ALYANNA'S POV:

"If you want to be happy, do not dwell in the past, do not worry about the future, focus on living fully in the present." sabi ko sa sarili ko habang naka titig sa TV
"What the heck" tanging sabi ni Yvon pero di ako sumagot
"Life isn't meant to be lived perfectly .. but merely to be LIVED. Boldly, wildly, beautifully, uncertainly, imperfectly, magically LIVED." sabi ko ulit sabay yuko tapos hinaplos nya lang yung ulo ko
"Just accept the fact ate" sabi nya habang hinahaplos ulo ko tapos bumangon ako tsaka ko sya tinitigan
"My dear sister its not a fact, its the truth that is so hard to accept it" asar na sabi ko tapos tumawa lang sya sabay tingin ulit sa phone nya

Habang nakatitig ako dito sa katabi ko na busy nakatingin sa phone nya bigla kung naalala yung nangyari sakin kaninang umaga.

"Ganto ba kahirap mag adjust dito?" out of no where na tanong ko kay Yvon habang busy syang naka tingin sa phone nya
"Hey!" sabi ko ulit tapos nagkibit balikat lang sya
"I'm not sure since I live here since the day I was born" sagot nya kaya napahiga nalang ako dito sa sofa
"Stop worrying about useless things dahil matalino ka and that's why you can adjust here fast" sabi nya ulit sabay yakap sakin
"Matalino? If I'm smart then why that stupid thing happen to me?" asar na tanong ko tapos humiwalay sya sa pagkakayakap sakin
"Because no one expected that thing will happen. You only arrive last night and you still don't memorize each street here in the village. Basic lang sayo mag memorize ng mga daan" sabi nya sabay yakap ulit sakin.

Alam ko namang sinusubukan nya lang pagaanin yung damdamin ko.

"I'm glad you're finally here with us, even though you hate living here because of your phobia" sabi nya ulit habang yakap yakap ako

Nandito kami ngayon sa living room.

Naaasar kasi ako pag naalala ko yung nangyari sakin kanina. Nawala kasi ako kanina and I forgot to bring my phone at ang nakakabanas lang ay dito lang rin sa loob ng village ako nawala. Kinailangan ko pang mag tanong sa guard kung pano papunta sa bahay. I'm so mad because of my stupidity and nag mukha pa akong di taga dito dahil sarili kung bahay di ko alam.

Nasanay kasi akong di lumalabas ng hacienda, I mean di ako lumalagpas sa boundary ng malawak na lupain ni mamu at papu. Di ako lumalabas ng mag isa dapat kasama ko si Mama Flor or si Mang Nonoy na driver ko pag lalabas ako.

"Hi!" out of nowhere na bati ng isang unfamiliar boy sa kapatid ko
"Hi kuya" bati rin ni Yvon kaya bumangon na ako mula sa pagkakahiga tapos yung lalaki tumingin kay Yvon with that look trying to ask who am I.
"Oh! Kuya Ernest she's my sister" pagpapakilala ni Yvon sakin tapos ngumiti sakin yung lalaki kaya ngumiti lang rin ako
"Hi Ysabell! I'm Ernest friend of Yvan and Yvon" bati nya sakin sabay abot ng kamay nya para makipag shake hands kaya nag shake hands naman kami
"Hello" awkward na bati ko tapos binitawan nya na yung kamay ko
"Yvan is not yet home" sabi ni Yvon tapos ngumiti lang yung Ernest
"I know but he said on the way na daw sya" sagot naman nya
"Then we should sit down first while waiting for him" sabi ni Yvon tapos umupo na muna kami.

Habang naka upo lang ako dito pinapanuod mag usap yung dalawa, di ko maiwasang mailang.

"Kailan ka dumating? I've heard lots of things about you" sabi ulit nung Ernest tapos ngumiti lang ako
"Last night" sagot naman ni Yvan habang naka tayo sa may pintuan
"Your here na pala" sabi ni Yvon tapos lumapit sakin si Yvan tsaka nya ako niyakap
"Its nice to see you here ate. I'm so glad that you will live here with us" sabi nya habang naka yakap sakin.

Secretly Married To The Campus Prince (ON GOING)Basahin ang storyang ito ng LIBRE!