CHAPTER 21: Moody Luhan

630 9 0

Patchii's POV

Sweet aroma.

Sweet ambiance.

Silence

Dahan dahan ko dinilat ang mga mata ko.

Aaaaaw

Ang sakit ng ulo ko.

Pag kapa ko sa may noo ko.

May bandage.

And it really hurts o(╯□╰)o

"Masakit pa ba?"

Nataranta ako sa boses na yun.

Si... si Luhan..

"H-ha... ahhh... me-medyo nalang..." pautal utal kong sagot.

Saka ko naalala lahat nang nagyari kanina.

Yung mga Sasaeng fans..

Yung pagbuhos nila ng putik saakin.

At yung pag hampas nila ng paso sa mukha ko.

Pati nadin yung pagligtas saakin ni Luhan

.

Nasa kama ako ngayon.

At nasa gilid ko nakaupo si Luhan.

O______O

Napatingin ako sa suot ko.

Bakit iba na??

"Y-yung suot ko??? H-hindi na saakin ito ha?"

"Malamang putikan ka kanina, alangan hayaan ko na matulog ka ng madungis?" Sagot ni Luhan

"I-ikaw nagpalit saakin?"

"Hahahaha!"

"LUHAAAAAAAAAAAN!!!!!!"

>/////<

"Ano Pepperoni? Naalog na ba talaga utak mo?"

"K-kung ganon... nakita mo na?"

"Nakita ang alin?"

"Namaaaaaan ehhhh!!!"

"Baliw! Di ako magtatake advantage sayo no! Si Caitlyn nagpalit at nagpunas sayo!" Luhan

"Caitlyn?"

"Siya may ari nitong apartment. Naalala mo ba yung sinabi mo kanina na ayaw mo sa hospital? Ito yung pinakamalapit na napuntahan ko.. at ito agad pumasok sa isip ko.. kaya ayun dito kita dinala sa apartment ni Caitlyn.. Kaibigan ko yun..."

Pagpapaliwanag niya..

"Aaahh. Ganun ba... pasensya na... sa abala"

"Tss! May magagawa pa ba ako? Bakit nga ba ayaw mo na sa hospital kita dalhin? Nataranta tuloy ako sayo!"

"ays!, sige na nga kwewento ko! Kasi... ung bata ako... nagkaroon ako ng infection sa dugo... halos dalawang buwan kami nasa hospital... 12 years old ako nun kaya alam ko na yung mga possibilities na pwede mangyari.. habang natutulog ako nun.. narinig ko yung sinabi ng doctor kila Dad, na may 80% possibilities na may leukemia ako.. napahagulgol na nun parents ko.. and ako, naiyak na din. Simula nun, nawalan na ako ng pag asa. San ko pa kasi kukunin yung 20% na chance ko makasurvive sa leukemia? Naging bahay ko na yata yung hospital na yun eh. Halos lahat ng nang mga employee dun kaclose ko na. Inaliw ko nalang sarili ko na anytime pwede na matuldukan yung buhay ko... but one time... nagulat nalang kami ng sabihin ng doctor na negative na ako sa blood infection.. and wala na din yung 80% chance na magka leukemia ako. Sa sobrang saya ko nun. Pinangako ko sa sarili ko na hinding hindi na ako babalik sa kahit saang hospital. Lalo na dun...Para na kasi ako nagkaron ng trauma ganun... kaya naghired nalang ng private doctor ang pamilya ko para saakin.. And simula nun, hindi na talaga ako nakaapak pa kahit saang hospital dito.."

What is LOVE(EXO ft. GDragon Fanfic)Basahin ang storyang ito ng LIBRE!