1.

178 13 0

~~~Romy~~~

Ik doe de deur van mijn kamer open, loop naar binnen en zet mijn school tas neer. "Ben je thuis??" vraagt een mannen stem uit het microfoontje rechts in de hoek van mijn kamer. "Ja vader ik ben thuis!" "Oké. Ga maar veder en als ik merk dat je ........" "Dan zult u alle regels strenger maken en dan zult u ook een camera in mijn kamer en badkamer op hangen." Vulde ik mijn pleegvader aan. Ik sluit de deur van mijn kamer trek mijn schoenen uit en kijk eens rond in mijn kleine kamer van 4 x 4 x 2.50. Het is groen met blauw geverfd. De onderste helft blauw en de bovenste groen. Aan de linkerkant van mijn kamer staat mijn hoogslaper van 1.40 cm. Daar onder staat mijn kleding kast. Daarnaast is een uitschuif bureau. Boven mijn bed staat een heel klein plankje van 10 cm. Daar staat 1 boek op. Mijn fotoboek. Recht tegen over mij is mijn raam. Met een terkwazen gordijn. Rechts in de hoek staat een boekenkast met al mijn schoolboeken en al mijn leesboeken. Ik pak mijn dikke sierkussen, gooi het op mijn bed en klim er op. Ik zet het dikke sierkussen tegen de muur neer en leg mijn gewone kussen er tegenaan. Ik pak van mijn boekenplankje boven mijn bed het fotoboek. Ik ga tegen de kussens zitten en sla het fotoboek voorzichtig open. Op de eerste pagina is een grote foto geplakt. Er staan 3 grote witte tijgers op en een klein meisje. De grootste witte tijger is de vader van de witte tijger met het meisje op zijn rug en op en staat aan de rechterkant. De 1na grootste witte tijger is de moeder van de witte tijger met het meisje op zijn rug en staat aan de linkerkant. De witte tijger met het meisje op zijn rug is de kleinste maar bijna even groot als zijn moeder. Het meisje is ongeveer 4 jaar met donker krullende haren en een schattige glimlach op haar gezicht. Ze heeft een donkerblauwe spijker broek en een fel groen T-shirtje aan. Onder de witte tijgers staan namen geschreven. Onder de vader van het zoontje staat: Erik. Onder de moeder van het zoontje staat: Emma. Onder het zoontje zelf staat: Tomas. En boven het meisje staat: Romy. Ik zie niet goed meer. Mijn beeld is wazig. Ik pak mijn mouw vast en wrijf mijn ogen droog. Ik sla de blz. van mijn fotoboek om en kijk naar de volgende foto. Daar staat alleen mijn vader. Stoer, sterk en gespierd. Ik laat langzaam mijn vinger over de foto glijden. Als of ik hem zo kan aan raken. Ik kijk naar de volgende foto, daar staat mijn moeder. Ze ziet er verzekerd uit. En heeft toch iets weg van angstaanjagend maar ook iets zwak. Ik sla de blz. om en daar staat mijn broer. Hij is groot en ziet er net zo uit als zijn vader, mijn vader. Er rollen nu meerdere tranen over mijn wangen en ik doe snel het fotoboek dicht voor de mooie foto's nat worden. Ik ga van mijn bed af en schuif mijn bureaustoel naar achter en pak mijn computer en ga aan mijn huiswerk. "Rot kind ben je aan je huiswerk?" Klinkt het door het microfoontje. "Ja vader ik ben bezig met mijn huiswerk vader." "Goed als je eten wilt er staat iets voor je deur." "Vader u hebt toch de deur op slot gedaan?" "Nee vergeten." "Bedankt vader. Ik ben heel blij met u." "Leugenaar!" Ik sta op van mijn stoel en loop naar de deur. Ik doe hem open en zie een bord met één koekje erop liggen en daar naast staat een glas met een bodempje water. Ik pak het bordje en het glaasje en loop naar mijn bureau toe. Zet het erop en ga zitten. Ik eet snel het koekje op en drink als een uitgehongerd mens het glas leeg. "Vader ik zet het voor mijn deur neer. Als u dat goed vindt te minsten." "Goed!" Bromt mijn peelgvader. Ik pak mijn spullen, loop naar de deur doe hem open en weer dicht. Ik pak mijn schooltas. Ga aan mijn bureau zitten en begin met mijn huiswerk. Engels, Nederlands, Natuurkunde, Scheikunde, Biologie, Handvaardigheid en Tekenen. Voor Handvaardigheid kreeg ik blokjes mee en moest ik een figuur maken en ik mocht alles zelf bedenken. Ik maakte een quta. (Spreek uit als koeta, een witte tijger die alleen snachts veranderd) Toen ik klaar was, zette ik hem rechts van mijn bureau. Hij stond prachtig zoals hij stond. Als of hij de koning van alles was. Toen ging ik hem schilderen. Wit met wat zwarte strepen er tussen. Toen ik klaar was zag hij er super uit. "Vader mag ik een grote steen van buiten pakken?" "Waarom?" "Dat heb ik nodig voor mijn huiswerk." "Oké pak maar." Ik loop naar de deur. Pak de deurkink duw hem omlaag duw hem naar voren, maar hij verschuift een paar millimeter. "Vader ik mocht een grote steen pakken. Waarom heeft u hem op slot gedaan?" "Wat denk je? Miezerig mormel!!" Ik zucht. "Mag ik wel naar buiten om de steen te halen?" "Ja hoor!" "Vader wilt u dan het slot van de deur halen?" "Nee!!" Zucht. Geen steen geen 5. Docent handvaardigheid wil ook iets van de natuur. Maar ik kan niet naar buiten dus vergeet het maar. Ik zak zuchtend op mijn stoel neer. Wat moet ik nou? Ik laat mijn hoofd op mijn handen rusten. En kijk toevallig naar de drempel onder mijn deur. Er ligt een sleutel. Ik sta zachtjes op stap over mijn schoenen heen en loop naar de deur. Leg mijn oor tegen de deur maar hoor niks. Ik raap de sleutel op. Er zit een brief bij. Ik haal de brief van de sleutel af en lees:

Lieve Romy,

Ik weet dat je niet van mij houd, maar ik wel van jou. Hier is de sleutel van je deur. En naast je raam zit een vakje. Daar zit de sleutel van je raam in.

Liefs van je love.

Ik trek mijn rechter wenkbrauw omhoog. Wie in vredesnaam heeft dit gedaan? Als diegene gelijk heeft. Zit er inderdaad een vakje naast mijn raam. Ik laat me dat geen 2 keer denken. En loop naar mijn raam toe. Welke kant zal het zijn?? "Vader wat is uw lievelings hand?" "Rechts hoezo?" "Voor Engels." "Oké" Ik kijk goed naar de rechterkant. Lelijk geverfd! Ik stap opzij en kijk goed naar de linkerkant van het raam. Ook lelijk geverfd. Ik baal eigenlijk wel. Een sleutel met een brief waar de inhoud geen eens van klopt. Net als ik me om wil draaien komt er iets warms tegen mijn buik aan. Dat is ook zo!!!!!! Snel haal ik mijn ketting onder mijn trui vandaan. Ik hou hem stevig in mijn rechterhand vast. "Je bent van edelheid. Je bent van goud. Je bent van alles waar ik van houd." Zegt ik zachtjes tegen de ketting. "Laat me zien waar de sleutel van mijn raam verborgen is!" Ik geef een heel klein kusje op mijn ketting. Een op de ene kant en een op de andere kant. Ik doe de steen omhoog en laat hem rustig mijn hele kamer scannen. Over het plafond, de grond en de muur. Aan de rechterkant bovenin naast het raamkozijn geeft de ketting licht. Ik ga iets op zij en de ketting is weer z'n eigen kleur. "Stop maar, je hebt genoeg gedaan." Zeg ik zachtjes tegen de ketting. En ik geef er een liefdevol kusje op. Ik stop de ketting onder mijn trui en loop naar de rechterkant van het raamkozijn. Ik ga met mijn vingertoppen van beneden naar boven langs het raamkozijn. Bijna boven aan voel ik een knopje. Ik druk het in en er gaat een soort van deurtje opzij. Daar midden in het vakje hing een sleuteltje. Diegene van dat briefje had wel gelijk. Ik pak voorzichtig het sleuteltje uit het vakje. Het is koud. Zeker al lang niet meer gebruikt. Ik stop het sleuteltje in het slot van het raam. Draai het om en het vloept van het slot af. Ik draai de hendel om hoog en duw het raam naar buiten. Al snel voel ik een koude maar vertrouwde windvlaag langs mijn gezicht wapperen. "Romy je bent stil je voert iets uit." "Nee vader. Ik ben alleen aan een heel moeilijk stukje van mijn huiswerk bezig." "Zit je weer in dat stomme fotoboek te kijken?" "Nee vader ik ben met mijn Natuurkunde bezig paragraaf 4 les 9." "Goed dan!" Ik loop naar mijn schoenen toe en trek ze aan. Loop op mijn tenen naar het raam toe. Ik klim door het raam heen. Ik sta op het dak. De wind blaast en giert om me heen. "Wou dit heb in tijden niet meer gevoelt. Wel op school, maar thuis ho maar." Zeg ik zachtjes. Op het dak glimt iets. Ik loop ernaar toe en zie dat het een glimmende grote steen is. Ik raap hem op. Veeg het zant eraf en loop terug naar mijn raam. Net als ik door het raam gat klim hoor ik door de microfoon: "Ik vertrouw niet wat je zegt. Ik kom kijken." "Goed vader." Zeg ik snel. Ik leg de steen onder mijn dekbed neer en schop snel mijn schoenen uit. Doe het raam op slot, leg het sleuteltje in zijn kastje. Doe het deurtje dicht. Veeg de modder sporen uit. En ga zitten aan mijn bureau. Leg mijn Natuurkunde voor me. "Ehe dan moet hier de GFH draad heen en daar de BKT draad en dan moet de DTP draad daar." "Jij bent druk bezig. Ga door, ik kom niet kijken. Ben moe." Luilak. Ik sta op, pak de steen onder mijn dekbed vandaan en leg hem op mijn bureau neer. Pak een doekje en maak de steen helemaal glimmend. Zet mijn quta (zeg koeta) erop en bewonder hem alsof hij goud waart is. Als ik tegen de Handarbeid docent zeg wat het werkelijk is lacht hij me uit en zet me voor schut. Ik wil geen problemen krijgen. En helemaal niet met Zay (pestkop). Als hij merkt dat ik een quta ben dan gaat hij me achterna en kom ik nooit tot rust. Dan maar een witte tijger. Dan lieg ik, maar komen ze nooit achter mijn geheim. Ik pak een wit teken blaadje uit mijn boekenkast. Ik pak een tekenpotlood en begin te tekenen. Ik teken 3 witte tijgers en een klein meisje. Ze houd zich vast aan aan een van de witte tijgers. Twee andere witte tijgers geven kopjes aan het meisje. Er rolt een traan over mijn wang. Snel veeg ik hem weg voor hij op mijn tekening valt. Ik kleur de tekening in en stop alle spullen die ik morgen nodig heb in mijn tas. Er valt een briefje op de grond. Ik raap het op en lees:

Lieve Romy,

Ik weet dat je me mist. Ik mis jou ook. Ik weet ook dat je veel huilt. Ik kom over een jaar je op halen. Dan mag je met me mee. Ik hoop dat je het zo lang nog uit houd. Alsjeblieft wacht op me.

Liefs je broer.

<><><><>

Hallo mensen, een spannend einde? Comment, vote! Als jullie Remember echt leuk vonden zeg het en ik zal hem proberen op nieuw te maken. Maar dan moet je het wel melden. Anders weet ik niet dat je het leuk vond. Veel plezier met het volgende hoofdstuk.

Roozz_4

Necklace of the nightLees dit verhaal GRATIS!