TELMAF/7

74.8K 3.2K 839


(Düzenlenmiştir)

( Ezgi'nin amcası ağzından )

Salonda oturmuş Ezgi nin geri gelmesini bekliyordum. Biliyordum onun güven eksikliğini ama Rüzgarla konuşmaya gittiğimde onun adını her ağzına aldığımda gözlerinde ki o pırıltıyı görmüştüm. Rüzgar yeğenimi gerçekten çok seviyordu. Kendi canından bile vazgeçeceğinden emindim. Zor kişiye aşık olmuştu. Aslında bir kızın birinin ona aşık olduğunu öğrendiğinde mutlu olması gerekir ama benim yeğenim korkuyor. Korkusunun nedeni eğer ona aşık olursa tam olarak güvenemeyeceğin den di. Bunu tahmin edebiliyordum. Benim aşağılık kardeşim yengemi aldatmasa idi bunlar olmazdı. Ne olursa olsun Ezgi babasını affetmişti ama babası yüzünden kalbinde güven eksikliği vardı.

Kapı büyük gürültüyle çalmaya başladığında oturduğum koltuktan kalktım. Selin korkuyordu.

'' Korkma o kadar koruma var '' dediğimde biraz yumuşamıştı. Yani rahatlamıştı. Kapıyı gidip açtığımda kucağında baygın şekilde yatan Ezgi ile Erdemi gördüm. Kaşlarımı çatıp hemen onun kucağından aldım ve içeri geçip koltuğa yatırdım. Onu yatırırken Selin hemen onun yanına geçmişti. Erdeme dönüp

'' Ne oldu '' diye sordum.

'' B-bilmiyorum biz konuşuyorduk birden bayıldı '' dedi. Onu kafamla onayladım ve Ezginin yanına gidip

'' Ezgi uyan yeğenim hadi '' dedim ve yanağına küçük küçük tokatlar attım. Ama uyanmıyordu.

'' Ne kadardır baygın '' dedim Erdeme sinirle bakarken.

'' Yaklaşık 15 dakika filan '' dediğinde yumruğumu sıktım. O bu kadar çok baygın kalmazdı ki. En fazla 5 dakika filan. Çok fazla zaman olmuştu.

'' Çabuk git doktoru ara gelsin '' dedim Erdeme öfkeyle bakarken. Kafasını salladı ve telefonunu çıkarıp aradı bende o ara Selin'e

'' Kolonya filan getir bilmiyorum ne yapmalıyız git bir şey getir '' diye bağırdım. Kafasını sallayıp mutfağa gitti. Sinirim onlara değildi. Kimseye değildi. Ezginin uyanmaması sinirimi bozuyordu. Elimi yanağına götürüp

'' Hadi Ezgi aç gözlerini artık kaç dakika oldu '' dedim. O arada mutfaktan elinde kolanya ile Selin çıktı. Yanıma geldi ve eline biraz kolonyağı döküp Ezgi ye koklattı. Yanağına filan sürdü. Bense doktoru bekliyordum. Aile doktoru vardı ve evi yakındı.

'' Neden gelmedi bu doktor '' diye sinirle bağırdım. Selin ellerini yanaklarıma götürdü ve

'' Sakin ol tatlım gelir şimdi '' dedi rahatlatıcı ses tonuyla konuşurken. Boşuna ona aşık olmamıştım. Kafamı salladığımda gülümsedi. Kapı çaldığında Erdeme bakıp

'' Çabuk aç kapıyı '' dedim. Koşarak kapıyı açmaya gitti. Kim bilir neyi vardı benim yeğenimin. Doktor elinde çantasıyla gelirken Selin ve ben Ezgiden biraz uzaklaştık. Erdemi gönderecekken onun Ezgi'ye endişeyle ve korkan bakışlarını  attığını gördüğümde bu isteğimden vazgeçtim. Kendine bağlamıştı demekki Ezgi Erdemi. Erdemin nişanlı olduğunu bildiğim için sıkıntı yapmadım. Doktor elinde ki iğneyi Ezginin koluna yapacakken onu durdurdum ve

'' O ne '' dedim. Doktor bana anlayışla bakıp

'' Vitamin için vücudunda vitamin eksikliği var '' dedi. Fazla yemek yemezdi ki zaten Ezgi. Doktoru kafamla onayladım. Ona iğne yaparken Seline döndüm ve

'' Kahvaltı etti mi '' dedim. Kafasıyla onayladı ve

'' Ama fazla bir şey yemedi '' dedi. Biliyordum onun huyunu fazla yemezdi o. Hem az yemek yer hemde yerinde durmazdı. Yediğinden fazla kalori yakıyordu. Kendi ellerimle besleyeceğim artık bunu. Atıştırmalık bir şeylerde ona verilmediği sürece kendisi gidip yemez. Seline tekrar döndüm ve

İLK AŞK {TELEFON SAPIĞIM} Hikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin