UÇURUM

20 1 0

unutmadim beni mahvettikleri zamani.... onlara inat yasiyorum bu hayati...

  Karanlık o kadar karanlık ki kör olmuşum sanki...Ah bu acı ne zaman bitecek...Nerdesin...Neden korumadın minnacık yavrumu...Anne kurtar beni anneeeee...

         " Ah dokunmayın banaaaa"

         " Aşkım uyan sadece rüya görüyorsun ben burdayım" 

         "Alex"

        " Sadece rüyaydı aşkım, aç gözlerini  bak evimizdeyiz bebeğim"

  Gözlerimi açınca karşımda onu gördüm.Kurtarıcım... Hayatımda tutunduğum en sağlam dal.

       "iyi misin güzelim ?" dedi bir yandan da sımsıkı sardı beni.

       "iyiyim canım " dedim ama pek inanılası bir yanı yoktu. Ben yıllardır sadece onun için iyiymiş gibi davrandım.

        " Artık geçmişle yüzleşmelisin yoksa hiç geçmicek biliyorsun dimi? Ayriyetten Türkiye deki işleri de halletmemiz lazım"

        " Salı günü gideriz o zaman ama benden çok fazla birşey bekleme olur mu ?" dedim ona daha çok sokularak.

UÇURUMBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!