For every story tagged #WattPride this month, Wattpad will donate $1 to the ILGA
Pen Your Pride

"Nee, Dat doe je niet." zeg ik maar het kwam meer uit als een bevel. Ik kijk hem met grote ogen aan. Ik ben maar gewoon een meisje die hij juist ontmoet heeft en hij wilt zijn leven opgeven voor mij? Wat is er mis met die jongen? "Als jij zelfmoord pleegt, doe ik het ook. Einde discussie!" Gromt Harry en blijft heen en weer lopen.

"Waarom Harry? Ik ben maar gewoon een fan die je juist hebt ontmoet en je wilt je leven opgeven voor mij?" Schreeuw ik een beetje verwerd. Oh geweldig hier komt het schreeuw gedeelte weer.

"ik heb het je toch juist uitgelegd! Dat jij gepest word en mishandeld is allemaal MIJN schuld!" Schreeuwt Harry en kijkt in mijn ogen met zijn prachtige grote groene ogen. Ik zucht en kijk even naar mijn gsm op het nachtkastje. Ik ontgrendel het en zie 02:03 staan. Wow! is het zo laat?!

"Diana, beloof me iets ok?" Vraagt Harry rustig en gaat naast het ziekenhuisbed staan en neemt voorzichtig mijn kleine hand in zijn grote hand. Ik kijk op van onze handen naar zijn ogen. "Wat is het?" Vraag ik zachtjes.

"Beloof me dat je geen zelfmoord pleegt." Zegt Harry zachtjes maar juist luid genoeg zodat ik het kan horen. "Harry...." Ik zeg mokkend. "Beloof het me Diana." Roept hij nu luider dan ik verwacht had. Dat schrok me een beetje.

"Nee Harry, ik beloof het niet." Zeg ik rustig en schud mijn hoofd. Harry zucht. "Beloof me dan dat je zult wachten tot in Londen." Mmmm zou ik dat beloven? Kan ik het nog zo lang volhouden?

"Belooft"

Ik zie een kleine glimlach vormen op Harry's gezicht. "Goed! Wel het is 10 na 2 in de nacht, ik kan maar beter gaan." Hij zegt terwijl hij op zijn gsm kijkt. "Waar verblijf je dan?" vraag ik zachtjes. "In een hotel, niet ver van je huis. De jongens zij er ook" Vertelt hij me met een grote glimlach op zijn gezicht.

Ik begin een beetje te giechelen en Harry geeft en een zachte kus op mijn wang. Waardoor mijn wangen roder worden. Harry ziet het en lacht zachtjes. "Slaapwel." Fluistert hij in mijn oor, oh help ik krijg kippenvel al over mijn lichaam. "Slaapwel." Fluister ik zachtjes terug. Ik heb het plots zo koud het lijkt wel of ik nat ben. Ik voel rond op de overtrek van het bed en voel iets plakkerig. Het zal wel gewoon water zijn toch?

Ik zie dat hij de brief meeneemt, me nog een laatste glimlach geeft en dan het kamertje uitloopt. Ik krijg plots een steek in mijn maag alsof Dylan me weer slaat maar dit keer veel harder. Het doet pijn, mijn hoofd bonkt als een gek en ik bibber niet normaal. Maar dan word alles donker voor mijn ogen. Niet dat ik in slaap val nee, het voelt veel anders veel pijnlijker. Wat gebeurt er? Ik voel me plots zo zwak. Harry?! help! iemand? wacht!

"Harry! Harry! alstublieft?! help me...." roep ik zo luid als ik nog kan maar geen antwoord. Het doet pijn ik kan mijn ogen niet meer openen!

POV Harry

Ik sta tegen de de deur van Diana's kamer geleund mijn handen in mijn zakken, ik ben aan het nadenken hoe ik dit alles moet oplossen. Diana is een vrolijk en lief meisje maar ik heb haar leven een living hell gemaakt!

Het is allemaal mijn schuld, ja allemaal

elke keer dat iemand haar beledigde --> mijn schuld,

elke keer dat iemand haar pijn deed --> mijn schuld,

elke keer wanneer ze zich niet goed voelde --> mijn schuld,

wanneer ze aan zelfmoord denkt --> mijn schuld,

wanneer ze denkt dat ze lelijk is --> mijn schuld. Diana is een prachtig mooi schattig meisje!

wanneer ze zelfmoord pleegt --> MIJN schuld.

Het is allemaal echt allemaal mijn schuld en ik kan het niet meer verdragen. Ik heb iemands leven verpest! Maar plots hoor ik iets:

"Harry! Harry! alstublieft?! help me...." ik hoor ik zacht geroep uit de kamer komen van Diana. Zo snel als ik kan open ik de deur en loop naar binnen om Diana te zien bibberen, haar ogen zijn dicht maar ze bibbert zo hard. "Haz" kreunt ze zachtjes. Nee, nee, nee Diana?!

The life of a directioner [h.s.] DUTCHLees dit verhaal GRATIS!