bolum5

20 0 0

kapıyı actım.

mudur senpai ve yanında benim yaşıtlarımda titreyen bir çocuk.

çocuğun adı zero.ailesi kötü vampirler tarafından öldürülmüş.zero artık bizimle yaşayacaktı.ilk bir ay içine kapanıktı yavas yavas açıldı.zeroyla yaşayalı 3 yıl olmustu.zero uzun boylu,yakışıklı,umursamaz,icine kapanık bir karaktere sahipti.zero ile ikimiz cross akademisinin gece nöbetçiliğini yapıyorduk.gündüz sınıfı öğrencilerinin geceleri dolasmasını engelliyorduk.gece sınıfındaki öğrencilerin ise gündüz sınıfına girmelerini engelliyorduk.Onlar karanlıktan saklanan efsanevi yaratıklar. Bizim görevimiz ise onların var olduğu gerçeğini saklamaktı...

ben ve kaname arasında ilginc bir iliski vardı.onu görünce elim ayağım birbirine dolanırdı.bana eğilip

-"Aya çok yoruluyorsun"dedi

-"aahh kaname sen benim hayatımı kurtardın"dedim.

kaname elimi tuttu yakınlaşacağımız sırada zero elimden çekistirip

-Aya cabuk ol nöbet başına deyip beni kanameden uzaklaştırdı.

Gerçek nefreti zeroyla tanıştığımda görmüştüm.

zero kanameden nefret ederdi.zero bütün vampirlerden nefret ediyordu.

Ailesi korkunç vampirler tarafından öldürülmüştü.3 yıl içerisinde biraz yumuşar ve daha da yakınlaşırız diye düşünmüştüm.fakat zero fethedilmesi zor bir kale gibiydi...

yine de bütün vampirler kaname kadar iyi değil!

Hatırlayamadığım ailemde vampirlerin saldırısına uğramış olabilir...

böyle düşüncelere dalmışken çığlık sesleri gelmeye başladı bütün kızlar kapıya saldırıyordu...

Gece...Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!