Let Her Go

430 16 9
                                                  

[nasa FB notes ko din ito. LOL ni-post ko lang po. HAHAHAHA. Kahit walang magbasa, keri lang. Pero sana may magbasa. Hahaha. Thanks. Para sa kanya 'to. LOL joke lang.]

I admit that I made a mistake. A mistake that will change my life forever. Hindi ko alam kung bakit ganito. I don't even know when should I start telling my story. My side. I've heard she had a hard time not having me around. She sufferred everyday that I didn't even actually care. Because...I choose the path that I think will made me even happier.

She's pretty, quiet, demure and all the things that every man could have wish for. But she's too controlling. Yan lang naman ang madalas kong reklamo sa kanya. Akala ko magiging kami na hanggang sa ikasal kami. She's been telling me that she's thinking about it. That we will become husband and wife. And I even have thought about it sometimes.

And yes, I admit. I was the happiest person when I left. I didn't cheat. I didn't have a second option. I just fell out. The feeling was gone. Noong una, natatakot akong sabihin sa kanya. So I stayed for a while. Akala ko nauumay lang ako. Akala ko napapagod lang ako. Kaya nagpahinga ko. I didn't let go of her. Yet. Sabi ko lang, pahinga muna. I don't actually called it cool-off kasi nakakatanga naman ang ganoong klaseng sitwasyon. I just give myself a space for me and her. For me to think of what we could be and for her to do what she wants. And when the time comes that we met each other again. That's when I realized that I have to let her go.

She did cried in front of me. But I can't stay anymore. I don't love her anymore. And days passed, I was free. I was free to do anything. Hindi naman sa nililimitahan niya ko dati. Nagagawa ko lang ang lahat ng gusto ko ng walang inaalalang siya. Na walang inaalalang 'magagalit siya'; 'Aamuhin ko na naman siya'; 'Kailangan ko na namang magsorry sa kanya'. Wala na yon lahat sa isip ko. I enjoyed it. I met other girls. I enjoyed my friends, bars and flings. 

"Pre, bar tayo!" sabi sakin ni Jake. Kakatapos lang ng klase namin.

"Sure pre. Anong oras at saan?"

"Text nalang pare!"

"Ge"

Ilang buwan na rin ba ang nakalilipas? Hindi ko alam. Hindi na din kami nagkikita. Parang kailan lang, hindi ko matiis na hindi siya makita. Hindi ko matiis na hindi siya i-text ng isang buong araw. And yes, I missed her. Napapailing nalang ako sa mga naiisip ko ngayon. I chose this. To let her go.

Pumunta ko sa sinabing bar ni Jake. Nakita ko ang mga kaibigan ko na nakaabang sakin. Nakipag high five ako sa kanila at umorder ng maiinom. The same old routine na ginagawa ng tropa. Bars and girls. And with the same routine, hahanap sila ng mga chicks. Sila. Hindi ako kasama. Umiinom lang ako dito mag-isa. Hindi ko din alam kung bakit.

Tumingin ako sa kisame ng bar na 'to. Maraming nagkikinangang ilaw at maiingay na musika. Maraming nagsasayawan. Maraming naglalandian. Pwede ko din naman gawin ang ginagawa nila pero parang may iba sa nararamdaman ko ngayong gabi. Napapikit nalang ako habang nakasandal at nakatingala.

-----

"I was wondering why did you like me?" sabi niya sakin. 

"Anong like? I LOVE you!" pinisil ko ang ilong niya. Nakita ko namang natahimik siya. Napangisi ako at kinuha ko ang kamay niya at hinawakan ito ng mahigpit.

"Mahal kita yun lang yon. Wala ng explanation."

-----

"Gumawa ka na ng homework mo." sabi niya sakin nung nag-aaral siya sa library. Alam kong may tampo siya sakin kasi mas pinili kong maglaro ng DOTA kaysa ang samahan ko siyang mag-shopping. 

"Sorry na, love." di pa rin niya ko kinikibo at patuloy lang sa pagbabasa ng kung ano mang libro.

Kaya tumayo ako at umupo sa tabi niya. "Love, I'm sorry". Hindi niya pa rin ako kinikibo. Bumuntong-hininga ako. Tinitigan ko na siya ng pagkatagal tagal, hindi niya pa din ako pinapansin. Nagpapa-cute na ko sa kanya, olats pa din. Ang laki siguro ng tampo niya.

Let Her GoTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon