Ik scheur de eerste en de laatste pagina uit het boek en stop ze in mijn broekzak. Het boek verdwijnt en de bibliotheek verandert langzaam in dezelfde lege ruimte van de vorrige keer. "Zullen we weer naar beneden gaan? Ja." We lkopen dezelfde kasteelachtige trap weer af. Als ik de deur open wil doen houd Hannah me tegen.

"Wat is er? Eh Meredith mischien ooit van gehoord. Oh ja. Maar hoe komen we hier dan weg? Nou gewoon wachten totdat ze weg is. Maar dat kan nog uren duren. Nee hoor."zegt Tjitske die op haar horloge kijkt. "Over vijf minuten moeten we beneden zijn voor het eten. Maar dat weet Meredith niet. Hoezo niet? Nou wij zouden haar de regels uit moeten leggen maar dat hebben we nog niet gedaan. Sinds wanneer is dat? Sinds de schoolregels bestaan, daar staat Als er iemand nieuw is dan moeten degene die op dezelfde kamer slapen de regels uitleggen. Maar dan komen we hier nooit weg en we hebben nog maar 2 minuten!" zegt  Hannah en ze begint helemaal te stressen. Als je niet op tijd bent dan krijg je namelijk helemaal niks te eten en je mag niet naar buiten maar dat doen we toch altijd en dan zetten we een cd'tje op met onze stemmen. "Hallo er bestaat ook nog zoiets als geld en de Macdonalds! Lau JE BENT EGT GENIAAL. Weet ik toch."zeg ik knipogend."Maar hoe komen we hier weg als Meredith hier voor eeuwig blijft zitten.

"Nou gewoon de deur heel voorzichtig open doen, heel stil zijn en doen alsof er niks gebeurt is. Oke." Ik duw de deur heel voorzichtig op een kiertje. Meredith is nog steeds aan het lezen en heeft tot nu toe nogniks in de gaten. Ik duw de deur nog iets verder open en glip ertussen door. Ik ga voor een zo groot mogelijk deel van de deur staan en Hannah glipt er ook tussendoor en komt mij helpen met de deur afdekken. ALs laatste glipt Tjitske tussen de deur door en komt er ook voor staan. We lopen voorzichtig achteruit  totdat de deur dicht is en weer verdwijnt. "Gelukt." zeg ik opgelucht.

"En nu op naar de Mac. "Zegt Hannah. "Eten!" gil ik. " Krijg je dat hier niet dan?" vraagt Merdith veel aardiger dan ik had verwacht.'Jawel maar we zijn te laat en dan krijg je niks en nu gaan we er stiekem vandoor om naar de Mac te gaan en jij gaat ons niet verklikken want dan doe ik je wat. Is het goed als ik met jullie meega. Wat?  Is het goed als ik met jullie meega. Waarom wil je dat. Nou ik heb geen andere keuze lijkt mij wan tik heb geen flauw idee hoe ik uit deze gevangenis moet ontsnappen.

Oke maar dan moet je je wel aan een paar regels houden regel nummer 1 in het vervolg doe je aardig tegen ons, regel nummer 2 je verklikt ons nooit meeren regel nummer drieje doet wat wij zeggen en als ze erachter komen dat we weg zijn neem jij de schuld op je. Oke."zegt Meredith tot mijn verbazing. 'Oke luister goed. We gaan straks stil naar beneden, sluipen op onze kniën langs de tafels en nemen de nooduitgang naar buiten. Is dat zo moeilijk dan. Niet als je het al jaren doet maar het zal je nog tegenvallen hoe lastig het is. 

The Magical Mystery (Herschrijven)Lees dit verhaal GRATIS!