BEBEK ODASI

1.3K 127 61

"Defne? Ya saçmalama. Ne demek bitti."

"Ya farkında mısın, bana açılamadığın için içiyorsun sonra gidip kızın tekiyle..."

Öfkesine hakim olamayıp Ömer'e sert bir tokat attı.

"Pislik!"

Sinan odaya daldı.

"Gençler noluyo ya sesiniz benim odamdan duyuluyor."

İkisi de onu dinlemeyip tartışmaya devam ettiler. Ömer konuştu.

"Defne anlamıyorsun. Ya da anlamak mı istemiyorsun? Ya ben bilmiyorum kızı hatırlamıyorum. Ya yüzünü bile hatırlamıyorum."

Sinan aralarına girdi.

"Sakin! Noluyo?"

Defne konuştu.

"Sinan aramızda. Çıkar mısın?"

"Hayır çıkmam! Noluyo dedim anlatın."

Ömer bağırarak konuştu.

"Hanımefendi başka biriyle birlikte olduğumu düşünüyo."

"Ne düşünmesi be?! Kız kendisi söyledi resmen!"

"Ya bırak Allah aşkına. Anlatıyorum sana. Neden inanmıyorsun?"

"Niye inanıyım ki?"

"Çünkü ben senin kocanım! Benim sana yalan söyleyeceğimi düşünmemen lazımdı! Bana güzvenmelisin! Ben SENİN KOCANIM!"

"Peki. Madem doğru söylüyorsun... Kız niye yalan söylüyo durduk yere. Ne alıp veremediği var seninle?"

Sinan konuştu.

"Bi dakika. Ben olaya hakim olamadım. Bi kız Ömer'le birlikte olduğunu söylüyo ama Ömer öyle bişey olmadığını söylüyo. Sen de inanmıyorsun Defne, doğru mu anlamışım?"

"Evet."

Odanın kapısı yavaşca açıldı. Aleyna içeriye girdi. Defne sinirden köpürdü. Herkes Aleyna'ya bakıyordu.

"Özür dilerim. Birşey söylemek için geldim..."

Defne'nin yanına gitti.

"Ömer'e kızma. Galiba yanlış anladın sen. O gece senin düşündüğün gibi birşey olmadı. Ömer o gece bana seni anlattı. Seni ne kadar sevdiğini... Aşağıda anlamadım ben evlendiğinizi, o kızın sen olduğunu. Bu arada (Defne'nin karnını gösterdi) Ömer çok mutlu olmuştur. Çünkü bana o kadar anlattı ki seni... Seninle hayat kurmak istediğini, çocuklarınızın olmasını istediğini... Tebrik ederim. Ve tekrar özür dilerim. Aranızı bozmak istemedim."

Konuştukdan sonra dışarı çıktı. Ömer de çıkıp kendi odasına doğru ilerledi. Defne kalmıştı öylece. Ömer'i de çok kırmıştı.

Peşinden çıktı o da. Sinan odada tek kaldıkdan sonra söylenerek kendi odasına gitti.

Defne Ömer'in odasına girdi izinsizce. Ömer çizim yapıyordu. Yanına gidip çizime baktı. Çok sert hatlarla çiziyordu.

Elini tutup çizim yapmasını engelledi.

"Özür dilerim."

Ömer dişlerini sıkarak çizim yapmaya devam etti. Defne bu sefer kağıdı aldı elinin altından.

"Defne yapma."

"Özür dilerim... Özür dilerim Ömer biliyosun işte kıskancım."

"Bana güvenmiyorsun."

"Hayır. Böyle düşünme ne olur. Anla beni. Kız öyle diyince bir anda kan beynime sıçradı, ne yapacağımı şaşırdım... Bi de bu hamilelik..."

NABER BARMEN? Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!