16 "Katil"

182K 6.7K 2.2K

ASYA

Selma abla ile konuşmamız bittiği için odadan çıktım. Karşımda bana bakan kızgın gözleri görünce kaşlarımı çattım, ne yapmıştım ki?

"Kaç saattir ne konuşuyorsunuz?" Dedi Yiğit gözlerini kısarak.

"Seni ilgilendirdiğini sanmıyorum." Dedim.

"Öyle mi?" Dedi tıslayarak, hızla yanıma geldi. Birden beni duvara itmesiyle acıyla inledim. "Birincisi, sen benimsin." Dedi ve ellerini belime koydu. "İkincisi, biz evleneceğiz." Dedi ve boynuma küçük bir öpücük bıraktı. "Üçüncüsü ise, yaptığın her bir davranış beni ilgilendiriyor." Dedi, sertçe yutkundum.

"Bırak beni." Diyebildim sadece, çok aciz çıkmıştı sesim.

"Bırakmayacağım." Dedi, başını boynuma gömdü. Hızla itmeye çalıştım, yerinden oynamamıştı bile!

"K-Korkuyorum." Dedim zorlukla, hızla başını boynumdan kaldırdı.

"Neyden korkuyorsun?" Dedi kaşlarını çatarak.

"Bak, ben çok zor şeyler yaşadım. Artık daha fazla üzülmek istemiyorum." Dedim, eliyle yavaşça elimi tuttu.

"Artık neler yaşadığını anlat, ben senin kocan olacağım." Dedi, hızla başımı olumsuz anlamda salladım.

"Anlatamam." Dedim, eğilip alnımı öptü.

"Anlatacaksın." Dedi sertçe, gözlerim dolmuştu.

"Anlatmasam?" Dedim masumca, Yiğit birden beni kendine çekip sımsıkı sarıldı. Şaşkınlığımdan dolayı bir süre tepki verememiştim. Geri ayrıldığımız da yüzüme baktı.

"Ne seni bu kadar üzen, anlat yavrum. Bilmek istiyorum, eğer sen şimdi söylemesen bile ben istersem bunu bir şekilde öğrenirim, ama öğrenmiyorum. Neden biliyor musun? Çünkü senin bana anlatmanı istiyorum, başkasından duymayı değil." Dedi, omuzlarım düşmüştü.

"Öğrenip ne yapacaksın ki?" Dedim, bakışlarım yere inmişti.

"Asya, sinirlendirme beni. Anlat işte, bu adam sana ne yaptı?!" Dedi bir anda bağırarak Yiğit, korkuyla yerimden sıçradım.

"T-Tamam." Dedim ve derin bir nefes aldım. Yiğit birden elimi tuttu, kalbim hızlı atarken sakin kalmaya çalıştım. El ele tutuşmuştuk şu an, nasıl sakin olabilirdim ki?

Yiğit hızla oturma odasına geldi, bende mecburen peşinden gidiyordum çünkü elimi çok sıkı tutuyordu.

Yiğit yavaşça kendini koltuğa bıraktı, beni ise kucağına çekti.

"Böyle daha iyi anlatırsın diye düşündüm." Diye açıklamayı yaptığında başımı olumlu anlamda salladım.

Kucağından kalkmaya çalışmadım. Başımı boynuna gömdüm.

"Anlat güzelim." Dedi, ellerini belime doladı.

"A-Annem, beni doğururken ölmüş." Dedim zorlukla nefes alırken, gözümde ki yaşı serbest bıraktım. "Babam da bu yüzden hep beni suçlardı. Anneme çok aşıktı, onu öldürdüğümü düşündüğü için benden nefret ediyordu. Gerçekten nefret ediyordu, sanki kendi öz kızı değilmişim gibi davranıyordu." Dedim, Yiğit saçımı öptü. "Sürekli annenin katilisin derdi, kendimi ne kadar suçlu hissettiğimi anlatamam... Keşke derdim hep, keşke o doğumda annem değilde ben ölseydim. O zaman belki mutlu bir aile olabilirlerdi." Dedim, Yiğit'in kasıldığını hissettim. Gözümden düşen yaşlar hızlanmıştı, büyük bir hıçkırık koptu boğazımdan. "B-Babam küçükken beni hep döverdi, sürekli eve içip gelirdi. Bunun sonucuna ise hep ben katlanırdım. Ya bana bağırır, ya da beni dakikalarca döverdi. Bazen işkenceler de yapıyordu, bazı günler ise bir yerde sızıp eve gelmiyordu. Eve gelmediği günler acaba nerede diye düşünüp kendimi yiyordum ama bir yandan da gelsin istemiyordum. Çünkü geldiği an beni döveceğini ve azarlayacağını biliyordum." Yiğit bu sefer bayağı kasılmıştı, ellerini yumruk yaptı.

Serseri Patronum Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!