*Psst* Notice anything different? 👀 Find out more about Wattpad's new look!

Learn More

EPILOGUE

“How are you? I know you’re happy in there. But I’m really sad that you leave me. I didn’t even have the chance to know you better...”  A tear escaped from her eyes and wiped the fallen leaves on top of the grave. She heaved out a deep sigh and her tears continued to fall when lots of memories with him started to flood on her head. Her heart his breaking that she scarcely breathes.  “Ang daya mo talaga. Ang bilis bilis mo namang umalis. Ni hindi mo man lang ako inantay” She laughed bitterly and continued to caress the carved name on the grave.

“Savannah, how long will you stay there?” Napalingon si Savannah at nakita ang kanyang ina na nakatayo sa kanyang likudan. Umupo ito sa tabi niya at tiningnan ang puntod. Nakita niyang namumuo na ang luha sa mga nito pero alam niyang pinipigilan lamang ni Kisha ang umiyak. Ilang taon na din ang lumipas simula nung mamatay siya pero nandito pa rin sila at nagluluksa...

“It’s just...so hard to accept that he’s gone” her voice crack and sobbed while her hands are covering her face. Kisha leaned on her and hugged her tight. Masakit para sa kanya na makitang nasasaktan ang kanyang anak at tanging magagawa lamang nila ngayon ay ang magdamayan...

“It’s very hard to let go of a person that you truly love but we need to do it. It’s the only way to move on and have another life” hinalikan ni Kisha ang noo ni Savannah at pinunasan ang luha nito. Sabay silang tumayo at kahit na gusto nilang magtagal pa dito ay hindi na pwede. May kailangan pa silang puntahan at mauubos ang kanilang oras...

Nang makasakay sila sa kotse ay agad ng pinatakbo ni Kisha ito...

“Where is he?” tanong ni Savannah. She fished her phone out and read the messages from her friends. Simula nung tanggapin sila ng mga tao, nagkaroon na din siya ng maraming kaibigan, mapabampira man o tao. Pagkatapos ng nangyaring Great War, natagtag na ang boundary sa pagitan ng mga normal na tao, mga Vampire Hunter at mga bampira. At dahil na rin sa pangyayaring iyon, natapos na ang kasamaan ng mga hunter. Ang ibang hunter ay nagkaroon na ng bagong buhay at ang iba naman ay nanatiling nakakubli sa iba’t-ibang bahagi ng mundo at may tahimik ng buhay. Wala na silang pakealam pa sa mga bampira, ang tanging gusto lamang nila ngayon ay magkaroon ng tahimik na buhay at malayo sa gulo. Madaming nagbuwis ng buhay sa nangyari at wala na silang nagawa kundi ang tanggapin na lamang iyon

“Probably late for our flight. He’s really a jerk. I hate him” napatawa na lamang si Savannah at itinuon ang atensyon niya sa labas ng bintana at tiningnan muli ang puntod ni Cross.

“Till we meet again Cross” she whispered hanggang sa tuluyan na silang makaalis...

***

“Are you sure you want to stay here Savannah?” tanong ni Kisha kay Savannah. Nandito sila ngayon sa may airport at papuntang Europe si Kisha upang doon na manirahan. Nauna na doon ang mga Nobles at siya na lamang ang inaantay. Gusto kasi niya ng panibagong environment at kahit gustong-gusto niyang isama si Savannah, ayaw namang pumayag nito. At dahil alam niyang kaya na ni Savannah ang kanyang sarili, iiwan na niya ito dito...

“Yes Mom, I want to study here” Isang dahilan ni Savannah kung bakit ayaw niyang sumama ay mas gusto niyang dito mag-aral at nandito din ang kanyang mga kaibigan. Bibisitahin naman niya ang kanyang ina kapag nagbakasyon kaya hindi na siya gaanong nalulungkot at kaya na naman niya ang kanyang sarili...

Lumapit si Kisha kay Savannah at niyakap ito ng mahigpit. Hindi naman niya mapigilang mapaluha dahil napakalaki na talaga ng anak niya. Dahil isa siyang ina, nag-aalala siya para dito... “Are you really sure? Oh God, Sav. Baka mabaliw ako kakaisip kung ano ng nangyayari sayo dito” inihiwalay ni Savannah si Kisha mula sa pagkakayakap sa kanya. Napatawa naman siya ng makita ang basang pisngi ni Kisha dahil sa luha…

The Perverted Vampire (PUBLISHED)Basahin ang storyang ito ng LIBRE!