"Nerd bilisan mo nga d'yan" pagtataray ni Carmia habang naglalagay ng kolorete sa mukha.
"Oo ito na" sabi nito kahit na labag ito sa kanyang kalooban ay ginawa nito ang assignment ni Carmia. Lagi na lang itong nagpapagawa ng mga assignment sa kaniya.
Tamad kasi ang babaeng yun eh. Puro mukha at dibdib lang ang laging pinapairal.
'Pasalamat na lang siya mabait ako kung hindi, NAKU mabibigwasan ko sya. Pero okay lang yan self pabayaan mo na, para wala na ring gulo.' Pang-aalo niya sa kaniyang sarili.
Sanay naman na rin siya kaya binabalewala na lang niya, pero minsan talaga napipikon na siya. Pero minsan lang naman 'yon kaya ayos lang.
Matapos masagutan ang pang huling number ay ibinalik na niya ang notebook nito kay Carmia. Pero dahil na rin sa kabaitang taglay nito ay umalis na lang ito bigla.
'Tss. Tignan mo yung babaeng yun hindi na nga nag sabi ng thank you inirapan pa ako.' Dapat dito at turuan ng leksyon dahil habang tumatagal ay mas lalo pang sumasama ang ugali nito.
Napangisi siya at inurong ng palihim ang malaking bag niya na nasa lapag sa dadaanan ni Carmia. She'll count 1 to 3 at sigurado madadapa ito.
1...
2...
3!!!
"Ouch!!!WHAT THE HECK!!!!"
"HAHAHAHAHA" Her classmates laugh in unison.
"Oh Mia ilang isda ang nahuli mo?"
She stand and composed her self.
"WHY ALL OF YOU LAUGHING INSTEAD OF HELPING ME!!!
ISUSUMBONG KO KAYO KAY DADDY!!!" she furiously shout.
"AT IKAW!!!" She pointed at me "BAKIT BA PAKALAT-KALAT YANG BAG MO?!! ISUSUMBONG RIN KITA!!" She shouted again and again and again then she walked out.
"Tss. Tanga ka kasi" I whisper at sigurado akong walang nakarinig.
Pano ba naman hindi matatalisod eh naglalakad 'chin-up, stomach-in, breast-out' ang peg. Hindi niya tuloy nakita yung bag ko... Ang laki-laki na nga ng bag ko hindi pa nakita. Haayy napaka tanga talaga.
Nga pala siya si Carmia Delos Santos.Ang babaeng punong puno ng silicon ang katawan.Na anak ng isang makapangyarihang politiko dito sa Pilipinas.Siya rin ang queen ng university na pinapasukan ko.
At ako si Lexiana Claire Lopez isang NERD pero hindi naman ako masyadong nagpapa api katulad ng iba. Lumalaban ako minsan pero palihim Katulad ng ginawa ko kanina kay Carmia.
-----LUNCH-----
Naglalakad ako sa hallway papuntang cafeteria.
Medyo makulimlim ngayon siguro uulan na naman. O baka sadyang paranoid lang ako.
Pumila ako at bumili ng slice ng cake at orange juice. Dahil Friday naman kaya may pang-bili ako mula sa tinipid kong baon ng isang linggo. Treat ko na rin sa sarili ko dahil nagantihan ko kanina si Mia.Naglalakad ako papunta sa bakanteng upuang nakita ko. Marami namang bakante kasi maaga kaming dinismissed ng Prof namin kasi may meeting saw ngayon.
Nilapag ko na ang dala ko at uupo na sana ako ng---
"THAT NERD!!! IT'S HER FAULT!!! " Carmia shouted again.
Hindi pa pala tapos itong babaeng to.
Nagdala pa ng back up. Na wala naman atang pakialam sakanya kasi masyadong busy sa phone. May ka text ata.
"S'ya ba ang daddy mo??" I tried to say it innocently but sarcastic asked.
"No she's my boyfriend." Pagmamalaki niya. WHUTTTT THE HECKK??!!
"Bakla siya??" Sayang naman gwapo pa naman hayyy. Iba na talaga ngayon kung sino po yung gwapo madalas gwapo rin ang hanap.
"NO!!! Baby he said your gay." Sabay kapit sa braso ng jowabels niya.
"I'm she"
"What ever." And she rolled her eyes.
"Kainia. Hoy babaeng laging wrong grammar at puno ng silicon ang katawan. Bakit ba ayaw mong manahimik kanina ka pa sa room ah. Gusto mo bang mapahiya na naman. Sabihin mo lang gagawin ko agad without second thought."
Pero s'yempre sa isip ko lang yun sinabi.
"WHAT DID YOU SAY!!!" She shout again.
"If you don't know miss-nerd-who-you-are. You say out loud your thoughts." The guy beside her say
I'M DOOMED.
"GAAAHHH!!! INUUBOS MO TALAGA ANG PASENSYA KO!!!"
At lumakad siya papalapit sa akin at sinampal ako ng tatlong beses at sinabunutan ako.
PUTSPA ANG SAKIT!!! MATATANGGAL NA ATA SA ANIT KO SA SOBRANG SAKIT!!!
YOU ARE READING
For Him
RandomThis is not a typical NERD story.. Not like other story that: The nerd always get bullied And playing like a damsel in distress You know not fighting back, Then will cry And her Knight in shining armor will be always there for her... To save her...
