For every story tagged #WattPride this month, Wattpad will donate $1 to the ILGA
Pen Your Pride

Şans Mı Yoksa Tesadüf Mü ?

29 3 0

İşte okulun ilk ve o sıkıcı günü karşımda duruyordu. Bense hâlâ dolabının karşısında zaman öldürüyordum ta ki annemin "hadi ama Lal geç kalcaksın" diyen sesini duyana kadar. Hemen üstüme bir şeyler geçirip mutfağa indim ve annemin o meşhur 'okula gitmeden kahvalti' kuralına uyuyordum. Hızlıca birkaç zeytin yedikten sonra geç kalıyorum diye aceleyle kalktım ve çıkmadan annemin yanağına kocaman bir öpücük kondurdum.

'Okulun ilk günü' diye neden herkes abartır ki giydiklerini ve lanet olası saçlarını ??? Kendimce ilk gün tek gelerek kendimi büyümüş hissediyordum ama yeni okul ve yeni bir ortam olduğu için ne yapacağımı hiç bilmiyordum. Böyle kendi kendimle konuşurken bir ses duydum mikrofondan "tüm öğrenciler sıraya"

İyi de ben hangi sınıfta olduğumu bile bilmezken hangi sıraya geçeceğimi nerden bilecektim ki ??? Bu düşünceler arasında başkalarına 9. sınıfların nerde olduğunu sormak aklıma gelebilmişti neyseki. Karşıma gelen ilk kişiye sordum nereye gideceğimi ve muhteşem cevap "sende mi 9'sun bende bilmiyorum ne yapacağımı galiba öğretmen bulmamız lazım". Galiba şuan ilk arkadaşımı edinmiştim. Biraz havalı sansada kendini iyi birine benziyodu. Ya da bunlar tamamen benim ön yargılarımdı.

İkinci bir uyarıyı duyduğumuzda rahatlamıştık çünkü bu uyarı 9. sınıflar içindi. Bize arka bahçeye gitmemiz gerektiğini ve en son bizim sınıflarımızı okuyacaklarınız söylediler. İlk arkadaşım daha doğrusu adını bilmediğim insan arka bahçeye doğru yürürken aklıma adını sormak gelmişti. Ona dönüp adını sorduğumda o benden önce davranmıştı. İkimizde birbirimize karşı gülerken adlarımızı söylemiştik.

Uzun bir beklemenin ardından sonunda müdür gelebilmişti. Sıra sıra isimlerimizi ve şubeleri okurken A sinıfında olduğumu bunun yanında da adını yeni öğrendiğim yeni arkadaşımın da benim sınıfında olduğunu öğrendim. Galiba şanssızlık mühürümü kırmaya başlamıştım. Sınıfıma doğru adımlar atarken sınıfları düzenleyen adama sövüyodum ya da bayan her neyse. Tüm 9'ları en üst kata almışlar yani 4. kata.

Son nefesimle sınıfa girdiğimde en arka sıralardan birine oturdum ve yeni arkadaşim "Yeliz" ile konuşmaya başladık.Çok sürmeden kafası kel bir adam sınıfa girmişti. Her zamanki gibi gereksiz konuşlararı yapıp "sizi tanıma amaçlı sorular" adı altında bu sürü soru bize yöneltirken sıra bana gelmişti. Kendimi kısaca tanıtıp oturduktan sonra yeni matematik öğretmenim olduğunu öğrendim.

İlk zil çaldığında Yeliz beni aşağı inelim diye çekiştirdi gerçekten çok üşensemde okulu tanıma amacıyla peşine takıldım. HADİ AMA BU ÇOCUK GERÇEK OLAMAZ !!!

Yeliz son sınıf olan kuzeninin yanına beni de sürüklerken onun grubunda takılan çocuk gerçek olamazdı. Yeliz gayet samimi bir şekilde takılırken ben suskun oturuyordum. Galiba ortama katılma zamanım gelmişti. Tam konuşmaya başlıyodum ki o lanet zil çalmaya başladı. Hadi ama bu şans mı ??? Şanssızlık mühürünü kırmadığıma adım gibi emindim.

En alt kattan en üst kata her gün çıkcak olduğumu bilmek bile beni okuldan soğutmak için yeterli bir sebepti. 2. ders başlamıştı ve sınıftaki herkes konuşmaya başlamıştı. Herkes gerçekten çok samimiydi. İlk derse göre bu samimiyet fazlaydı. Ya da ben fazla resmiydim. Her neyse yine farklı bir yüz sınıfa girmişti. O da İngilizce öğretmenimizdi. Yine o gereksiz konuşmalar yapılmış ve o sorular tekrar tekrar sorulup cevaplanmıştı. Bu gün sona ermişti eve doğru yürürken arkadan bir ses " Lal sende mi buradan yürüyosun galiba sabahları yürümek için birini buldum" gülerek ona baktım ve bu Yelizdi. İlk arkadaşımdı bu okuldaki ve eve yürürken de bana eşlik edicekti. Bence okulun ilk günü için güzel bir başlangıçtı. O benden 3 blok sonraki evde oturuyordu yani yine çok yakındık. Okulun ilk günü sandığından iyi geçmişti işte bu güzel.

Eve girdiğimde salondan bir ses "Okulun ilk günü nasıldı kızım ?" hadi ama anne kaç kere konuştuk bu gereksiz sorular sorulmayacak diye ? Bakışımdan anlamış olacak ki hemen gülerek "tamam hadi git üstünü çıkar gel konuşalım" diye karşılık verdi. Üstüme daha rahat bir şeyler geçirdikten sonra aşağı indim ve yeni arkadaşım olan Yeliz'i anlattım. Annemle biraz vakit geçirdikten sonra çok yorgun olduğum için akşam yemeği bile yemeden odama çıktım ve kısa bir süre sonra da uykuya daldım.

Şans Mı Yoksa Tesadüf mü ?Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!