...Πρόσκληση γάμου...{23}

1K 157 11

Η προδοσία είναι η μόνη αλήθεια που μένει.
Arthur Miller, 1915-2005, Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας

Ρενέ...

«Νόααα!»
«Νόααα μην με αφήνεις!»
«Μην φεύγεις που να πάρει,συγνώμη..συγνώμη που έφυγα και δεν σε άκουσα..»
Για άλλη μιά φορά πετάχτηκα υδρωμένη και πανικοβλημένη από το κρεβάτι.
Με είχαν κουράσει αυτά τα όνειρα,με άφηναν άυπνη και το πρωί ίσα που μπορούσα να σταθώ στα πόδια μου για να πάω στην δουλειά,ήταν χειρότερο και από τότε που έμενα άυπνη εξαιτίας του μικρού που υπέφερε από τους κολικούς.
Δίπλα μου δεν ήταν κανείς,ο Στιούαρτ έλειπε,μπορώ να πω πως πανικοβλήθηκα,νόμιζα πως με παράτησε,και καλά θα έκανε εδώ που τα λέμε,δεν το άξιζα,δεν άξιζα καθόλου την αγάπη του,την τρυφερότητα του.
Έβαλα τα κλάμματα δεν άντεξα,ήμουν τόσο κουρασμένη,κουρασμένη από τις επιλογές μου,εκείνη την μέρα έφυγα,έφυγα χωρίς να ακούσω κουβέντα από το στόμα του.Τώρα θα μπορούσα να είμαι μαζί του να έχω γίνει μέρος της ζωής του να ενταχθώ στην οικογένεια του και δεν με νοιάζει,ας είναι αδερφός μου,στα όρια της παράνοιας θα έφτανα για χάρη του,όχι ότι δεν είχε φτάσει!
«Μωρό μου τι έπαθες;»άκουσα την χαρακτηριστηκή φωνή του Στιούαρτ να με ρωτάει.
Σήκωσα το βλέμμα μου δισταχτικά και τον κοίταξα που στεκόταν στην κάσα της πόρτας,κρατούσε αγκαλιά τον μισοκοιμισμένο Σαμ.
Οοο θεέ μου ήταν τόσο όμορφος έτσι όπως ήταν!Φορούσε μία απλή γκρίζα φόρμα και ο στέρνος του,με τα μπρατσα του ήταν γυμνά αφήνοντας τα πολλά τατουάζ του σε κοινή θέα και έτσι όπβς το προσωπό του ήταν νυσταγμένο,έμοιαζε σαν μικρό παιδί.Ομολογώ πως όταν έμαθα πως ήταν παιδίατρος αμφέβαλα.Οι παιδίατροι δεν ήταν αναθεματισμένοι σέξι Αγγλό-Ιταλοί με καταπράσινα μάτια,με υπέροχη προφορά και θεέ μου όταν μου μίλαγε Ιταλικά ήταν άλλο πράγμα!
Η Σαλιάρα που ήταν δεμένη γύρω από τον λαιμό του με έκανε να βάλω τα γέλια,και εγώ χρειαζόμουν μια σαλιάρα τώρα που το σκέφτομαι,τον κοιτούσα τόση ώρα σαν θήραμα,έτοιμο να το κατασπαράξω και το κατάλαβα αυτό από το γέλιο του.
«Βλέπεις κάτι που σου αρέσει;»με πείραξε,έβαλα τα γέλια και σηκώθηκα από το κρεβάτι σκουπήζοντας τα δακρυά μου.
Πήρα στην αγκαλιά μου τον Σαμ και τον άφησα στην κούνια του,ήθελα τον Στιούαρτ εδώ και τώρα!Από πότε έγινα τόσο αποφασιστηκή;
«Δεν μου είπες πριν τι έπαθες και έκλαιγες;»
«Εφιάλτες ξανά,όμως άστα αυτά τώρα!»τον φίλησα με πάθος στα χείλη και εκείνος ανταποκρίθηκε σφήκοντας με πάνω του.
«Ρενέ...Ρενέ...mio Amor,δεν θέλω να αρνηθώ αυτή σου την προσφορά,ίσα ίσα σε θέλω τόσο πολυ,είσαι τόσο σεξυ με αυτό το κομπινεζόν,αλλά η ώρα έχει περάσει και έλεγα μήπως πήγαινες στην δουλειά.»σήκωσα το βλέμμα μου και τον κοίταξα.Τι εννοούσε με το "η ώρα έχει περάσει;"
Κοίταξα το ρολόι και έμεινα,σκατά,η ώρα ήταν 9:15 και στις δέκα είχα ένα πολύ σημαντικό μίτιγκ,όχι απλά δεν θα το προλάβαινα,αλλά θα αργούσα.
Πήδηξα από το κρεβάτι σαν νίντζα και άρπαξα ένα πουκάμισο και ένα τζιν και έτραξα σαν τον φλας στο μπάνιο.
Σαράντα λεπτά αργότερα και είχα φτάσει στο γραφείο οριακά,είχα ευτιχός προλάβει το μίτινγκ και Ναι κόσμε είχα ακόμα την δουλίτσα μου!

Σαν το καλό κρασιΔιαβάστε αυτήν την ιστορία ΔΩΡΕΑΝ!