Confidence 12

377 24 4

Heey!

De nieuwe rol krijgt.............

1dloveranouk!!

Je merkt vanzelf wat voor rol je hebt! Ik zal alvast zeggen in dit hoofdstuk kom je al voor!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Emmas POV

"Hoe laat kwam die vriendin nou van je?" vraagt Louis als we allebei onze appeltaart op hebben. "Half 2, hoezo?" zeg ik.

"Omdat het half 2 is geweest."

"Shit! Dan moeten we nu gaan! Ik had haar beloofd op op tijd te zijn." zeg ik terwijl ik opsta. Ik sein de barman dat ik later wel betaal. Ik pak Louis' arm en sleur hem Starbucks uit.

Als we bij zijn auto zijn aangekomen, ga ik achter het stuur zitten.

"Emma, het maakt echt niet uit dat je wat later bent." zegt Louis als ik de auto start, en weg rij.

"Dat is wel erg, want ik was altijd te laat voor afspraakjes met haar."

"Maar daar moet ik nu niet de duper van worden, dat is jouwn probleem."

"Louis, het draait niet altijd om jou!"

"Doordat jij dat afspraakje vergeten was is ons etentje naar de klote, en hebben wij nu een kut discussie!"

"En nu is het ineens mijn schuld?!"

"Ja, jij vergat je afspraak, daar kan ik niks aan doen!"

" Wel als jij op de tijd had geled!"

"Jezus Emma, het is jouwn afspraak! Niet de mijne!"

(A/N sorry voor degene die gelovig zijn)

"Je had er tenminste om kunnen denken!"

"Emma, het is jouwn afspraak, hoevaak moet ik dat nog zeggen! Je bent oud genoeg om zelf op de tijd te letten!"

Ik ben blij als ik het huis al zie. Ik parkeer de auto bij de eerste de beste parkeerplaats en stap uit. Ik gooi de deur achter me dicht. Louis stapt ook uit, maar dan voorzichtiger.

"Em, please doe een beetje voorzichtig met mijn auto!" schreeuwt Louis als ik naar het huis loop.

"Louis, ik hoef jou even niet meer te zien!" schreeuw ik als ik de deur open doe en naar binnen loop.

"Verdomme Emma! Wat heb ik dan gedaan!" schreeuwt Louis als hij ook binnen is gelopen.

"Dat heb je wel, en je weet zelf wel wat!" schreeuwt ik.

Ondertussen ben ik aangekomen in de woonkamer waar iedereen rechtop is gaan zitten. Ook Anouk zit er al.

"Emma, ga met die verdomde Anouk weg, ik hoef je even niet meer te zien!" schreeuwt Louis die de trap op rent.

Ik loop naar Anouk en trek haar van de bank af, en duw haar zachtjes richting de voordeur. "Ik ga weg met Anouk, en ik had trouwens al gezegd dat ik je even niet meer hoef te zien!" schreeuw ik naar boven. Ik hoor een deur boven dichtslaan. "Voorzichtig met die deur Louis, hij hoeft niet stuk!" schreeuw ik er achterna. Ik doe de voordeur open en trek Anouk mee naar buiten. Ik doe de deur zachtjes dicht en loop richting haar auto.

"Emma, wacht!" zegt Anouk. "Ik wist dat je koppig was, maar zo koppig wist ik ook niet!" gaat ze verder. Als ik bij haar auto ben aangekomen draai ik me om. Ze wijst naar het raam van de slaapkamer van Louis en mij. "Louis zit gewoon op zijn venster zijn longen uit zijn lijf te schreeuwen van verdriet, en al zijn tranen uit zijn lichaam te huilen. Ik weet niet precies waar jullie ruzie om ging, maar één ding weet ik sowieso wel. Louis huilt nu zo hard, en dát komt door jou!"

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Oehhhh hoe zal Emma denken over de keiharde waarheid van Anouk??

En wilt Louis Emma nog wel zien, nu hij zo verdrietig is??

Confidence (Vervolg van With you)Lees dit verhaal GRATIS!