18-Kıskanıyorum

3.7K 177 1

Bize bir şans ver Allah'ım. Tek bir şans!

*

--- Tuğba---

Sabah kalktığımda direk telefona gitti elim. Kıvanç'tan mesaj gelmiş mi diye baktım ama yok gelmemiş. Yüzüm düştü istemsizce. Ben alışmıştım her sabah onun mesajıyla uyanmaya. Kıvanç bu işte! Önce alıştırıyor sonra ansızın, sessizce çekip gidiyor.

-O şans isterken verseydin şimdi yanında olurdu.

Sabah sabah seni ve doğrularını çekemeyeceğim iç ses! Sadece canımı yakıyorsun!

Saate baktığım da biraz daha kalkmazsam okula geçikeceğimi anladım. Aslında hiç gidesim yok. Yaren telefonda sıkıştırmaları yetmiyormuş gibi hesaba çekecek beni. Ahh çok sinir!

Tam odadan çıkacakken telefonumdan gelen sesle hevesle elime aldım telefonu. Evet bu; mesaj Kıvanç'tan.

"Bir kalp aşık olduğu zaman gençleşir derler bilir misin sevgilim? Sevdiğini görünce öyle hızlı atarmış ki kalp bütün vücut yenilenirmiş böylece. Seni gördüğüm zaman 15 yaşında gibi heyecanlanmam bundan sanırım. Seni görünce sesini duyunca öyle mutlu oluyorum ki dünyada cenneti buluyorum sanki. Sonra birşey oluyor ve sen bırakıp gidiyorsun. İşte o an cehennem nedir öğreniyorum ben. Tuğba cennetin en güzel ağacının ismiymiş ve sen bu ismi gerçekten anlatıyorsun prensesim. Sen cennetsin benim için yokluğun cehennem. Sev beni ne olur dayanamıyorum sessizliğe."

Nefes alamıyorum sanki. Zaman durdu aynı anı yaşayıp duruyorum. Aklımda dört dönen cümleleri kalbim kabul ediyor ve aklım "Güven artık!" diye bas bas bağırıyor. Ama yapamıyorum; inadım en olmadık zamanda tuttu, güvenemiyorum. İstiyorum ama inanamıyorum.

-Bu yaptığın şımarıklık!

Hayır değil! Ama ne olduğunu da bilmiyorum. İlk aşkım olması benim güvensizliğimi ve kararsızlığımı körükleyen en önemli faktör sanırım. En azından buna sığınmak istiyorum.

Telefondan gelen ses tekrar telefona odakladı beni. Mesaj yine Kıvanç'tan.

"Bu sabah mesaj geç oldu prensesim kusura bakma. Gece seni düşüneceğim diye uyuyamadım. Seni çok seviyorum :* "

Ahh kendini beğenmiş züppe! Bu kadar tatlı olmayı nasıl beceriyorsun sen! Sanırım artık söylemeliyim sevdiğimi. Daha ne kadar kendimi sakınabilirim ve saklayabilirim ki? Şimdi de acı çekiyorum. En azından o zaman aklımda soru işaretleri olmaz. Yaşayıp öğrenmiş olurum.

*

"Gidiyorum ben Yaren!"

Deyip kalktım ayağa. Bu kız kesinlikle çöp çatan olmalıydı!

"Nereye kızım ya. Konuşuyoruz işte."

"Konuşmuyoruz kızıl cadı! Sen benim ağzımdan laf almaya çalışıyorsun!"

Deyince gözlerini kaçırdı Yaren. Yeter abi bir saattir dır dır başımın etini yedi!

"Merak ediyorum. Anlatmıyorsun da. Ne yapayım yani?"

Deyip çocuklar gibi dudağını büzünce dayanamadım tekrar oturdum.

"Bak istediklerini söylüyorum. Kıvanç'a aşığım..."

"Biliyordum."

Dedi parlayan gözlerle. Buna benden başka herkes seviniyor ne hikmetse!?

"Ama güvenmiyorum. Bu yüzden bunu Hakan'a yada Kıvanç'a söylemeyeceksin!"

"Ama Tuğba..."

"Konuşmam Yaren! Ömür boyu küserim."

"Öff be tamam söylemeyeceğim içimde patlayacak! Ama yanlış yapıyorsun."

CAN SUYU'M (Tamamlandı)Where stories live. Discover now