57

1.5K 47 1
                                                  

Pov Martijn

"Dus we gaan nu naar een jacht?" Vraagt Annick en gaat voor haar koffer staan. "Jupp," zeg ik en kijk naar haar. Ze grinnikt, "feest." "Wat is er?" Vraag ik gelijk. "Ik heb een zuigzoen in mij nek en mijn zomerbody is nog niet ready," zegt ze en kijkt me aan. Ik glimlach trots. "Glimlach niet zo idioot," zegt ze en gooit een kussen mijn kant op. Ik ontwijk hem en lach even, "je bent mooi." Verlegen kijkt ze naar beneden en bijt op naar lip. Ik sta op van het bed en loop naar haar toe. "Kijk me is aan," zeg ik als ik voor haar sta. Ze kijkt me voorzichtig aan. "Je bent mooi," fluister ik en leg mijn hand op haar wang. "Dank je," zegt ze zacht en ontwijkt mijn blik weer, ze is nog steeds onzeker over haar lichaam. Maar dat hoeft helemaal niet, ze is zo mooi. "Echt," maak ik haar weer duidelijk. Ze zuchten even en komt tegen ze aanstaan. Ik sla mijn armen om haar heen en druk een kus op haar wang. "Ik hou van je, dat weet je toch?" Vraag ik. Ze knikt, "ik hou ook van jou."

Hand in hand lopen we de haven op, we gaan met zn alle op een jacht. Ik druk een kusje op Annick dr hand en kijk even naar haar. Ze glimlacht en kijkt me aan. "Je ziet er leuk uit," fluister ik in haar oor, ze heeft een zwart shirt aan met een spijker broekje eronder. Het staat haar ergens schattig, maar ook weer uitdagend. Het shirt is laag uitgesneden. Ze bijt op haar lip en kijkt weg. Glimlachend druk ik een kus op haar wang.

We stappen de jacht op en ik kijk rond. Goedkeurend knik ik. Ik voel dat Annick iets meer tegen me aan komt staan en zich verschuild. Ik kijk over mijn schouder en ze bloost een beetje. "Wilde nacht gehad?" Vraagt Emilio gelijk. Ik frons even. "Oh, hij weet het zelf niet eens meer," zegt hij lachend en schudt zijn hoofd. "Back to the point, ik ga naar het dek," zegt Juul en loopt verder de jacht op. "Zullen wij ook gaan?" Vraag ik zacht aan Annick. Ze knikt en gaat weer normaal staan. Samen lopen we naar het dek en de jacht begint te varen. "Het is zo groot, best mooi," zegt ze wanneer we door de 'woonkamer' lopen. "Het is inderdaad groot," geef ik toe. "Ik ga echt niks doen, ik ben zo moe," zucht ze. Vannacht heeft zij niet geslapen en ja, dan heb je ook nog het tijd verschil. Ze heeft in het vliegtuig wel geslapen, maar het voelt anders. "Is prima, relax," zeg ik en geef haar een kus. Ze glimlacht.

We maken het ons comfortabel op het dek en ik kijk haar aan. "Heb je je gezicht ingesmeerd?" Vraagt ze. "Nee," zeg ik zacht. "Juul, gooi is de zonnebrand," roept ze naar Juul. De zonnebrand vliegt naar Annick toe die een "thanks" terug roept. Zo kan het ook, grinnikend kijk ik haar aan en ze glimlacht even. Ze legt haar hand op mijn voorhoofd en schuift haar hand iets meer omhoog zodat ze mijn haar uit mijn gezicht houdt. "Schattig," zegt ze en smeert wat zonnebrand op mijn gezicht wat koud aanvoelt. Ik glimlach en kijk naar haar gezicht. Ze is zo knap en ziet er zo lief uit.

"Klaar," zegt ze zacht en gooit de zonnebrand weer terug. "Moet jij niet? Anders verbrand je," zeg ik gelijk. "Ik heb speciale zonnebrand op, voor je gezicht. Anders krijg ik uitslag op mijn wangen," zegt ze en geeft me een kus. "Wie zegt dan dat ik geen uitslag krijg?" vraag ik en frons. "Jij krijgt dat niet, sukkel," zegt ze en komt naast me liggen. "Okay dan," zucht ik, "thanks by the way." "No problemo," en sluit haar ogen. Ik ga naast haar liggen en leg mijn hand over haar hand. Ze pakt mijn hand vast. Glimlachend zet ik mijn zonnebril op en sluit ook mijn ogen. De zon voelt lekker op mijn huid, gelukkig is het niet één uur in de middag, anders was het super warm. Het is nog ochtend, dus de zon voelt gewoon lekker.

-

"We gaan zo eten, eindelijk mensen," zeg ik en haal mijn hand door mijn haar. "Waar zijn Annick en Juul?" vraagt Louis die naast me zit. "Geen idee," zeg ik. "Vandaag was wel echt chill, alleen die jetlag, jesus," zegt Julian. "Tja, niet zeuren," zeg ik lachend en neem een slokje van mijn bier. "Doe ik niet, ik geef mijn menig," zegt hij wijs en Louis en Emilio beginnen te lachen. "Top," zeg ik en sta op. Nu Louis vroeg waar die twee zijn, vraag ik het me ook af. Ik loop de 'woonkamer' binnen en zie twee slapende mensen op de bank, tussen de kussens, liggen. Het is een hoekbank.

A Beautiful Flight ft Martin GarrixWaar verhalen leven. Ontdek nu