Chapter 6: Unlucky day. T_T

206 4 0

Ang boring naman.

Wala kasi yung teacher namin ng first period kaya wala din kaming klase ngayon. So anong pwede kong gawin ngayon para hindi mabored?

Agang-aga putak na agad ng putak itong mga tao sa classroom. Parang mga ang tagal na hindi nagkita eh samantalang everyday namang nagkikita-kita at magkakasama.

Sabagay, sa umaga naman talaga nagtatatalak ang mga manok. Tsss..

Ang ingay lang!

"Sab! Tara sa...ay tulog pala." Puyat lang? haha.

Yayakagin ko sa sana syang pumuntang canteen kaso tulog.

Buti pa itong si Sam, nakaheadset lang at nagbabasa ng book. Ang swerte nya at hindi nya naririnig itong mga manok na ito. Hindi ko naman dala ipod ko kaya hindi ako makapag music.

Dinadaldal naman ako ng iba kong classmates pero wala lang talaga ako sa mood makipagkwentuhan kasi hindi naman ako makarelate dun sa pinag-uusapan nila. Ayoko naman ng nod lang ako ng nod sa sinasabi nila.

Hay life...ang boring naman!

Sa Club room na lang kaya namin ako pumunta? Kaso hapon pa pwedeng pumunta dun and besides hapon din lang yun binubuksan. Wala din naman kaming practice kasi Thursday ngayon. So, hindi talaga ako makakapunta doon.

Sa clinic kaya? Malamig dun. Masarap matulog. Haha! kaso wala namang masakit sakin. Hindi rin nila ako tatanggapin.

Sa canteen? Ang aga naman para kumain. Nag-breakfast naman ako.

Sa library? Ano namang babasahin ko? Wala namang nakapost na new books dun sa bulletin board.

Hmmm...ok..no choice.

"Ma'am, I'll borrow this book po."

"Okay, paki-fill up na lang nitong form."

"thank you po."

Naghanap ako ng magandang place na walang aabala sakin. Yung place na tahimik, hindi mainit at masarap ang ihip ng hangin.

"Perfect!" ^____^

Sa paghahanap ko ng tahimik na place, nandito ako ngayon sa may chapel. Catholic school nga pala itong pinapasukan ko kaya may sarili kaming chapel dito sa campus.

Actually wala naman talaga ako sa chapel mismo. Nasa likod lang ng chapel. Mainit kasi dun sa loob kaya dito ako. May 3 kiosk dito at maganda yung landscape dito. Masarap din yung hangin at hindi mainit. Buti na lang at ako lang ang nandito.

At higit sa lahat...

TAHIMIK.

Hawak ko ngayon yung book na hiniram ko at dito ako magbabasa. ^_^

"By the River Piedra I sat down and wept by Paulo Coelho".

Ang totoo, nabasa ko na itong book na ito at hindi ko alam kung ilang beses ko ng nabasa. No choice naman kasi ako kasi halos nabasa ko na din yung lahat ng books nya dun sa library. Wala din namang bago kaya ito na lang ulit. Maganda naman. ^____^

So I stayed here and read.

Then...

Bakit tumataas hair ko sa likod?

May multo ba dito?

Ang aga naman magparamdam nun.

Ignore Nica. Tinatakot mo lang sarili mo kasi ikaw lang tao dito.

Pero..tumataas talaga hair ko sa likod!

Ang bilis ng tibok ng puso ko. Kung nasa race ako, naka-ilang lap na siguro ako sa sobrang bilis.

Pinagpapawisan na ako. Grabe!

Lilingon ba ako? Or tatakbo na?

Waaahhh! Gusto ko ng sumigaw!

Lord! Help me!

"Hahaha! Bwahahaha!!!"

Ay putik!

"Aray naman!"

"uhm! Bagay lang yan sayo! Pagtripan ba naman ako? Pwede ba Ryan umalis ka dito!"

"Sungit naman nito. Ikaw na nga pinuntahan ko dito oh."

"sinabi ko bang puntahan mo ako? Ha? Chupi! Dun ka na."

"ang ganda mo talaga Nica". -_-

"Of course I am. Kaya hala! Layas! Bawal tumabi ang pangit sa maganda!" haha. ang mean!

"Ouch! Sakit mo naman magsalita! Haha. tinamaan ako oh" sabay turo sa may left chest nya.

"...tinamaan sayo."

"HAHA!...tatawa na ba ako Ryan? Sabihin mo naman para makapagready ako."

"Nica naman eh, bakit ba agang-aga eh ang sungit mo?" nagtanong pa eh! Tsss...

"sa lagay na yan hindi pa ako magsusungit? Nananahimik ako dito then out of the blue eh pagtitripan mo ako. Tska isa pa may karapatan akong magsungit. Sinong hindi magsusungit sa ginawa mo? Ha?"

Natahimik sya. He's just staring at me. Napasobra yata pagsusungit ko. haha.

At nakatingin lang din ako sa kanya. Nag-aabang ng sasabihin nya.

Na-offend ko na ba sya? Tingin ko naman eh hindi pa ka-offend offend ang mga sinabi ko. hihi! ^_^

Hindi pa rin sya nagsasalita. Lagot! Ang seryoso ng mukha nya. Iiwas na sana ako ng tingin ng bigla syang nagsalita.

"Nica...bakit..."

"...bakit ang ganda-ganda mo?"

OM! Halos malaglag ako sa kinauupuan ko.

I don't know kung maiinis ako o matatawa sa sinabi nya. Imagine, ang haba ng sinabi ko then biglang ang layo ng sinabi nya. Anong konek? Ang sarap batukan nitong taong ito! makokonsensya na sana ako sa mga sinabi ko pero hindi! Asar sya!

Itanong ba naman sakin kung bakit ang ganda ko daw.

At take note: ang GANDA- GANDA ko daw.

Pwede kay Mommy at kay Daddy mo na lang itanong? Ha? Sila sisihin mo.

Hindi na ako nagsalita pa. I rolled my eyes at him. Tumayo na ako at paalis na.

"Nica!" sigaw nya. Napahinto ako sa paglalakad at lumingon sa kanya.

"Now what?"

"wala pa rin ba akong chance?"

"chance! Chance! Ka dyan.. bahala ka sa buhay mo!"

Hay..ang kulit talaga nya..alam nyo bang since dumating ako dito sa school na ito nung first year ay lagi na syang bumubuntot sakin. Nakakainis na minsan eh. Ang kulit!

Hindi ko alam kung anong ginawa ko at ganun na lang sya sakin. I mean, hindi ko naman sya kilala dati or hindi ko naman sya sineduce or something. Bakit hanggang ngayon lapit pa rin sya ng lapit sakin? Hindi ba dapat iniiwasan na nya ako kasi ipinahiya ko sya noon?

Well, hindi ko naman talaga intention na ipahiya sya. Napahiya lang sya gwa ko.

Dahil dinedma ko lang sya dati.

Sa tuwing maaalala ko yun, nakokonsensya pa rin ako.

Sorry Ryan..

I looked for a place na makakapagrelax ako at para hindi ako mabored pero sa halip na marelax ako at mawala ang boredom eh na-stress pa dahil kay Ryan.

Kay Ryan Jake Aquino. Asar talaga!

Agang-aga eh nambubwiset!!!

Asymptotic LoveRead this story for FREE!