Seni Bana Sor

1.Bölüm

Onu ilk defa altıncı sınıfta görmüştüm içim kıpır kıpır olmuştu.Çocuktum daha ama bişeyler olduğunun farkındaydım.Oniki yıllık hayatımda hiç böyle bir duyguyla karşılaşmamıştım.Kendi kendime söylenmiştim hadi hayırlısı bakalım acaba ne olucaktı şimdi.Eve gittiğimde farkına varmıştım yemek yerken,televizyon izlerken,ailemle sohbet ederken aklımda hep o vardı.Anlam veremediğim bir şekilde hiç aklımdan çıkmıyordu.Sık sık uzaklara dalmaya başlamıştım artık bende tıpkı filmlerdeki insanlar gibi.İsmini daha bilmiyordum onu hiç tanımıyordum.O gece hiç yatamadım gözüme uyku girmedi.Sanki hayatım değişmişti içimde hep bir sevinç hep bir mutluluk vardı.O gece heyecanla yarını beklerken uyuyakalmışım.Ertesi gün onu görmek için neler neler yaptım,gezmediğim sınıf gezmediğim yer kalmamıştı okulda.En sonunda onu gördüm okul kantininde yemek yiyordu bir arkadaşıyla,bana öyle bir baktıki yine değişik birşey hissetmeye başladım.Yanına gidemedim ama yanındaki kız bizim sınıftaydı ona sordum meğerse yeni gelmiş bizim sınıfa.Öyle bir heyecanlanmıştımki anlatamam onu hergün görücem diye.Ders zili çaldı sonra sıraya geçtik içeri giricez.Andımız'ı okumak için bekliyoruz.Arkamdaydı,hemen arkamda bana bakıp gülüyordu durmadan.Utanmıştım başım önde sınıfa çıkmıştım.Sonra öğretmenimiz geldi,yeni sınıf düzeni yapıcakmış herkesi ayağa kaldırdı.Acaba onu benim yanıma oturturmu diye düşündüm bir an,olsa çok mutlu olurdum.Hakikaten öyle yaptı onu benim yanıma oturttu,o artık benimle aynı sırada oturuyordu.Çok sevinmiştim şimdi onunla tanışma faslındaydı.İsmimi sordu bana ben soramamıştım utancımdan,çok utangaçtım.Ben ismimi söyledim onun ismini sormamıştım ama o kendisi söyledi ismini.Hep benimle ilgileniyordu,hep benimle konuşuyordu.Ben onunla fazla konuşamıyordum.Utanıyordum hep,utancım yüzünden onu kendimden soğutabilirdim ama soğumadı.Bayağı bir konuşmuştum onunla,herşeyinini bana anlatırdı bende onu dinlemeyi çok severdim.Aradan 1-2 ay geçti hâlâ yan yana oturuyorduk.Derslere beraber çalışıyor ödevlerimizi beraber yapıyorduk.Onun bizim mahallede oturduğunu ve annemin onun annesini tanıdığını öğrenmiştim.Gitgide birbirimize ısınmaya başlamıştık çok iyi arkadaş olmuştuk,o bana sırlarını verirdi bende ona.Dertlerimizi birbirimize anlatıp çözüm bulmaya çalışırdık,onunla mutluydum ama o bilmiyordu aslında onu görünce başka bir şey olurdu bana hiç bilmediğim ismini daha koymadığım bir his vardı içimde.Birgün okula gelmedi çok korkmuştum acaba ne oldu diye tabii o zaman bizim elimizde şimdiki küçük çocukların elinde olduğu gibi telefon yoktu.Ne olduğunu öğrenmek için eve gitmeyi beklemem lazımdı.O gün dersleri hiç dinlemedim okul bitimini sabırsızlıkla bekledim.Eve gitdim ve anneme onların evini sordum.Annem ne yapıcakmışsın sen onların evini diyince hiç ödevlerimi alıcam dedim annemde söyledi tabi.Koşa koşa gittim onların evine ne olduğunu çok merak ediyordum.Tekrardan içimde değişik bir şey oldu anlayamadığım.Belkide korkmuştum bilmiyordum herşey olabilirdi.Kapılarına vurdum ve kapıyı küçük bir kız açtı bana sen kimsin diye sordu bende ablanın okuldan sınıf arkadaşıyım dedim.Annesini çağırdı kadın da sordu bana kimsin yavrum sen dedi.Bende arkadaşıyım teyze dedim.Peki ne istiyorsun diyince bugün okula gelmedi acaba hastamı oldu diye sordum annesi evet çok hasta arada olur böyle diyince birbenbire bir rahatlama geldi ama hasta olduğunu öğrenince üzüldüm.Tamam teyze dedim ve gittim.Hemen bakkala gittim okuldan kalan harçlığımla bir meyve suyu aldım annemden biliyordum hasta evine meyve suyu götürmeyi.Tekrar gittim evlerine kapılarına vurdum annesi açtı bu sefer bu sefer ne oldu diyince bu meyve suyunu ona verebilir miyim dedim anneside güldü tamam gadi gel ver dedi.Çok sevinmiştim onu görücektim nasıl olduğunu görücektim.Annesi beni onun olduğu odaya götürdü ben yemek yapıyorum siz oturun şimdi geliyorum dedi ve mutfağa gitti.O çok kötüydü ateşi çıkmış ve feci şekilde öksürüyordu ona çok üzüldüğümü söyledim.Geçmiş olsun dedim koltukta uzanıyordu birazcık doğruldu sonra sağol Allah razı olsun dedi bende Allah şifa versin inşallah iyileşirsin dedim.O da sağol 2-3 güne kalmaz iyileşirim dedi.Ben neyse hasta ziyareti kısa olurmuş tekrar geçmiş olsun diyip kalktım.Ve annesi beni kapıya kadar geçirdi iyi akşamlar teyze dedim o da sağol oğlum çok canı sıkılıyodu iyi oldu gelmen dedi.Bende ne olcak teyze lafımı olur diyip eve gittim.Aradan 5 gün geçti ve sonunda o okula gelmişti sonunda tekrar yanımda oturuyordu.Yalnızlığım bitmişti artık yalnız değildim.Yine eskisi gibi dertleşmeye başladık koyu sohbetlere daldık yine en çok o anlatırdı ben öyle isterdim çünkü ondan o konuşurken ben rahatlardım.Bana sıra gelince kısa birşey anlatır yine sıra sende derdim yine o anlatırdı.Bu böyle devam etti bayağı.Aradan bayağı bir zaman geçmişti artık yaz tatili gelmişti.Onunla birdaha konuşamam diye korkmuştum.Yine onunla oturup dertleşememekten onu dinleyememekten korkuyordum.Ama öyle olmadı neredeyse hergün onunla oturur sohbet ederdik bizim ordaki parkta.Orası benim en güzel hatıra mekanımdır.Orayı görünce bir çocuk gibi seviniyorum şimdi.Neyse orda konuşurduk hep hergün gider onu çağırırdım orda otuturur akşama kadar sohbet ederdik.Sıkılmazdım hiç onu aylarca hiç mola vermeden dinleyebilirdim.O 3 ay boyunca birbirimize iyice ısınmıştık.Artık arkadaştan öteydik birbirimizle...