Epilogue

  SAPHIRE’S POV

 

Nung makarating ako sa bahay, pansin ko agad  si Rick na may kausap gamit ang phone niya, I suspect kausap niya na naman si Jims. I just walk pass at him at binuksan ko ang pinto. Nung makapasok ako masayang nagkikwentuhan si mom at si Dad. Nung makita nila ko, tumayo sila at lumapit naman ako sa kanla, agad kong niyakap si mom at umiyak ulet, saka si dad.

“What’s wrong, honey?” tanong nila dad at mom, I shake my head to say nothing at umalis na ako, agad akong umakyat sa kwarto gamit ang elevator at tinawagan ko si Mr. Guiller na sundan ako. Nilock ko ang pinto, just in case na baka dumating si Pervince.

Agad kong hinablot ang mga maleta ko at mabilis na pinagpapasok sa mga yun ang mga gamit ko. Wala akong pakiaalam kung maayos ang pagkakalagay ko basta mailagay ko lang lahat ng mga gamit ko sa maleta ko at umalis na.

Pagkatapos ko sa closet agad akong pumasok sa bathroom.

….

….

….

“Bog! Bog! Bog!”

Bigla akong napatigil nung marinig ko ang kalabog mula sa steel door.

Bog! Bog! Bog! Bog!

Muli, ang lakas ng kalabog.

“HON! OPEN THE DOOR PLEASE!” he pleads me like a child. Hindi ko siya pinansin. Nung makuha ko na lahat ng gamit ko sa banyo at nilagay ito sa maleta ko. Agad kong kinuha ang phone ko at tinwagan si Mr. Guiller.

“Bog! Bog! Bog! Bog!”

Patuloy pa din ang pagkalabog ng pinto.

“Hon, please!” his voice softens, pero wala akong ginawa. Ayokong maawa sa kanya. Hindi ko siya dapat kawaan.

Calling Mr. Guiller…

 

….

….

“Lady Saphire,” bungad ni Mr. Guiller sa akin. My eyes is too swollen to  cry once more kaya I choose to be impassive, just showing a little emotion.

“Please, go up in her. He’s blocking the door, I can’t go outside,” sabi ko sa kanya despite sa patuloy na pagkalabog ng pinto. Palakas ng palakas ang pagkalabog niya sa steel door, natatakot ako, I wrap myself beside my luggage and my tears shred once more.

Hospitality Man: Lalaking Bayaran (R-18)Basahin ang storyang ito ng LIBRE!