CHAPTER 6

BLAAAAAGGG!!

Ouch that hurts! Tsk. Natalisod lang naman ako sa pakalat kalat na hanger sa sahig dahil sa pagmamadali ko.

Bakit ako nagmamadali? It's because I'm damn late! It's already 6:50 in the morning and I only have 10 minutes left. 15 minutes ang byahe papunta sa school. How great right?! Tsk.

Ohmygosh. Umaandar ang oras kaya hindi na ako nag-aksaya pa at dali-dali akong bumaba sa hagdanan. Muntik pa akong madulas nang maapakan ko yung panghuling baitang ng hagdan.Whooh! I sighed as a sign of relief.

"Im going!" I shouted ng makita ko sila Mama sa dining table na nag-aalmusal.

"Aren't you going to eat your breakfast?" Mama ask.

"No, I have no time Ma. I'm late" nag-ok sign lang si Mama and as I search my shoes na naiwan ko sa labas ng bahay ay mabilis ko itong sinuot at dali-daling lumabas ng gate para makapagpara ng trycicle.

Nakakainis. Kung ano mang kinaaga ng pagtulog ko yung naman.ang kinatagal ng paggising ko. Taena!. Late pa tuloy ako. tsk

I giggled ng makakita ako ng anino ng isang trycicle. Agad ko itong pinara para makasakay na

For the record,  ngayon na lang ulit ako sumakay ng trycicle.

My classes would start at 7:00 and I only have freaking 8 minutes.

Napasabunot na lang ako sa aking buhok dala ng sobrang inis at kaba. At doon ko lang napagtanto na hindi pa ako nakakapagsuklay. Great! Just great!

Dali-dali kong sinuklay ang mahaba kong buhok gamit ang daliri ko kahit na alam kong walang panama ang mga daliri ko sa suklay. But what the heck right? Hahayaan ko pa bang buhaghag yung buhok ko? Ofcourse not. Susuklayin ko na lang ang buhok ko kesa naman gulo gulo to. Atleast in that way magiging maayos kahit papaano ang buhok ko.

Naramdaman kong huminto na ang sinasakyan kong trycicle. I smile ng makita kong nasa harap na ako ng Infinitus Academy. Nagbayad na ako kay manong at agad na bumaba.

Mabilis at Malalaking hakbang ang ginawa ko para lang makaabot sa room. Pero nung pinasadahan ko ng tingin ang relo ko ay bigla akong napatigil, hindi dahil sa kinakabahan ako kundi dahil sa pagiging tanga ko.

Im 10 minutes late so ano pang dahilan ng pagtakbo ko kung late na din naman ako ng sobra sobra. Kahit naman na tumakbo ako o hindi wala pa ding mangyayare. Late pa din ako. Tss.

Naglakad na lang ako para makabawi sa nadaramang pagod dahil sa ginawa kong pagtakbo kanina na wala din namang kwenta.

Nang nasa tapat na ako ng Room namin ay rinig ko ang maiingay na boses ng mga kaklase ko. Huminga muna ako ng malalim bago binuksan ang pintuan.

"Goo--- Owkaay" napaface palm nalang ako sa nakita Ko.

Wala talagang kwenta ang pagmamadali Ko! I cursed silently.

Isang malakas na SHET ang gusto kong isigaw.

Wala pa yung teacher namin sa first subject which means Hindi PA ako late. O diba? Ang ganda lang ng mga pangyayari! Grabe gusto Kong manuntok.

Napatigil ako sa pagmumuni-muni ng may naramdaman akong bumato ng papel sa bandang ulo ko.

"Bwisit lang Van! Pinakaba mo kami. Akala namin si Ma'am na" Hindi Ko na lang sila pinansin at nagkibit balikat na lamang at derederetsong umupo sa upuan ko.

"Psst"

"Psst"

Tsk. Sino ba yung sitsit ng sitsit? Di na lang tawagin sa pangalan yung sinisitsitan eh.

Help Me, Im DyingBasahin ang storyang ito ng LIBRE!