Yetim Kanser ve Hayat köpek

47 0 0

 Ailem beni 20 günlükken yetimhaneye bırakmış. Annemi ve babamı hiç görmedim. Acaba şu anda ne yapıyorlar? 

Beni özlüyorlar mıdır?   Neyse henüz 12 yaşımdayım. Malesef ki hiç arkadaşım yok. Yetimim ve kanserim diye mi ? 

Birgün dışarıya çıkmıştım.   Bana alay ettiler, beni küçümsediler, beni sevmediler.

Bende üzüldüm kırıldım. Ama asla isyan etmedim. Çünkü birgün bu halimden bi an önce kurtulacağıma inanıyorum. Bir köpek edinmek istedim. İzin vermediler ben de bahçedeki koruma amcadan köpeğini gezdirmeye izin aldım. bana o kadar kibar davranıyor ki ...

Teklifimi reddetmedi. çok sevindim teşekkür ettim. Daha sonra acılarımı köpeğe anlattım. O'na Hayat adını verdim. Beni sanki anlıyor. Üzücü şeyler anlattığımda bana patileriyle sarılıyor, komik olaylar anlattığımda ise etrafımda dönüyor. Ben ağladığımda o benim kucağıma gelip ağlamaklı bir tonda mırıldanıyor, güldüğümde çok neşeli bir şekilde havlıyor. İşte o benim tek dostum Hayat. Umarım beni annem ve babam gibi tek bırakmaz. O benim en değerli arkadaşım. Bu arada adım Su, Su ve soy adım soy adım.. soy adım şey bilmiyorum ama Hayat olsun, çünkü en değerli varlığım köpeğim olduğu için.  yaklaşık 13 gün önce bir erkek çocuğu benle saçım yok diye dalga geçtmişti, çok üzüldüm, beni saçsızım diye arkadaş edinmeyecekler mi hiç?. çok ağlamıştım çok. Ama Hayat bana hep destek oldu bazen biliyor musunuz aç kaldığımda bana mutfaktan ekmek getiriyor. O benim biricik arkadaşım. O nun sayesinde kötü anılarımı unutuyorum.

Her neyse bu günlük bu kadar yeter.  ben yatmalıyım yoksa yetimhanedeki abla bana çok kızıyor.i iyi geceler sevgili günlük...

Yetim Kanser ve Hayat köpekBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!