Why me?

Hoofdstuk 1

POV Brecht

Ik zit naast mijn vader in een kantoortje tegenover oude man, hij zegt dat hij Menno heet. Ik weet wat er gaat gebeuren, en ik zit er behoorlijk tegenop.
"papa?"
"ja lieverd"
"houd je van me?"
Hij doet zo een 'lief' gezicht op "natuurlijk houd ik van je Brecht"
"helemaal niet! Anders zou je me niet wegdoen."
"Brecht, je weet dat ik niet voor je kan zorgen, ik doe dit voor jou omdat ik van je hou, omdat ik wil dat je gelukkig word en bij mij word je dat niet."
"je kan wel voor me zorgen als je gewoon normaal doet hoor."
mijn vader zucht
"en waarom ga ik dan niet bij mama wonen? ik wil helemaal niet in een stom weeshuis wonen."
"Brecht dat gaat niet." zegt hij geïriteerd
"oh nee natuurlijk niet want jij luistert nooit naar wat ik te zeggen heb. Je doet gewoon altijd wat jij wilt en dat ben ik zat." ik ga met mijn armen over elkaar zitten en kijk mijn vader diep in z'n ogen aan.
"ehm" zegt de man genaamd Menno. "Ik denk dat we later nog een afspraak moeten maken als jij het brecht allemaal hebt uitgelegt."
"Nee. Ik wil het vandaag nog afgehandeld hebben." Zegt hij nors
"En mag ik dan vragen waarom u dat zo snel wilt" vraagt Menno
"Omdat hij een lozer is" zeg ik snel
"Brecht, alsjeblieft..." zegt Evert
"Wat nu weer? Ik doe ook altijd alles verkeerd he"
"Oke dit gaat zo niet werken" zegt Menno "over een week zie ik jullie terug en dan praten we verder. In de tussentijd lijkt het me verstandig om erover te praten met elkaar en dan samen tot een besluit te komen."
mijn vader zucht "prima" zegt hij dan. We geven hem en hand en lopen naar de auto.