Intense Thirty-seven

O_O

Did I say something bad? Oh, I think, I just did.

Patay! Ba’t ko ba nasabi yun, eh sanay kase akongbiruin siya. Nga pala, nasabi sa akin ni doc ang magiging changes, tss, nakalimutan ko, masyado lang akong natuwa na nagtriple ang appetite niya. Masyado lang akong natuwa that, I’ve been caught up in a moment. 

Sinundan ko na siya.

“Hon, I’m just joking”, papasok na siya sa mini elevator at hindi ko na siya naabutan.

Mabilis akong umakyat gamit yung hagdanan papunta sa room ko. Inantay kong bumaba ang elevator kase nga diba, the only way to get to my room is by this elevator. Pinindot ko naman yung floor board papunta sa room ko at nung nagbukas na ang pinto, agad kong tinapat ang kamay ko sa scanner pero hindi ako makapasok. Nilock niya ata sa loob.

I knocked the steel door so firm and strong.

“Tok! Tok! Tok!”

“Tok! Tok! Tok!”

“Hon, sorry na! papsukin mo na ako please”, sabi ko habang pinindot yung button para sa intercom.

“Hon please, sorry na. I’ll make it up to you na”, pagmamakaawa ko.

“Hon, dali na. Hon, sorry na! please.” Dagdag ko pero wala pa din.

“Hon!” I screamed but to no avail, I remained resisted.

“Pag hindi mo ‘to bubuksan, mambababae ako”, pagbibiro ko ulet sa kanya. Nakangiti ako nun.

Narinig ko ang mga yapak mula sa loob kase naman padabog ang lakad niya eh.

“Tot!”, narinig ko ang alert tone ng pagbubukas ng intercom mula sa loob.

“EDI, MAMABABAE KA DUN! PAKIPUNTA NALANG KINA MR. GUILLER DITO, MAGPAPATULONG AKO SA PAGLILIGPIT NG MGA GAMIT KO!” sabi niya sa akin. Pero alam niyo, nung masabi niya yun biglang parang may yelo na dumaloy sa buo kong katawan. Nanlamig ako bigla, pinagpapawisan na din ng malamig.

“Hon, joke lang yun”, paawa ang tono ng boses ko.

Hospitality Man: Lalaking Bayaran (R-18)Basahin ang storyang ito ng LIBRE!