48

1.4K 50 6
                                                  

Pov Annick

Na een dag lang werken, pak ik mijn spullen. Ik trek mijn witte, lange doktersjas uit en berg hem op in mijn kluisje. Weer mensen blij gemaakt dat hun dier weer gezond of geholpen is. Daar doe ik het voor, mensen helpen door hun dier te genezen. Ik pak mijn telefoon en kijk of ik nog berichtjes heb. Mijn moeder die vraagt wanneer ik weer kom eten en waarom ik naast Martijn in het vliegtuig zat, Thomas die een foto stuurt vanuit Dubai en Juul die een bericht stuurt dat mijn broek nog bij dr ligt. Ik trek mijn jas aan en loop de praktijk uit.

Gelukkig is de B&B dichtbij, na tien minuutjes zie ik het logo al hangen. Het is druk, er staan veel mensen buiten het tentje. Ik zucht even, hoe kom ik dan naar binnen. Mijn telefoon trilt in mijn handen. Ik sta even stil en lees het berichtje wat ik heb binnengekregen van Martijn.

Martijn Garritsen: Heb je een zonnebril? Zet hem op. Capuchon? Zet hem op. Loop niet naar het tentje, wacht buiten x

Eh..? Okaay? Ik doe wat hij zegt en wacht buiten het tentje. Ja, hij staat er zo nog steeds in. Ik wilde zijn nummer niet verwijderen, dus ja. Ik mijn mijn rugzak op mijn rug en wacht rustig af. De zon schijnt niet eens en het regent niet, dus hier staat een debiel met een zonnebril en capuchon op. Opeens hoor je meer geroezemoes en mensen juichen. Ik kijk op en frons - oh wacht, Martijn. Nu snap ik het, alle drukte en mensen om B&B. Ik ga weer normaal staan en hou de ingang in de gate. Paparazzi verzamelt zich bij de deur, hij kan echt nergens meer zijn zonder papz. Eigenlijk echt triest. Maar ja, hij is een super bekende dj.

Ik loop iets meer naar de menigte toe en hoop dat hij mij ziet. Martijn kijkt op en staat op. De deur vliegt open en hij murmelt zich tussen de mensen. Hij rent naar mij toe en pakt mijn hand vast waarna hij mij meetrekt over de straat heen. Ik ren mee en grinnik even. Achter ons hoor ik mensen rennen en zijn naam roepen. "Hierheen," zeg ik en trek hem een zijstraatje in. Het voelt fijn om weer zijn hand vast te houden. Ik glimlach en we rennen een gracht op. "Waar moeten we naartoe?" Vraagt hij en kijkt achter zich. "We zijn er bijna," zeg ik en duw hem naar links. "Jesus," zegt hij als hij bijna struikelt over een stoeprand. Ik grinnik en we rennen weer door als er iemand achter ons aanrent.

Na een paar minuutjes komen we aan in het straatje waar mijn appartement is. Ik kijk achter me en zie niemand meer achter ons aankomen. Ik laat zijn hand los en maak de deur open. "Oh. Woon je hier?" Vraagt hij verbaasd als we naar binnen lopen. "Jupp," zeg ik en begroet de man achter de balie waarna hij Martijn raar aankijkt. "Hier woont de vriend van mijn zus ook," zegt Martijn verwart. "I know," zeg ik en druk op het knopje van de lift, "ik zag je wel eens met Laura hier." Hij kijkt me fronsend aan, "en ik zag je niet?" "Nope, ik ontweek je heel erg," grinnik ik. "Oh," mompelt hij en we stappen de lift binnen. "Of nou ja, ik weet niet of je mij zag. Ik sta niet in jou ogen. Dus.." zeg ik en haal mijn schouders op. "Ik zag je niet, dus je kan mij goed ontwijken," zegt hij en schudt lachend zijn hoofd.

We lopen mijn appartement binnen en ik gooi mijn tas op de bank. "Je woont mooi en groot," zegt hij en kijk verwondert rond. "Thanks," mompel ik. Alles tussen ons verloopt zo stroef, het is eigenlijk te erg voor woorden. Het voelt nog steeds zo ongemakkelijk en niet echt fijn. "Ik wil pizza bestellen, wil jij ook?" Vraag ik als ik mijn telefoon pak. "Mag ik blijven eten dan?" Vraagt hij. "Ja," zeg ik zacht, "alleen als je het wilt.." "Ja graag," glimlacht hij en ik bestel twee pizza's, raar genoeg weet ik nog wat hij lekker vindt. Ik bestel twee pizza's en loop naar de keuken. Het meisje aan de telefoon vertelt dat het ongeveer een half uur gaat duren. Ze hangt op en in stop mijn telefoon in mijn achterzak. "Wil je een biertje?" Vraag ik. "Ja is goed," zegt hij en hij gaat op de bank zitten. Ik pak een flesje bier uit de koelkast en pak een wijnglas uit de kast waarna ik rode wijn inschenk.

Ik zet de glazen neer op de tafel en ga ook op de bank zitten. "Over een half uur wordt het bezorgd," zeg ik. "Dank je," zegt hij en knikt. Ik glimlach even. "Het is echt een mooi huis," zegt hij. "Dank je," zeg ik en kijk haar hem als hij rondkijkt. "Best ruim en echt modern," zegt hij weer. Ik knik. "Ik had eigenlijk verwacht dat je terug naar Amerika zou gaan," zegt hij en kijkt mij aan, mijn droom was om naar Amerika te gaan en daar dierenarts te worden. "Ik wilde het graag, maar hier had ik meer kans. En ik kan Nederland niet achterlaten," zeg ik. Hij knikt. "Nederland onveilig maken met Juul zeker?" Grinnikt hij. "Klopt," zeg ik trots, "nee. Ze is vaak niet thuis want dan zit ze in NYC voor de mode wereld of in Dubai of LA." "Ah, dat is wel kut," zegt hij. Ik haal mijn schouders op, "gaat wel. Maar als ze er gewoon weer is, dan is het super leuk en gezellig. Ik moet ook dingen combineren." "Snap ik, moet ik ook," zucht hij.

A Beautiful Flight ft Martin GarrixWaar verhalen leven. Ontdek nu