1.7

634 69 4
                                    

Ne zamandır bilmiyorum -ki Reyna'nın ayrılışının ardından yarım saat geçince eve dönmeyeceğine kendimi inandırıp pizza sipariş etmiştim ama- ne yalan söyleyeyim, kapı çaldığında karşılaşmam gereken kişinin pizzacı çocuk olmasını ummuştum; elinde yavru bir kedi tutan yeşil tenli çatlak bir kız değil.  Eh, bu kişi -sizin de anlayacağınız gibi- Andromeda Galaksisi'nden gelen ve milyon tane insanın arasından beni bulan Uzay Kız oluyordu. Yani, ne vardı ki bunda anormal olan, canım?
"Reyna," diye çıktı ağzımdan onu görür görmez. Bakışlarım kucağında duran minik siyah kedi yavrusuna kaydı, "bu da nereden çıktı?"
"Yolda buldum," derken izin bile istemeden kedisiyle beraber evin içine girdi. "Kedi dili biliyorum. Adının Greg olduğunu söyledi," dedikten sonra kıkırdayarak bana döndü, "bizde kalabilir, öyle değil mi?"
Söylediklerini işitince çatılan kaşlarım teklifiyle beraber cildimde olduğundan da derin kırışıklıklara neden oluverdi. "Hayır tabi ki!" diye seslendim, "aklını mı yitirdin? Yumi kedilerden çok korkar."
Omuz silkti. "Pekala, kedimi alıp gidiyorum," dedi ve daha önce de yaptığı gibi cevabımı beklemeden içeri yürümeye başladı. Hızlı adımlarla ona yetişip kolundan tuttum. "Dur biraz," dediğim anda tek kaşını hesap sorarcasına havaya kaldırdı. Boğazımı temizleyip ekledim. "Nerede kalacaksın?"
"Şey," bir süre duraksadı ve dudağını ısırdı, "Abba'nın bana ayıracak bir odası vardır."
Sıkıntıyla ofladım. "Hayır," diye reddettim ciddi bir tavırla. Hoş, ne hakkım vardı da ona karışıyordum bir tek Tanrı bilirdi. "Odamda kalabilir. Şimdi ona biraz mama ve su veririz."
Dediklerimi duyunca Reyna'nın mutlulukla parlayan ela gözlerini gördüm ve belli belirsiz gülümsedim. Reyna kediyi yere bırakıp neşeyle boynuma sarıldı ve - ben ne olduğunu anlamadan- dudaklarını sadece bir saniyeliğine dudaklarıma bastırıp geri çekildi. "Teşekkür ederim, Marie," kulağıma fısıldadı, "merak etme, biliyorsun; en iyi arkadaşım sensin."
Tam o sırada kapı zili çaldı ve Reyna arkasında kalan kapıyı beklemeden açtı. Kapıda duran pizzacı çocuğu görünce bana döndü. "Pizza mı söyledin?" dedi gözleri irileşerek. "Bayılırım!"
Bense -hakkı sayılır bir şaskınlıkla- ne diyeceğimi bilemedim ve sessizliğimi koruyarak siparişi aldım, ardından ödemeyi hallettikten sonra kapıyı kapattım. Konuşmak için ona yönelecekken Reyna  hemen elimdeki pizza kutusunu kaptı ve yerinde zıplayarak salona ilerlemeye başladı.
Az önce ne yapmıştı öyle? Nefesimi zorlukla geri verdim ve elimde kalan diğer pizza kutusunu içeri taşırken elimin kaşındığını hissettim. Gözüm huylanan tenime kayınca elimin üzerindeki hafifçe yeşil ve parlak ize bakakaldım. Bu kız bulaşıcı falan mıydı yoksa?

👽Uzay Kız ⚢Hikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin