tek bildigim buydu .

UMUDUNU YİTİRMEBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!