''Hiç''

97 7 2

Şunu hiç bir zaman anlamadım... İnsanlar neden hayattan bu kadar çabuk vazgeçiyor. Neden kendilerine bir amaç belirlemiyorlar? Neden kendilerini boşluğa sürüklüyorlar.

Kendilerine inanmıyorlar. Her şeyde kötü olduklarını düşünüyorlar. Hep pes ediyorlar. Hep kötü düşünüyorlar.

Neden peki?

Kendilerine çirkin diyorlar. Tip neden bu kadar önemli. Evet öyle bir insanlık var ki güzel olan popüler oluyor, çirki dediklerini alaya alıyorlar. Peki onlar mükemmel mi? Tip bu kadar mühim mi? İnsanların dedikleri kendi düşüncelerinizden daha mı önemli? Neden o lanet olası insanların kuklaları olasınız ki. Onları taktığınız sürece özgür olamayacaksınız. Ne giydiğinize onlar karar veremez. Davranışlarınıza onlar karar veremez. Seçimlerinize onlar karar veremez. Bu sizin hayatınız. İnsanlar neden kendinden nefret ediyor. 

Tamam. Belki kimse size gelip güzelsin demedi. Ama ne biliyor musunuz? Bana da demediler. Ama umrumda mı? Hayır. 

İnsanları dış görünüşüne göre yargılamak kadar saçma bir şey yok. Mini etek mi giymiş kesin fahişe, kapalı mı kesin geri kafalı, şu giydiklerine bak kesin ateist, gotik, eş cinsel, sağcı, solcu.... insanların dış görünüşüne göre insanı o kadar yargılıyor ki. Ya sanane insanlardan onların seçimlerinden, onların dış görünüşlerinden, onların zevklerinden!

Nerden bilebilirsin ki onların nasıl biri olduğunu. Yargılıyorsun ve yargılayanların kuklası oluyorsun. İnsanların ne diyeceğini düşünerek davranıyorsun. Onlara göre giyiniyorsun. Onların tarzını takip ediyorsun. Peki sorabilir miyim? Neden bir kerelik kendin olmuyorsun? Neden söylenenlere karşı kulaklarını kapamıyorsun. Dünyaya sen olmak için geldin başkası olmak için değil. Çok mu zor peki? Evet olabilir. Ki oluyor. İnsanlar benimle dalga geçiyor. Kıyafetlerime, konuşmama, bakışlarıma, herşeyime laf ediyorlar. Ama onlara uymak istemiyorum. Onlar gibi olmak istemiyorum. İnsanları yargılamak veya onları takarak yaşamak istemiyorum. Ben ne kadar beğenmezlerse beğenmesinler kendim olmak istiyorum. İnsanları yargılamadan yaşamak istiyorum. Onları olduğu gibi kabul etmek istiyorum. Ve beni de öyle kabul etmelerini umuyorum.

Diğer bir konu, ''hiç bir şey yapamıyorum''. 'Ben bir hiçim''...

Kendinize güvenmeniz gerekiyor. Çaba göstermeniz ve pes etmemeniz gerekiyor. Güçlü olun. Neden hep karamsar oluyorsunuz. Kendinizi neden bu kadar aşağıda tutuyorsunuz. Yükselin! Araştırın. Daha kendinizi bile tanımıyorsunuz. Kendinizi sıradan yerine koymayın ve özel hale getirin. Gözlerinizi açın. Oturun ve yazın kendiniz hakkında bildiklerinizi yazın. Ne kadar yazabiliyorsunuz? Özünüzü ne kadar biliyorsunuz?

Asosyal Bir Ruhun GünceleriBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!