“Paul, start a conference, gustong makipag-usap ng young master sa’yo”, sabi ni Jims sa tao sa kabilng linya ng phone.

Maya-maya, biglang nagring ang phone ko. Unrigestered number ang nag-appear sa may screen ko. But since alam ko naman na si Paul na  yun, sinagot ko na din.

“What is it Paul?” yun agad ang binugad na tanong ko sa kanya. Hindi ko alam pero naramdaman ko na lang ang pangamba, tinignan ko si hon sa may dulo ng sasakyan, I managed to smile para hindi siya mag-alala sa akin.

“Young Master, Ms. Eurika is following you po,  kanina pa. I couldn’t connect with you early this afternoon because you’re in a lunch with your grandfolks and your parents and with Lady Saphire as well”, nung  marinig ko lang ang pangalan ni Eurika, sumama agad ang mukha ko. Nagside ako apra hindi makita ni hon ang expression ng mukha ko.

“Where then is you-know-who right now?” tanong ko sa kanya. I’m looking ahead sa front  mirror ng sasakyan. Matagal bago nagsalita si Paul, pero nung nagclear ako ng throat which to indicate naa galit na ako, agad siyang  sumagot sa akin.

“She’s tailing you po, and I’m tailing her. She’s in that, gray uncleaned ventage car”, pagkasabi niya, mabilis na umakyat ang lahat ng dugo ko sa may mukha  ko.

“WHAT?!”, sabi ko, agad naman akong napalingon sa likuran. Meron nga talgang gray ventage car na nakabuntot sa amin. Since nakaconference naman, so rinig ni Jims ang pag-uusap namin. Agad niyang hinit ang accelerator kay medyo bumilis kami.

“Young Master she’s increasing speed as well”, shit! Is she playing around with me? Bwesit! I’ve had enough of her, I’ll send her to some place she can’t wander around freely and play chase-him when she wants to.

“Young Master, she’s trying to be on the side. Mr. Jims, speed up, I’ll be along with you on the intersection, I’ll be on the other way”, sabi ni Paul, is he trying to get caught? Bawal magU-turn dito ah.

“No, Paul, just tail you-know-who. You drive alongside you-know-who and when the right time comes, I’ll tell you what to do”, sabi ko. I’m trying not to face hon, ayokong mag-alala siya. Her curiousity might unravel my fear, I’m afraid.

“Jims, hit the accelerator. Drive 120 miles per hour, we’re allowed hit the mark ‘til 140 here”, sabi ko. I moved palapit kay hon at kinabit sa kanya yung seat belt. I try not to face her, I ignored her.

“Hon? Something’s up?” pag-aalala niya sabay hawak sa pisngi ko. Hindi ko pa din siya tinitignan sa mata.

“Someone’s following us. Be still. You’ll be fine”, sabi ko at umalis na sa harap niya. It hurts me to hurt her by ignoring her. pero that’s the only way para mawala ang interest niya sa issue. Magsosorry nalang ako mamaya sa kanya.

Hospitality Man: Lalaking Bayaran (R-18)Basahin ang storyang ito ng LIBRE!