34 "Evlilik"

118K 4.5K 1K

SELMA

"Neden yaptın ya, neden?!" Dedim bağırarak.

"Canım istedi ve yaptım!" Dedi Menderes, sinirle yüzüne baktım.

"Ya sen ne kadar düşüncesiz bir adamsın, Baran aileme söylemiş diyorum! Ya benimle gerçekten evlenmek zorunda kalırsan? Hiç mi düşünmüyorsun bunları?!" Dedim bağırarak.

"Selma!" Dediğinde kaşlarımı çattım.

"Ne var?!" Dedim, elini yavaşça yanağımda dolaştırdı.

"Öyle bir şeye mecbur kalırsak evleneceğiz, tamam mı?" Şaşkınlıkla yüzüne baktım. "Ama tabii anlaşmalı bir evlilik olacak, gerçek bir evlilik değil." Yüzüm düşerken nedensizce kalbimi bir sıkıntı kaplamıştı.

"N-Neden gerçek değil?" Dediğimde gülümsedi, uzanıp dudağıma küçük bir öpücük kondurdu.

"Evlenmek istemediğimi biliyorsun, evlilik işleri çok ciddi bir şey. Bana göre değil." Kaşlarımı daha çok çattım.

"Ya bir de yüzsüz yüzsüz anlaşma yapalım diyorsun!" Dediğimde sırıttı.

"Gerçekten evlenmek mi isterdin?" Dedi.

"Pardon da sen beni ne sanıyorsun acaba? Sen kimsin ki seninle anlaşmalı bir evlilik yapacağım? Çok istersem evlenmeyi, Baran'la evlenebilirim değil mi? Hiç değilse o bana gerçekten aşık, değerimi biliyor." Sinirle sarf ettiğim kelimeler ağzımdan çıkmıştı, ne dediğimin farkında bile değildim.

"Ne diyorsun lan sen?!" Menderes'in gürlemesiyle korkuyla yerimden sıçradım, ilk defa bu kadar sinirlendiğini görmüştüm.

"Doğruları söylüyorum-" Ensemden tuttu ve sertçe kendine çekti.

"Bir daha onun adını ağzına alırsan canını çok yakarım." Dedi.

"Senin suçun her şey!" Diye bağırdım. "Hem gelip evliyiz diyorsun, hem de işten sıyrılmaya çalışıyorsun!" Dediğimde alayla güldü.

"Sıyrılmaya çalışsam kaçıp giderdim, ben seninle evlenmeyi kabul ediyorum." Dedi.

"Öyle mi? Kabul ediyormuş, çok sağ ol ya!" Dediğimde kaşlarını çattı.

"Sırf anlaşmalı diye mi bu tribin?" Dedi.

"Sus Menderes!" Çenemi tuttu.

"Sana bir anlaşma teklif edeceğim, böylece seninde çıkarların olmuş olacak." Yüzüne baktım. "Yani yanlış anlama, bu işten ikimizde başarıyla çıkacağız. Tamam mı?" Dedi.

"Ne anlaşmasından bahsediyorsun?" Dedim.

Evlenmek zorunda kalacaktık, ailem çok katıydı. Ne kadar görüşmesem bile evlendiğimi duydukların da olan yine bana olacaktı.

Görüşmemem bir anlam ifade etmeyecekti, babamın nasıl sinirleneceğini tahmin edebiliyordum. Eminim ki gelip Menderes'le tanışacaklardı. Aslında buna tanışmak denemezdi, abilerimin neler yapacağını tahmin bile etmek istemiyordum.

"Anlaşma şartlarını birlikte belirleyelim, olur mu?" Dediğinde göz devirdim.

"Abilerim seni öldürebilir." Şaşkınlıkla yüzüme baktı.

"Kaç abin var lan senin?" Alayla güldüm.

"İki tane var, ikisi de senden daha yapılı." Dediğimde gözleri büyüdü.

"Benden yapılı mı?" Gülmemek için yanaklarımı ısırdım.

"Birazcık öyleler, bence sen anlaşma yerine canını nasıl kurtaracağını düşün." Dedim.

Serseri Patronum Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!