Αναθυμιάσεις

56 8 0

Κάθε μέρα πεθαίνουμε.
Μαζί με τη βεβαιότητα.
Την τελεία αντικαθιστά ένα ερωτηματικό.
Επειδή δεν είμαστε πλέον βέβαιοι για τίποτα.
Στο μυαλό μας κυριαρχούν παράσιτα και μερικές κουβέντες που επαναλαμβάνονται προσπαθώντας να μας τρελάνουν.
Είσαι καλά;
Είσαι καλά;
Είσαι καλά;
Είσαι καλά;
Δεν είσαι καλά.
Σκάσε, ρε γαμημένο .
Θέλει να μας τρελάνει.
Αυτανάφλεξη.
Αυτοκαταστροφή.
Δίχως προειδοποίηση.
Αυτόματα.
Σκάσε.
Δεν σταματάει.
Κι εμείς δαγκώνουμε τα χείλη μας μέχρι να ματώσουν.
Δεν σταματάει.
Κι εμείς τρίβουμε τα μάτια μας μέχρι να αρχίσουν να τσούζουν.
Κι έπειτα τα κλείνουμε.
Και βιώνουμε έναν σύντομο θάνατο μέχρι να ξυπνήσουμε ξανά.
Αρκετά σύντομα.
Και αυτό δε σταματάει.
Δε σταματάει.
Οσο κι αν παρακαλάμε.
Είσαι καλά;
Είσαι καλά;
Δεν είσαι καλά.
Σκάσε!
Δεν σταματάει.
Δεν σταματάει.
Δεν σταματάει.
Επιμένει μέχρι να σε τρελάνει.
Μόνο τότε σταματάει.

DistanceRead this story for FREE!