TELMAF/11

64.3K 2.6K 599

        
(Düzenlendi)
 

Gözlerimi yavaşça araladım. Güneş ışıkları odayı istila ediyordu. Bu kadar sıcak olmak zorunda mı?. Gözlerimi açmış yatakta sırt üstü uzanır vaziyete geldim. Aklıma direk Rüzgar'ın akşam dediği geldi. Peki onun dediğini yaptığımda belki duygularımın anlamını bulacağım ama ya buna hazır değilsem.

Derin bir nefes aldım.

Yapacaktım onun dediğini ama şimdi değil. Kendimi hazır hissettiğimde. Gerçi nasıl yapacağımı bilmiyorum. Yataktan yavaşça kalktım. Banyoya doğru ilerledim. Elimi yüzümü güzelce yıkayıp kendime geldiğimde banyodan çıktım.

Valizimi alıp yatağın üzerine koydum. Her gün yeni kıyafet giymek zorunda kalıyordum çünkü hava çok sıcak oluyor ve terliyorum. Valizden şort ve kısa kollu tişört çıkardım. Üzerimdekileri çıkarıp diğerlerini giydim. Yatağı da topladıktan sonra kıyafetleri valize teptim. Katlayıp koyamam şimdi hiç. Zaten iki parça şeyler.

Valizimi dolabın yanına koyup yatağa oturdum. Ah benim akılsız kafam neden annemi aramıyorum ben hiç. Çok özlemişim onu ben. Gözlerim dolarken kendimi toparladım. Ararım konuşuruz şimdi. Telefonumu elime alıp kilidini girdim. Rehbere girip annemin numarasını aradım. Telefonu kulağıma koyarken kendimi toparlamaya çalıştım. Çok ama çok özlemiştim onu. Zaten kim annesini görmezse özlemez ki. Ben ki okula gidip gelirken bile özleyen kız şimdi 2 ay uzak kalacağım. Telefon hala çalarken açılmamıştı. Erken miydi ki saat daha. Telefonu kulağımdan çekip saate baktım. Saat daha 8 di ama annem çoktan kalkmıştır ki. O erkenden kalkar her zaman. Oranın saati farklı fakat çok büyük bir fark yok.

 Telefonu tekrar kulağıma koydum. Açmayınca telefonu kulağımdan çektim. İşi mi vardı ki. Bu saatte iş için erken değil mi? Belki duymamıştır. Tekrar aradım ve telefonu kulağıma koydum. Çok özledim onun sesini , kokusunu, güldüğünde oluşan yüzünde ki gamzeleri. Telefon son çalışta açıldığında hemen

'' Anne '' dedim. Karşı taraftan bir burun çekme sesi geldi. Ağlamıyordu değil mi.

'' K-kızım '' diyen sesini duymamla ona olan özlemim daha da arttı. Burnumda hissettiğim sızı ve gözlerimin dolması ağlayacağımın belirtileri iken

'' Anne nasılsın '' dedim. Sesimi mutlu çıkarmaya çalışıyordum oldukça. Mutlu olduğumu hissetmesi için.

'' İyiyim kızım sen nasılsın '' dediğinde kızım demesi o kadar içtendi ki dayanamadım bir an ve gözümden bir damla yaş sessizce akıp gitti.

'' İyiyim annem özledim seni '' dedim. O kadar çok özlemiştim ki onu şimdi , şuan kalkıp onun yanına gitmek istiyordum. Kokusunu içime çekmek , sarılmak istiyordum. Öpmek istiyordum bol bol onu yanaklarından. Keşke o buradayken onu bol bol öpseydim. Hani diyorlar ya kaybettikten sonra değerini anlarsınız. Ben kaybetmedim sadece uzağımda ama değeri gerçekten büyük annemin. Keşke yanımda olsa da sarılsam ona.

'' Bende seni özledim kızım ama alışmamız lazım değil mi oraya geldiğimde hep beraber olacağız '' dedi annem. 

'' Evet her zaman beraber olacağız anne. Ben seni hiç bırakmayacağım sende beni bırakmazsın '' dedim. Annem beni ne olursa olsun bırakmazdı. Vazgeçemezdi benden. Zaten hangi anne kızından vazgeçer ki. Hiçbir anne vazgeçemez. Ne olursa olsun. Ölecek olsa bile vazgeçmez.

(Hikaye böyle ama çok da güzel vazgeçiyorlar be Ezgi)

'' Evet kızım. E ne yapıyorsun '' dediğinde ne diyeceğimi düşündüm. Rüzgardan haberi yoktu. Amcam'dayım  desem amcamı aradığında anlar yalan söylediğimi. O zaman amcama söylerim bende.

İLK AŞK {TELEFON SAPIĞIM} Hikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin