Chapter 34

8.1K 210 7

‘Hey, je gaat vanavond toch wel weer mee toch?’ vraagt Deborah een paar dagen later, terwijl ze me in mijn zij port.

‘Nah, ik weet nog niet,’ zeg ik schouderophalend.

‘Ah, toe! Zonder jou is er niks aan!’ Deborah trekt een pruillipje.

‘Ik zal erover nadenken.’ Ik draai me om een klant te helpen.

‘Doe nou, je bent helemaal gespannen, je moet echt ff een beetje lol maken!’ Ze pakt me bij mijn schouders en knijpt er hard in. Zo hard dat de koffie uit mijn hand laat vallen. Van schrik zet ik een stap achteruit. De klant aan de andere kant van de toonbank kijk me geërgerd aan.

‘Deb, kijk eens uit wat je doet!’ roep ik. Terwijl ik een nieuwe koffie maak, probeer ik de koffievlek uit mijn kleren te krijgen. Maar het wordt alleen maar erger. Ik geef de klant zijn koffie en draai me om naar Deborah. Ik kijk haar boos aan.

‘Awh, sorry schatje. Ik regel een nieuw shirtje voor je.’ Ze trekt me in een knuffel.

‘Maar dan ga je vanavond wel mee,’ fluistert ze. Ik stem maar toe. Het is toch hopeloos om Deborah tegen te spreken.

‘Maar niet zo laat als de vorige keer, en je gaat me ook niet meer zo volgooien!’ zeg ik waarschuwend. Deborah lacht schijnheilig. Ik laat het er maar bij en draai me om.

-

‘IK BEN THUIS!’ schreeuw ik door het lege huis. Ik tref Eleanor in de keuken aan. Ik loop naar haar toe en geef haar een kus op haar wang.

‘Het ruikt heerlijk! Wat eten we?’ vraag ik terwijl ik in een van de pannen probeer te kijken.

‘Jacked potatoes!’ zegt ze trots. Ondanks dat beide geen echte keukenprinsessen zijn. Hebben we wel leren koken toen we hier kwamen wonen, want als het aan de jongens zou liggen, aten we elke dag patat, chinees, pizza of bij Nando’s.

‘Mmm, lekker!’  Ik ga op de bank zitten en zet de tv aan.

‘Moet je je niet even omkleden?’ vraagt Eleanor.

‘Neu, dat doe ik na het eten, dan kan ik gelijk omkleden. Deborah komt me 9 uur weer ophalen. We gaan naar een nieuwe bar net buiten het centrum.’

‘Alweer?’

‘Hoezo alweer?’ zeg ik met mijn blik gericht op de tv. Eleanor steekt haar hoofd om de hoek.

‘Ben je nu al weer vergeten dat je laatst zo dronken thuis kwam dat je buiten voor de deur al zowat in slaap viel?!’

‘Dat was per ongeluk. Ik heb me voorgenomen vanavond niet zo veel te drinken.’ Eleanor trekt een raar hoofd.

‘Je mag wel mee als je wilt?’ vraag ik om de vrede te bewaren.

‘Nee bedankt,’ zegt ze terwijl ze met haar ogen rolt. Ik haal mijn schouders op. Dan niet.

Vijf minuten later roept Eleanor dat we kunnen eten. Ik ga aan tafel zitten. We eten in stilte ons eten op. Na het eten gaan we samen op de bank zitten en kijken tv. Om half negen besluit ik om me te gaan omkleden. Als ik klaar ben loop ik weer naar beneden. Ik pak mijn tas en hoor buiten al getoeter.

‘Nou, doei,’ zeg ik zacht. Volgens mij vind Eleanor het best vervelend dat ik nu al weer wegga. Nou ja, morgen dan maar ff een gezellig avondje met Eleanor.

Ik stap in de auto. Deze keer zit er iemand anders achter het stuur. De auto wordt gestart en we rijden weg.

Na een kwartiertje komen we bij de bar aan. Ik kijk om me heen of ik Becca zie, maar het is zo druk dat ik bijna niks kan zien. Ik loop naar de bar en bestel wat te drinken. Terwijl ik op mijn bestelling wacht, draai ik me om en kijk naar de dansvloer. Het is nog maar net begonnen, en het is nu al super druk. Ik draai weer terug naar de bar. De barman zet net mijn glas voor me neer. Wanneer ik hem wil aanpakken, trekt hij het glas weer naar zich toe. Geïrriteerd kijk ik hem aan. De barman geeft me een knipoog en geeft me het glas.

‘Alsjeblieft, lekkerding,’ zegt de jongen flirterig. Ik rol met mijn ogen en draai me om naar Deborah, die ondertussen naast me is komen staan.

 ‘Let maar niet op Daniël. Zo doet hij altijd,’ zegt ze verontschuldigend.

‘Zal wel.’ Ik haal mijn schouders op en neem een slok van het drinken. Een zure smaak prikkelt op mijn tong. Verbaasd kijk ik naar het glas. Het was iets heel anders dan ik dacht dat ik besteld had. Nou ja, vast een foutje van die creepy barman. Ik laat het maar zo, anders zou ik  weer met hem moeten praten en daar heb ik dus geen zin in.

‘Ga je mee dansen?’ schreeuwt Deborah in mijn oor. Door de luide muziek versta ik er niks van.

‘Wat?’

‘Of je meegaat dansen.’ Voor mijn gevoel gaat de muziek steeds harder. Plots begint alles om me heen te draaien.

‘Amber, gaat het?’ hoor ik Deborah nog vragen. Maar ik kan geen antwoord  meer geven. Ik probeer me ergens aan vast te houden. Maar het heeft geen zin. Mijn ogen draaien weg en ik knal tegen de grond.

_____________________________________________________________________________

Hiiiii, hier is weer een stukjee!!!

Sorry dat het zo lang geduurd heeft, ik ben ontzettend druk met school en ik heb eerlijk gezegd niet meer zoveel inspiratie voor dit boek :(. Ik wil het heel graag afschrijven, maar ik weet bijna niet meer hoe ik verder moet gaan...

whatever, nieuw stukje ;)

xx mcflurry

Little Styles ~ One Direction fanfictionLees dit verhaal GRATIS!