Kızlar gerçekten çok özür dilerim.Ne o güzel yorumlarınızı cevaplaya bildim,ne de bölüm hazırlaya bildim. Bildiyiniz üzere sınavım vardı ve olabilecek en berbat şekilde geçti.. Fazla iyi çalışmamıştım ve aklım hep sizdeydi. Ama bu sınav benim için çok önemliydi. Daha gelecek sınavlar var ve ben bu hatamı düzeltmek istiyorum.. Çoğunuz benim gibi sorumluluğu olanlardansınız biliyorum.. Anlayacaksınız beni. O kadar çok bölüm yazmak istiyorum ki, ama moralimi bile toparlayamıyorum. İşte bu yüzden kötü olacak bölümü de yazmak istemiyorum. Önümde daha bir kaç sınav daha var,onlarda hatamı telafi etmem gerekiyor. Bu süre zarfında bölüm yazamayacağım. Çünki iyi bir bölüm çıksa bile yorumları cevaplayamadığım için kötü oluyorum, ya da okuyamazsam daha kötü oluyorum. O yüzden bu aradan sonra söz veriyorum size her gün bölüm yayınlayacağım bir hafta bile olacak.. Sadece bana kızmayın ve burada bölüm beklediğiniz için çok minnettar olduğumu bilin. Sizi çok seviyorum kızlar.. Böyle ciddi konuşma yapmayı da hiç sevmiyorum.. Yorumlarınıza bayılıyorum, size bayılıyorum. İlginize fazlaca bayılıyorum.. Döndüğümde tüm yorumlara ayrı ayrı döneceğim.. Çok az ayrı kalıcaz sadece.. :) 

15.Bölüm'den Kesit: 

Arabanın içindeki sessizlik artarken başımın camla temasını sağlamıştım. Yolların kenarındaki ağaçların kayıp gidişini izliyordum dalgınca. 

-'Gerçekten konuşmayacakmısın '  

Sesi sessiz ortamdaki havayı gergin bir havayla değiştirirken bakışlarımı ona çevirmedim ve yolu izlemeye devam ettim. 

-'Zeynep' 

Sesinin yumuşaklığı içimde bir yerlerde kıpırtılar yaratırken, karşısını almak için aynı ses tonunu o kıza da kullandığı düşüncesini tekrarladım. Sinirle bir iç çekip , arabayı yolun kenarına park ettiğinde bakışlarımı yüzüne çevire bilmiştim. Bana döndüğünde, hızlı bir haraketle belimden tutup kucağına yerleştirdi. 

-'Bak kızım, bana böyle tripler atamazsın. Çocuk gibi haraketler yapma derdin neyse söyle' 

Ellerinden kurtulup kaçmak istediğimde belimdeki ellerini daha çok sıklaştırdı. Konuşmadan yüzüne bakmaya başladım. O da gözlerime bakarken içindeki buz parçalarının eridiğini farkettim. Düşünme Zeynep ! Dudakları da bakmayalı daha da öpülesi olmuştu sanki.. Gerizekalısın Zeynep ! Sıkıntıyla iç çekip bakışlarımı kaçırdığımda o da sıkılmış olacak ki kaşlarını çattı ve bir şeye karar vermeye çalışıyormuş gibi üzerine oturduğum bedeninin gerginliyini artırdı. Sonunda kararını vermiş olacak ki çenemde hissettiğim elleri ile bakışlarımı birleştirdi.  

–'Melda sadece arkadaşım, can borcu olduğum biri. Başka bir şey asla düşünmedim. Rahatladın mı ! ' 

TutkuBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!