Gitmek

3.6K 203 23

Kyo ve Suma yı giderken kapıya kadar geçirmek istemiştim ama Kaage " Gerek yok. " diyerek kestirip atmıştı. Odadan çıkmak için var olan belki de tek şansım böylece uçup gitmişti. Şimdi karşımda öfkeyle dolanan ve konuşmaya nereden başlayacağını kestirmeye çalışan Kaage yi izliyordum. Yatağımın üzerine oturmuş daha doğru ifade etmek gerekirse sinmiş Kaage nin sabahki kadar kızgın olmamasını diliyordum. Ne de olsa akşam olmuştu ve belki de bu gecen zamanda Kaage nin ofkesi biraz olsun yatışmış olabilir. Olamaz mı ?

Kaage " Nerdeydin? " diye tekrar gürlediğinde olamayacağını anlamış oldum.

" Hastanede " dedim ona ürkekçe

" Ichiro doğruyu söyle. " Sesi sakindi. Bu sakinlik fırtına öncesi için miydi ?

" Dün sınıftan çıktığımda eve geliyordum. Sonra yolda yeniden geçmişe gitmeye başladım. Sonrasını bilmiyorum. Naoki nin anlattığına göre beni hastaneye götürmüş. " dedim bir çırpıda.

" Naoki? "

" Sabahk... "

" Sabahki çocuk. Ah pardon nasıl oldu da tahmim edemedim hani seni öpen. " diye sözümü keserek bağırdı Kaage. Her sözüyle yer gök inliyordu.

" Be ... ben ... Sorumlusu ben değilim. " dedim kekeleyerek.

" O zaman kim ? " Kaage nin gözleri donuk bakıyordu. Daha öncede bu bakışı bir kaç defa görmüştüm. Geçmişte ... Karşısındaki insanları öldürürken ...

" Kaage ... " diye ağzımı açtım.

" Kaage ... " diye beni tekrar etti. " Yani tüm bunların sorumluluğu bana ait. " Sözlerimi tamamen farkı bir yere çekiyordu. " Neyi yanlış anladın Ichiro ? Ya da neyi doğru anlatamadım ? " diye devam etti. Gözlerindeki donukluk gitmişti. Sesi fısıltıdan farksızdı ve bunları söylerken bana yaklaşıyordu. " Dudakların benimdi Ichiro. " derken parmakları ile dudağıma dokundu. Bu dokunuşla içim tuhaflaştı. Beni öpmesini diledim. Baş parmağı ile dudağımda gezinirken "Bu dudakları öpmeyi seviyordum. " dedi. " Ama artık onları istemiyorum. "

Gözlerindeki kırgınlığı gördüm. Sözlerinin bende açtığı yaralar canımı yakıyordu. Kalbimdeydiler. Kaage parmaklarını dudağımdan çekti. Bedeni odada benden uzaklaşıyordu. Sonra kapıdan çıktı. O gitti. İçimdeki boşluk büyüdü. Gözlerimden akan yaşları boğazımdaki yumru ve hıçkırıklar fark etmemi sağladı. Ben ağlıyordum çünkü Kaage yine yanımdan gitmisti.

*** drama bagladim bu bolum de neyse bakalim devamin da ne yapacagiz biraz ichiro kaage uzerinde durmayi disunuyorum kyo ve sumayi cok verdim gibi geldi o yuzden ask yuvalarinda onlari yanliz birakcam ahahah kötüyüm ya ben valla tabiki oyle birsey yapmyacagim bekleyin beni bi daki bolumde goruselim :)))

**** her zamanki gibi vote ve yorum cuflayin - cuflamak nedir bilmiyorum ama ben buldum ben buldum ben buldum :))) - bugun asiri keyifliyim kusura bakmayın.

***** cenesi bugün normalden daha cok dusen yazariniz dan sevgilerle :)))

WATASHI NO KAGEBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!