29.

2.3K 173 78

29.

'Wacht, wat zei je?' zei ik toen ik de twee naar binnen volgde. 'Ik zei' begon Edan zonder naar achteren te kijken. 'Dat we ze gevonden hebben. Een aantal verkenners zijn terug gekeerd en weten waar de rebellen zijn. We maken ons nu gereed om over niet al te lange tijd die kant op te gaan'.

'Maar dat is geweldig!. Nou kan ik eindelijk die eikel te grazen nemen'. Hij draaide zich direct om en stond stil. Broin moest hem ontwijken wat net ging. 'Hallo zeg, geef de volgende keer aan dat je stopt' mopperde hij een beetje.

'Sam, ik weet niet of je mee kan' en hij klonk een beetje onzeker. 'Hoe bedoel je?. Natuurlijk mag ik mee' zei ik een beetje fel terug. 'Dat hoor je vanmiddag dan wel. Eerst moet er nog een hoop besproken worden en als dat gedaan is moeten we dingen gaan klaar maken. Dan pas zal je horen of je mee kan of niet'. Wat is dat nou voor een onzin dacht ik.

'Maar i-' begon ik maar Edan kapte me af. 'Sorry meer kan ik nog niet zeggen, ik moet nu gaan. Jij en Broin krijgen nu les van een soldaat. Luister naar wat hij te zeggen heeft ja?'. Ik keek hem boos aan en sloeg mijn armen over elkaar. 'Ja?' vroeg hij nu weer al klonk het niet echt meer als een vraag, eerder als een bevel.

'Ja' mompelde ik. 'Geld ook voor jou neef' en hij sloeg Broin op zijn schouder. 'Prima' mompelde hij ook al, blijkbaar was ik niet de enige die hier niet zo tevreden over was. We keken beide toe hoe Edan naar een aantal liepen en daar wat tegen hun zei.

'Laten we maar gaan dan want we moeten beginnen' zei Broin en hij trok me zachtjes mee. We kregen te horen wat we moesten doen en begonnen het uit te voeren. 'Ik doe hem wat of wie dan ook die mij vertelt dat ik niet mee mag' zei ik kwaad en ik hakte op de houten paal in. Splinters vlogen er vanaf door mijn woede.

'Tuurlijk mag je mee' begon Broin. 'Ik geloof dat wij het recht hebben om mee te gaan. Om hun te pakken die ons te grazen genomen hebben tijdens de trainingen. Om hun eens te laten zien wie hier het laatste lacht' Broin klonk kwader met de seconde. 'Om hun nekk-', 'ja oke we snappen het wel' zei ik terwijl ik me omdraaide en hem aan keek.

Hij had zijn handen tot vuisten gevormd en keek er behoorlijk kwaad bij. 'We nemen ze te grazen' zei hij als laatst voordat ook hij zijn woede afreageerde op de houten paal waar ik eerst mee bezig was. Ik keek toe terwijl hij alles er op af reageerde. Ik was niet de enige die wraak wilde nemen op hun, op hem. Broin had ook een aardig appeltje te schillen met ze.

Uiteindelijk stond hij hijgend naast de houten paal die er behoorlijk magertjes uit was gaan zien na zijn "woede uitbarsting". 'Alles oké?' vroeg ik voorzichtig. 'Kan niet beter' zei hij toen hij zich omdraaide en het zweet van zijn voorhoofd afveegde. 'Dat moest ik even kwijt' zei hij met een lach.

We kregen daarna weer les in messen werpen al was er nu niemand die zich voor de paal opstelde. De soldaat had twee messen aan beide kant van de paal er in gedreven om aan te geven dat we ze daar tussen moesten gooien. Toen we klaar waren gingen we pauzeren zoals altijd alleen waren er een hoop stil. En degene die niet stil waren, waren aan het smoezelen over wat er stond te gebeuren.

Ik zat samen met Broin en de andere jongens aan één tafel. Ik had aan de ene kant trek maar aan de andere kant ook weer niet. Ik wou weten wat ze van plan waren. Wat er nou precies ging gebeuren. En het laatste maar niet het minst belangrijke, of ik mee mocht. Wat nou als dat niet mocht. Zou mij dat tegen houden?. Echt niet, ik zou hoe dan ook mee gaan, zelfs als ik me daar niet geliefd mee zou maken.

Een aantal elfen kwamen de eetzaal binnen gelopen en ik zag dat ze iemand, of meerdere zochten. Ze spreidde zich in de zaal en spraken een aantal aan. Degene die aangesproken werden stonden op en liepen met de elfen mee. Ik zag dat Nimeria ook aangesproken werd. Ik was zo druk met om me heen kijken dat ik niet eens had gezien dat Broin ook aangesproken werd.

Andere WereldLees dit verhaal GRATIS!