☁RÜYA☁

146 13 29

Herkese merhaba! Umarım yazdığım bölümü beğenirsiniz. İlk kitabım olduğu için lütfen hatalarımın kusuruna bakmayın. Elimden geldiğince kendimi geliştirmeye çalışacağım. Bölümün sonunda beğenir ve düşüncelerinizi paylaşırsanız çok sevinirim. İyi okumalar...☁❤

☁🌈☁🌈☁🌈☁🌈☁🌈☁🌈☁🌈

Son kez buradayım. Son kez bakıyorum bu ağaçlara, BULUTLAR'a. Son kez oturuyorum bu göl kenarında. Belkide son kez fotoğrafını çekiyorum dur buranın. Kameramı son kez çevirdim bu BULUTLARA..

Derken telefonumun titremesiyle düşüncelerimden sıyrıldım.

"Efendim anne?"

"Kızım neredesin sen yine? kayboldun bir anda ortadan. Ben sana eşyalarını topla demedim mi..."

"Anne bir nefes al ya, gelince toplarım ben merak etme.

"Nisa, kızım sen beni çıldırtmak mı istiyorsun? Yarım saat içinde ininden çıkıp eve geliyorsun ve şu eşyalarını topluyorsun. Yarın taşınıyoruz ve sendeki şu rahatlığa bak!"

Oflayarak ayağa kalktım ve kameramı çantama dikkatlice koyup ilerideki bisikletime doğru ilerledim.

Küçüklüğümden beri devam eden tek alışkanlığım bisiklet sürmek ve fotoğraf çekmek. Burayı keşfettiğimde 1. sınıfa gidiyordum. Babam bana bisiklet sürmeyi öğrettiğinden beri annemin kamerasını alıp evden kaçar, bulduğum güzel yerlerin ve güzel şeylerin fotoğrafını çekerdim. Akşam olana kadar günüm böyle geçerdi.

Ben düşüncelere dalmış bir şekilde ilerlerken birinin adımı seslenmesiyle durdum. Arkamı döndüğümde ise tanıdık bir çift gözle karşılaştım.

"Nisa."

"Ercan."

"Nisa."

"Ercan."

Ve ardından tanıdık cırtlak bir ses girdi Ercan ile diyaloğumuzun arasına.

"Ercan ve Nisa amaç ne canlarım?" dediğinde Ercan ile dayanamayıp gülmeye başladık. Melike bizim bu halimize iğrenircesine bakarken o da dayanamayıp gülmeye başladı.

Size ben en iyisi Ercan ve Melikeyi tanıtayım.

Ercan ve ailesi bizim yan komşumuz, yani küçüklüğümüzden beri tanışıyoruz. O bana hem abi hem de kardeş oldu. Ne zaman bir sıkıntımız olsa hep birbirimizin yanında olduk. Melike ise ilkokuldan beri arkadaşımız. Ayrıca o da bir arka sokakta oturuyor.

"Kanka yine mi evden kaçtın?"

"Ne yapayım Melike, canım sıkıldı. Sonuçta buradan taşınıyoruz ve bir daha ne zaman geleceğim buraya?" Ben öyle deyince Ercan rahat durur mu, yapıştırdı bir tane kafama.

"Ne diyorsun kızım ya, sanki Dünya'nın öbür ucuna taşınıyorsun." Melike de atladı hemen.

"Aynen kızım ya. Hem biz sürekli geleceğiz yanına sen merak etme."

"Benim Nisayı hiç yalnız bırakmaya niyetim yok zaten." deyip kocaman sarıldı bana Ercan. Ercan sarılır da Melike durur mu? Atladı ikimizin boynuna.

"Biraz oturalım mı ya, ben çok yoruldum." Diyen Melike kendini çimlere attı.

Ercan dalga geçer bir şekilde

"Ne yaptın da yoruldun acaba Melike. Sanki arabayı sen sürdün."

"Öyle deme Ercan, bir şey yapmamak bile yoruyor insanı." diyen Melikenin yanaklarını sıkmaya başladım.

BULUTBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!