72

1.1K 52 5
                                                  

Pov Annick

"Kom we gaan eten," zegt Tijn, "daarna gaan we weg. Wacht, ga eerst omkleden." Ik zucht even en kijk hem aan. "Kom op, we gaan shoppen voor onze baby's. Daar heb ik zin in," zegt hij enthousiast, we krijgen een tweeling. "Ik ben lui," mompel ik en leg mijn hand op mijn buik. Nah, ik lig wel lekker op de bank dus ik hoef niet weg en ik lig in mijn hoekje, dus nah. Hij gaat op het langwerpige stuk liggen, we hebben een hoekbank vandaar. En drukt zijn lippen op mijn wang. "We moeten er wel even uit, ik moet verf hebben voor de kamer en jij moet daarbij ook bepalen," mompelt hij tegen mijn wang. Ja okay, dat is waar. "Okay," zeg ik en voel zijn lippen tegen mijn wang opkrullen.

Tijn komt half over me heen hangen en tilt mijn shirt op over mijn buik. Hij drukt zijn lippen op mijn bolle buik, ik vind het zo lief. Ik leg mijn hand op zijn schouder en wrijf eroverheen. "Baby boys," mompelt hij. Ik glimlach en kijk naar hem, ik kan echt niet wachten om hem te zien als hij vader is. Papa Martijn. Iets waar ik ergens lang op heb gewacht. Hij wordt een goede vader.

"Hey eh, maar je wilde toch naar de winkel?" Grinnik ik. Hij kijkt me aan en rolt zijn ogen. "Je wilde gaan vriend. Dan gaan we ook, anders blijf ik liggen," dreig ik lief. "'Vriend'," mompelt hij, "lekker." "Husband," verbeter ik mezelf. Hij kijkt me aan en glimlacht toch trots. Hij staat toch op en helpt mij met opstaan, heb wel soms irritaties aan die buik hoor. Ik geef Tijn een kus en we lopen samen naar de slaapkamer.

"Waar wil je naartoe?" Vraagt hij als we in onze walk in closet lopen. "Vind het altijd wel leuk om in de Ikea te lopen, gewoon neuzen," zeg ik. Hij knikt, "dan doen we dat. Het is toch dinsdag en nóg onder werktijd," zegt hij en pakt een shirt en broek uit de kast. Ik knik en pak een spijkerbroek met twee mega gaten in mijn knieën, een lange witte blouse en kleed me om. "Ja lekker, dit is veel te klein," zucht ik. "Wat?" Vraagt hij gelijk en kijkt naar me, hij grinnikt even als hij het ziet. "Die kut knoopjes gaan niet meer dicht," zucht ik en laat een geërgerd kreetje horen. Hij pakt iets uit de kast en geeft een wit shirt aan mij, "doe dit aan." Ik trek het aan en kijk hem aan. "Dit staat schattig," zegt hij trots. "Ik ben niet schattig," mok ik. "Jawel," zegt hij en geeft me een lange kus.

We lopen de Ikea binnen, het is altijd nice om hier te zijn. Vroeger bracht ik hier veel tijd door met Juul en Thomas, gewoon kijken en inspiratie op doen voor huizen die we later zouden kopen. Nou ons 'uitgekozen' interieur, waarvan we dachten dat dat ons interieur zou zijn, hebben we nu totaal niet.

"Hey," hoor ik opeens naast me. Ik schrik even en kijk naast me. "Jesus, jij schrikt snel," lacht Menno. "Dus? Als ik je niet zie," grinnik ik. "Hey maat," zegt RJ tegen Tijn en hij begroet terug. "Wow je buik," zegt RJ en geeft mij een snelle knuffel. Ik glimlach en geef Menno ook een snelle knuffel. "Wat doen jullie hier?" vraagt Menno verbaasd. "Inspiratie opdoen voor de babykamer en kijken voor kindvriendelijke stuff," zegt Tijn. "Lekkah bezag," zegt Menno. "Ja toch? En jullie?" vraag ik als we met zn vieren doorlopen. "Nieuwe meubels nodig, gewoon vernieuwing. En gewoon kijken," zegt Menno die naast mij komt lopen terwijl Tijn met RJ in gesprek zit.

"Nice hoor," zeg ik en knik. "Alleen het is een beetje lastig. Zoveel keus en ja," zegt hij, "moet je niet werken?" "Heb nog steeds geen werk, Henkie. En al zou ik werk hebben, ik ben met verlof en ya know, ziekte," zeg ik, het gaat rustig met de kanker in mn buik. De baby's hebben er geen last van en die krijgen het ook niet. Ik mag wel nog elke week langskomen voor controle. "Owh, hoelang moet je nog?" veranderd hij snel het onderwerp. Ik schud even mijn hoofd en antwoord: "ben nu zes maanden zwanger, dus nog drie maanden. Ongeveer nog dertien weken." "Schiet op man," zegt hij. Ik knik, "maar omdat het een tweeling komt het weer eerder, lalalala." "Ik weet," zegt hij en lacht. "Sukkel," zeg ik.

Nadat we een nieuwe bank, oftewel een hele nieuwe woonkamer, hebben uitgekozen, komen we bij de baby spullen. "Wat willen jullie precies hebben?" vraagt RJ. "Gewoon, niet te veel en te uitbundig," zegt Tijn en ik stem in. "En de kamer zelf? Als in de muren enzo," zegt Menno. "Ik wil gewoon wit, niet blauw ofso. Iets wat jaren mee kan. Gewoon de kleine dingen blauw," zeg ik. Tijn knikt. "Ah okay," zeggen ze. "En wat voor style?" vraagt Menno. "Modern," zeg ik en kijk naar Tijn. "Maar niet al te strak hoor," zegt hij. Ik grinnik.

"Dan hebben we keuze uit dit, dit, dit en die daar," zegt RJ. "En ze denken dat ze er verstand van hebben hoor," lacht Tijn gelijk. "Ah kom op guys," zegt Menno lachend. "Hah, ze zijn niet eens lelijk," zeg ik en kijk ernaar. "Zie je nou," zegt Menno trots. Ik loop ernaartoe en bekijk het, het is leuk. "Zie jij het al voor je in de kamer?" vraag ik aan Tijn en glimlach. "Ergens wel, het is zo raar," glimlacht hij en komt naast me staan. Ik knik en kijk hem aan. Hij geeft me snel een kus.

"Zo, een uitje?" hoor ik opeens een bekende stem zeggen: Emilio. Ik draai me om en zie hem daar staan met Watse. "Weet je, dit begint eng te worden," lacht Tijn waarna ik knik. "Maar effe, wat doen jullie hier?" vraagt Emilio serieus nadat hij gelachen heeft. "Baby stuff bekijken," zeggen Tijn en ik tegelijk. "Oh, en?" vraagt hij. "Het is moeilijk, maar leuk," antwoord ik. "Ik kan helpen, ik ben een pro ya know," zegt hij trots. "In je dromen," lacht Menno.

"Annick! Annick!" hoor ik een kinderstemmetje blij roepen. Ik kijk om me heen en zie Melanie naar me toe rennen, geopteerde dochter van Casper en zn man. Ze stopt voor me en kijkt me aan. "Hey lieffie," zeg ik en glimlach blij. "Whoa, theekransje hier," zegt Louis lachend. "Dagje Ikea, baby stuff bekijken, hele squad tegenkomen. Gaat lekker," zeg ik sarcastisch, "waar is papa?" en kijk Mel aan. "Thuis, ik ben hier met tante Julia en Ome Lou," zegt ze en giechelt. De hele fam is hier. "Hi," zegt Juul. "Hey," zeg ik en we geven elkaar een knuffel. "Louuuu," zeurt Mel, "ik wil naar de slaapkamers. Ik wil een prinsessenkamer." "Ze is schattig," zegt Menno. "Echt een Versteegh," grinnikt Louis en tilt haar op.

"Lukt het met het uitzoeken?" vraagt Juul aan ons. "Het is moeilijk," zucht ik en kijk haar aan. Ze knikt, "weet er alles van. Maar heb je wel wat in het oog of nog helemaal niks?" "Heb wel wat gezien, maar het blijft moeilijk.. Vooral omdat het er twee zijn kan niet alles. Dan is het weer te veel van dit, dan weer te veel van dat etc etc," zeg ik. "Moeilijk, moeilijk," zegt Tijn. "Tja," zegt ze en haalt dr schouders op.

A Beautiful Flight ft Martin GarrixWaar verhalen leven. Ontdek nu