4-

701 50 24

"Ben senin görmeye tahamül bile edemediğin o uçurumdan atladım!"
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Nefret ediyorum!Senden, seni sevmekten,senin için ölmekten.Beni görmemenden  nefret ediyorum!  Ben çığlık atarken beni susturmandan nefret ediyorum!Bunları kimseye değil sadece kendime diyorum.Aklım bunları kalbime söylüyor.İçimde çığlık atan birinin sesi,onun ağzını kapatıp gözyaşlarıyla boğan Poyraz'ın görüntüsü geliyo aklıma.Eğer ölüceksem bu düşünceden ölürüm.Nefretim,öfkem,hayal kırıklığım,yanlızlığım,sevgim...Hepsi birleşip beni bir uçuruma sürüklüyordu.Kim bilir belki gerçekten oradan düşmeye mahkumdum.

   Rüzgar saçlarımı köklerinden sökercesine eserken göz yaşlarım çıldırmış bir nehir gibi akıyordu."Hayır!"bir çığlık attım sessizce ama en derininden.Ben Masal Güngör.Ben Poyraz Atağan'ı kaybetmek istemiyorum.Ben Poyraz'ı kaybetmiyeceğim.O benim,ben onunum.O benim ömrüm.O benim ölümüm.O benim nefesim.O benim umudum.O benim hem yaşama sebebim hem ölüm gölgem."Hayır!"fısıldadım bu sefer en yükseğinden.Gitme Atağan.Ruhumdam akan kan damlaları o güzel tarladaki papatyalara damlıyordu.Hayatım gözlerimin önünden geçiyordu.Gelmiyordu.Gitmiyordu.
Canım yanıyordu en basitinden.Ruhum çekiliyordu.
Ah gözlerinin bakışlarında boğulduğum.Ah en yanlız günümde beni yanıltmayan.Ah yaralarımı sözleriyle saran en güzel düşüm.En güzel düşüşüm."Hayır!"sevme başkasını.Sevme başkasını.Tamam benide sevme.Ama...ama başkası olmasın Atağan.Olmasın!

    "Masal."duyduğum sesle gözyaşlarımı sildim ve arkamı döndüm.Zümrüt hanım"Masal noluyor?"dedi yanıma gelip saçlarımı okşadı.Gözlerinin içinde sanki içimdeki yangını anlatmak ister gibi baktım."Sakin ol."dedi yanıma oturup."Zümrüt hanım içimdeki bir devrin yangını."dedim göz yaşları içinde.Gülümsedi"Sen acı ne tam bilmiyosun kızım."dedi.Gözleri dolmuştu"Poyraz'ın dedesi rahmetli eşim kollarımda can verdi."dedi acı bir şekilde. "Nasıl oldu?"dedim şaşkınca. "O gece gerçekten çok soğuktu Masal.Gökyüzü sanki feryat ediyordu..."

15 Aralık 1972
"O gün o yılın en soğuk günlerinden biri yaşanıyordu.Yağmur durmadan yağıyor,sürekli esen rüzgar insanlara göz açtırmıyordu.Saat öğlen 12-1 gibiydi.Herkesten, herşeyden kaçan iki genç Zümrüt ve Ahmet dağ başındaki evlerine yorgunca girdiler.Kasabadan geliyorlardı.Zümrüt 6 aylık hamileydi.Kasabadaki ebe kadının söylediğine göre ikiz bebek doğacaktı.İkiside bunun heyecanıyla günleri zor geçiriyorlardı.Zümrüt poşetleri yerleştirdi ve salona Ahmet'in yanına oturdu. "Her geçen gün bebeğimizi veya bebeklerimizi daha çok hissediyorum."dedi gülümseyerek.Ahmet onu hayranlıkla izliyordu.Sevdiği kadın karşısında o kadar güzel gülüyorduki..."Bende öyle sevgilim.Babangilden ve babamgilden kaçmak bu durumda en doğrusu oldu.Sana söz veriyorum her zaman yanında olacağım."dedi genç kadının ellerini tutup öperek."Biliyorum."dedi Zümrüt başını onun omuzlarına yavaşça koydu.
Gözlerini açtığında yanında kimse yoktu.Hava çoktan kararmıştı.Genç kadının adeta içi ürperdi."Ahmet!"ayağa kalkıp bağırdı.Ses yoktu.Dışarı çıktı Zümrüt korkuyla.Ona bişey olmuş olma düşüncesi bile gerçekten korkunçtu.Genç kadının tenine değen rüzgar rahatsız ediciydi.Kollarını kendine sardı."Ahmet!"diye bağırdı tekrar.Sesi iyice incelmişti.İçinden dualar ediyordu.Soğuk hava etkisini iyice gösteriyordu bulutlar ağlamaya başlamıştı.Gözyaşlarını o deli rüzgârlarla bırakıyorlardı.

   Zümrüt artık iyice korkmaya başlamıştı.Ellerini karnına koydu."Korkma bebeğim."dedi.Tam o sırada bir ses duyuldu.Bir el ateş.Evin arka tarafındaydı.Adımlarını yavaşça atıyordu.Korkuyordu.Ölmekten değil bebeğini ve Ahmet'i kaybetmekten çok korkuyordu.Evin arkasında gittiğinde Ahmet'i yerde kanlar içinde gördü.Babası ve abisi başında ellerinde silahla duruyorlardı."Ahmet."diyebildi genç kız sadece.Tek korkusu gerçek olmuştu artık.Yanına koştu.Gözlerine aşık olduğu adam hâlâ o güzel gözleriyle ona bakıyordu.Sevdiği kadını görünce gülümsedi.Ağzından akan kanlar genç kızın beyaz elbisesine damlıyordu.Zümrüt onun kafasını alıp kucağına koydu."İyi olacaksın tamam mı?"dedi Zümrüt gülümseyerek.Gözlerindeki yaşlar öyle akıyorduki yağmur bile üzülüyordu.Bir çığlık attı."Baba!Yalvarırım onu civardaki bi sağlık ocağına götürelim.Yalvarırım!"diyordu.Öyle bağırıyorduki o bomboş dağ sesiyle yankılanıyordu."Zümrüt."dedi eliyle sevdiği kızın yüzünü okşuyordu."Gitme."dedi Zümrüt yalvararak.Babası ve abisi çoktan gitmişlerdi."Beni bebeğimizi bırakma."dedi çaresizce.Oysaki biliyordu gideceğini."Güçlü ol.Çocuğumuzu koru.Onun ailesi olur onları koru.Sev.Ama başka kimseyi sevme Zümrüt.Lütfen kimseyi sevme.Senin için sonsuz olayım..."
 
   "Peki daha sonra birini sevdinizmi?"dedim gözlerimden yaşlar akarken.Gülümsedi"Sevdim Bir gün sonra."dedi.Şaşkınca bakıyordum ona nasıl ihanet edebilmişti sevdiğine.Bu kadar çabuk."Sen şimdi başka birini sanırsın ama ben Ahmet'i hergün yeniden sevdim.Çok sevdim.Üç ay sonra oğlum doğdu onu sevdim.O Elçinle tanıştı,evlendi,çocukları oldu.Onları sevdim.Poyraz,Bora,Damla onları sevdim.Ailemi sevdim.Ahmet'in soyadını her zaman korudum.Ben bu aileyi sevdim Masal.Asla vazgeçmem onlardan.Onları üzeni üzerim."dedi.Karşımda öyle güçlü duruyorduki...

   "Ben...Poyraz'ı sevdim."dedim ve devam ettim"Onun ailesini sevdim.Elçin teyzeyi,Bora abiyi sizi.Kendi ailem gibi gördüm.Ben Babamı sevdim.Annemi abimi...Zümrüt hanım ben yaşamayı sevmiştim.Ama...artık sevmiyorum."dedim yutkunarak."Anlıycaksın beni birgün."dedi yanımdan kalktı.Arkasından seslendim"Mezarına gidebilirmiyiz?"dedim.Duraksadı.Bana döndüğünde gözlerinde bir ifade vardı."Hayır."dedi ve merdivenlerden yukarı çıktı.Gözlerimi sıkıca kapattım"Gel artık."diye fısıldadım.
*************************
Gecenin karanlığı tüm evin üstüne çükmüştü.Rüzgar yine çok sert esiyordu.Fakat evin içi oldukça sıcaktı.Üstümdeki şort ve kısa kollu balkona çıkınca üşümeme neden oldu.Kendimi gerçekten yorgun hissediyordum.Gökte parlayan herkese herşeye tepeden bakan ay ve yıldızlar adeta üstüme üstüme geliyorlardı.Kalbimin sıkıştığını hissettim.Yatağa dönüp bir yudum su içtim.Poyraz'ın sesi kulaklarımda çınlıyordu.Sanki bişey olucak gibiydi.

   Sakin kalmaya çalışarak başımı yastığa koydum.Tam uykuya dalarken rüyamda Poyraz'ı gördüm.Yanıma geldi saçlarımı okşadı"Masal beni duyuyormusun?Masal!Sakın uyuma mavişim.Ben gelicem geldiğimde beni karşıla.Hadi prensesim uyan.Hadi güzelim.Sen güçlüsün."Nefes nefese gözlerimi açtım.Karşımda Damla elinde bir bıçakla duruyordu.Tam saplamak üzereydiki elini tuttum."Damla ne yapıyorsun?Bırak!"diye bağırıyordum.İki eliyle bıçağı sıkıca tutuyordu ve biri bağırmamı engelliyordu.Ağzıma kapatılan elin sahibi Rüyaydı.Çırpınıyordum fakat bi yararı yoktu.Ölümün gölgesini gördüm.Gözlerimin önünde ağlayan küçüklüğüm vardı.Küçük Masal beni acıyan gözlerle izliyordu.Özür dilerim küçüğüm.

  Damla'nın elini tuttum ve ittirdim.Hafif sendeledi ve yere düştü.Rüya bir eli ağzımı kapatırken diğer elinde çakıyı boğazıma dayadı.Sırf Poyraz'ı bir kere daha görebilmek için canımı hiç önemsemeden Rüyanın boğazına yapıştım.Damla yeniden üstüme gelirken karnına tekme attım.Rüyayı duvara yasladım.Çakıyı karnıma yasladı ve bu sefer o beni yere yatırdı Damlada üstüme gelince artık pes ettim.Gözlerimi sıkıca kapatırken birden üstümdeki ağırlık çekildi.Gözlerimi açtığımda karşımda Poyraz vardı.Ölmüşmüydüm?

   "Poyraz."dedim inanamayarak.Damlayı ve Rüyayı öfkeyle tuttu."Birdaha benim küçüğüme yaklaşmıycaksınız."dedi ve odanın dışına doğru fırlattı.Bora ikisini kollarından tutup dışarı sürüklerken Ali odaya girip ışığı açtı."Masal iyimisin?"dedi gelip bana sarılarak.Gözyaşlarımı durduramadım."İyiyim."dedim.
Poyraz gözlerime bakıp acıyla gülümsedi."Ali kardeşim iki dakika dışarı çıkarmısın?"dedi Poyraz.Ali başını salladı ve dışarı çıktı.Poyraz bana bir adım attı"Sen çok güçlüsün."dedi kollarını bana doladı.O kokuyu o kadar özlemiştimki sanki geçmişe sarılır gibi sarıldım."Poyraz yalvarırım gitme."dedim."Burdayım küçük."dedi ve beni kucağına alarak yatağa yatırdı.O da yanıma yattı"Burdasın."dedim yüzünü okşayarak."Herzaman burdaydım."dedi ve elini kalbimin üzerine koydu."Seni seviyorum."dedim ve elini öptüm."Biliyorum mavişim."dedi saçlarımı öperek.
**********************
Öncelikle uzun zaman sonra attığım bir bölüm.Gerçekten vakit buldukça yazıyorum.Sizleri,yazmayı,kitabı ve karakterleri çok seviyorum.Herşey mükemmel gidiyor.Beni desteklemenizi çok seviyorum.Attığınız tüm mesajlara cevap vermeye çalışıyorum ama lütfen bana mesajlarda özentisin, kötüsün veya hakaret içerikli şeyler yazmayın.Sizleri seviyorum Serseristcanlarım💕💪💕
  

Benim Serserim 2Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!