Because I Miss You More Today (Devam)

1.6K 62 3

Yazan/Gönderen : Park Chan Mi

Daha önceden çevirisini yaptığımız  Because I Miss You More Today Oneshotına devam olarak yazılmıştır;

http://www.wattpad.com/36699635-oneshots-%26-drabbles-because-i-miss-you-more-today

Luhan eğilip Minhun'a sıkıca sarıldı, sımsıkı..

Luhan sarılmayı bıraktığında, biri ağzını bir şeyler ya da inanamadığı birini çağırmak için açtı..

"Luhan hyung?"

Çok uzun bir duraksama oldu.. Luhan, geçmişinde çok iyi tanıdığı adamın sesini duyduğunda..

"Sehun..?"

~~~~

Beyaz duvarlarla çevrelenmiş odada karşılıklı oturuyorlardı.Minhun Luhan'ın kucağından inmek istememiş,küçük kollarını onun beline sarmış ve uyuyakalmıştı.Luhan onun saçlarını okşarken gülümsüyordu.Sehun bu manzaraya bakıp iç çekti ve başını sonsuz görünen denize doğru çevirdi.Konuşmak için casaretini toplamaya çalışıyordu ama yapabildiği tek şey derin nefesler alıp vermekti.

''Uyudu.'' dedi Luhan sessizliği bozarak.Gülümsemek için uğraşıyordu ama yapamıyordu.Ruhunu kaybetmiş bir melek gibiydi.Sehun onu özlediğini biliyordu,onu özlemişti ve şimdi konuşması gerekiyordu,her şeyi anlatması gerekiyordu.Tek sorun nasıl yapacağını bilmiyordu.Tam 6 yıl geçmişti,onsuz tam 6 yıl,onun gözlerine bakamadığı tam 6 yıl.Önceden huzur bulduğu gözlere bakmaya çalışıyordu ama Luhan gözlerini kaçırıyordu. Onu çoktan muydu? Sevgilisi var mıydı? Başkasını seviyor muydu? Sehun biliyordu,bunları ona sormaya hakkı yoktu.Çünkü bırakıp giden oydu.Onu sevdiğini itiraf edemeyen kendisiydi.Hayatını cehenneme çeviren kendisiydi ve şimdi tek kelime edecek cesareti yoktu. O gün kapıyı çekip giden gence ne olmuştu? Onun cesaretine ne olmuştu? Sehun bunun cevabını biliyordu.Cesaretinin kaynağını kaybetmişti.Luhan'ı kaybetmişti.'Bir kere olsun kendin ol Sehun,bir kere kendinden utanma,her şeyi anlat ona.Hep aklında olduğunu anlat.Acı çektiğini anlat' Luhan'ın huzur veren sesi Sehun'un düşüncelerini böldü.

''İyi görünüyorsun'' Sehun yavaşça başını Luhan'a doğru çevirdi.Gülümsemesinin arkasına sakladığı acıyı görebiliyordu.Onu hissediyordu. 

''Ben iyiyim,hyung. Sende iyi görünüyorsun.'' 

''Ben iyiyim,sadece biraz...Yaşlandım.'' 

''Hala aynı görünüyorsun hyung,hiç değişmemişsin.'' 

''Sen değişmişsin...Büyümüşsün,baba olmuşsun.'' 

''Oh,evet.'' Luhan kucağında uyuyan küçük çocuğa bakarak gülümsedi.

''Buraya iş seyahatine geldiğinizi söyledi,onunla daha çok ilgilenmelisin.'' 

''Evet,onunla daha çok ilgilenmeliyim.'' 

''Minhun annesinin cennette olduğunu söyledi,onu özlüyorsun değil mi?'' Sehun başını çevirip nefesini sesli bir şekilde dışarı bıraktı.

''Aslına bakarsan hyung,onu pek tanımıyordum...'' Luhan,Sehun'un söylediklerine anlam verememiş bir şekilde kaşlarını çattı.

''Ne demek istiyorsun?'' 

''Senden uzaklaştıktan sonra çok büyük hatalar yaptım hyung ve çoğu kez yaptıklarımdan pişman oldum.Bir çok insanın canını yaktım.''

''Sen kimsenin canını yakamazsın Sehun.En azından bunu bilerek yapmazsın,seni tanıyorum.Kendimden daha iyi tanıyorum seni.'' 

''Hyung sözümü kesmeden beni dinle çünkü bunları bir daha söyleyebileceğimi sanmıyorum...Seninle ilişkimi kestikten sonra kendimi kaybettim,ne yapacağımı bilemedim.Kadınlarla beraber oldum,her gün başka birisiyle.Seni unutmaya çalıştım,gerçeklerden kaçmaya çalıştım,aşkımdan kaçmaya çalıştım.Normal erkeklerden farklı olduğumu kabullenmekten kaçtım.Sensizliğin kabusum olacağını bilmeden her şeyden kaçtım.Aklımdaydın,her zaman aklımdaydın.Ne zaman biriyle beraber olsam onun sen olduğunu hayal ettim.Senin yokluğunda bende kayboldum. Unutmaya çalıştıkça daha çok hatırladım bizi,beraber geçirdiğimiz zamanları.Her şeyi kendime itiraf ettiğimdeyse çok geçti. Sana gelmek istedim ama bir oğlum olacağını söylediler.Yapamadım,onun da benim yüzümden acı çekip yalnız büyümesine göz yumamadım.O doğduğunda kendime bir söz verdim.Düzelecektim artık kaybedecek bir şeyim vardı.Bir oğlum vardı.Annesi o doğduktan 2 gün sonra öldü.MinHee ölmeden önce ona Minhun ismini verdi ve her şeye rağmen beni sevdiğini söyledi. Onu sevmiyordum,onu tanımıyordum ama Minhun benim oğlumdu.Seul'a taşındım. Orada büyük bir şirkette iş buldum. En alttan başlayıp en üste çıktım. Çok para kazanıyordum,iyi bir hayatım vardı ama mutlu değildim hyung.Sen yoktun,içimi ısıtan bakışların yoktu. Beni karşılıksız seven kimse yoktu.Sadece Minhyun ve ben vardık. 2 haftada bir Busan'a geldim. Bakım merkezinde çocuklarla eğlenirlen seni izledim ama yanına gelip seninle konuşamadım. Çünkü bir oğlum vardı,beni böyle kabul etmemenden korktum ama sonra 'dana ne kadar acı çekebilirim?' diye düşündüm ve seni takip ettim.Tam 6 yıl sonra hyung. Tamı tamına 6 yıl. Sahile geldiğini gördüm. Burada bir otele yerleştim ve yemek yemek için aşağı indiğimde Minhun'u göremedim. Kaybolduğunu sandım telaşla sahile indim.Sizi gördüm,konuşuyordunuz. Sizi öyle gördüğüm an yeniden kalbimin atmaya başladığını hissettim hyung,yeniden nefes almaya başladığımı hissettim.Şimdi çok geç biliyorum ama söylemem gerekiyor... Ben... Seni seviyorum hyung. '' Sehun konuşması bittikten sonra derin bir nefes aldı,rahatlamıştı.6 yıldır içinde tuttuğu şeyleri söylemişti.Yavaşça başını kaldırarak Luhan'a baktı.Ağlıyordu. Gözyaşları Minhun'un gömleğini ıslatıyordu. Burnunu çekti ve gülümsedi.

''Seni küçük... Beni hep ağlatıyorsun.'' 

''A-ağlama hyung,l-lütfen.'' Luhan ayağa kalktı ve Minhyun'u oturduğu koltuğa yatırdı. Yavaşça arkasını dönerken Sehun'un da arkasında olduğunu farketti.Başını kaldırıp bakmayı özlediği o güzel yüze baktı.Onu özlemişti.Her gün,her saat,her dakika,her salise daha çok özlemişti onu.Sehun tereddütle elini Luhan'a uzattı. Luhan önce Sehun'un eline baktı daha sonra yüzüne. Elini yavaşça Sehun'un elinin üzerine koydu ve bilinçsiz bir şekilde okşamaya başladı. Gözlerini birbirlerine kenetleyip gülümsediler.Luhan baş parmağıyla Sehun'un gözyaşlarını sildi.Sehun ise 6 yıldır yanıp tutuştuğu şey için gözlerini kapattı ve dudaklarını Luhan'ınkilerle birleştirdi.Luhan bir eliyle Sehun'un elini tutarken diğer eliyle küçüğünün saçlarını okşamaya başladı. Bu uzun bir öpüşme değildi ama tutkuluydu,yılların özlemiydi.Aşk doluydu. Sehun yavaşça dudaklarını Luhan'ınkilerden ayırıp alnını onun alnına yasladı.

''Seni her gün daha fazla özledim hyung.''

OneShots & DrabblesBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!