4.

2.6K 83 21

Het was de avond voordat we naar Frankrijk zouden vertrekken. Louis' vader ging niet mee omdat hij nog steeds moest opknappen van het bizarre ongeluk. De politie had nog steeds geen aanwijzingen gevonden. Eerst zouden Louis en ik ook niet op vakantie kunnen omdat wij de twee hoofdverdachten waren, maar Louis' vader had ons vrijgesproken. Nu zijn vader niet meeging, had Louis veel meer zin om op vakantie te gaan.

Maar toch hadden we nog niets ingepakt - ondanks dat we over minder dan tien uur weer op moesten staan - we waren er gewoon te lui voor. We hadden vandaag heel de dag de tijd gehad. Gister was Louis' laatste schooldag voor de zomervakantie, maar aangezien hij pas om half zes thuis was gekomen, hadden we die avond de eerste drie Harry Potter films gekeken. Vandaag, nadat hij zich had ingeschreven voor een ander cursusjaar op de kunstacademie, had hij me mee genomen naar de dierentuin. Daarna waren we uit eten gegaan en nu was het inmiddels elf uur 's avonds en moesten we nog steeds gaan beginnen met inpakken. En voorlopig waren we het ook niet van plan om te doen, want we hadden zelfs nog niet eens de moeite genomen om de koffers te zoeken. Normaal was ik al vijf keer helemaal door het lint gegaan van de stres, maar vandaag niet. Waarschijnlijk kwam het door Louis dat ik niet in de stres schoot, want op dit moment was hij bezig in de badkamer, en nu hij er niet was om me af te leiden besefte ik opeens dat we alles nog moesten doen. Ik sprintte de trap op en liep de slaapkamer in om onze koffers te gaan zoeken, maar ze lagen al op de grond zodat ik er over struikelde. Even versuft door de klap bleef ik op de grond liggen, en drukte mezelf toen omhoog. Ze waren half ingepakt, en daarmee bedoelde ik dat er een paar kledingstukken en hoeslakens en dat soort dingen in lagen. Ik pakte schoon ondergoed uit de kast, zocht mijn pyjama bijelkaar en luisterde aan de badkamerdeur. Louis was niet meer aan het douchen, want de kraan stond uit. Ik klopte een paar keer op de deur.

'Hij is open.' hoorde ik hem zeggen.

Ik deed de deur open en gooide mijn kleding naast de douchecabine op de grond.

'Ik wil douchen.' zei ik toen hij voor de spiegel bleef staan.

Het enige wat ik terug kreeg als antwoord was vaag gemompel. Ik liep naar hem toe en zag dat hij nog bezig was met scheren, ondanks dat hij nauwelijks stoppels had. Toen ik hem een keer had gevraagd waarom hij nooit een baard liet staan, had hij gezegd dat hij zich dan oud voelde. En hij had een hekel aan opgroeien. We hadden zijn laatste verjaardag niet eens gevierd omdat hij dat mij had verboden. Toen zijn vrienden later die avond een suprise-party voor hem hadden georganiseerd, deed hij net alsof hij dat nooit tegen mij had gezegd en feeste heel de nacht door.

'Misschien moet je je haar korter knippen.' zei ik tegen hem, en hij draaide zo snel zijn hoofd naar me om dat hij sneed.

'Dat nooit.' Hij keek weer naar zichzelf en scheerde verder.

Zijn haar was niet zolang dat het in een staart kon - behalve als je er één bovenop zijn hoofd maakte - maar ik wist zeker dat als hij het korter zou knippen, hij jonger zou lijken. Niet dat hij het kort moest knippen. Ik hield van zijn haar , want als hij het eenmaal in model had gebracht zag hij er uit als een soort god.

Hij spoelde zijn gezicht af, maakte de wastafel schoon en deed een shirt aan, aangezien hij die nog niet aan had.

'Nù kan je douchen.' zei hij met een halve glimlach.

'Goh.'

'Doe er nou maar niet te lang over, anders mag je zelf alles gaan inpakken.' En met die woorden trok hij de badkamer deur achter zich dicht.

Natuurlijk had ik veel te lang gedouchet. Toen ik de slaapkamer in liep, lag Louis languit op bed en staarde hij naar het plafond. De koffers waren weliswaar iets voller, maar meer ook niet.

DuivelLees dit verhaal GRATIS!