Chapter 17: Little Chat

585 29 0

{ SOOJANE's P.O.V. }

Kakatapos lang naming maglunch at nandito nanaman kami sa classroom namin. And yeah, as what the two quarrel sisters said na papasok sila sa afternoon ay nandito nga.

Medyo natagalan ang pagstart ng class namin pero wala pang dumating na teacher eh.

"Aaaanng tagaaaaal!" rinig kong reklamo ni Seoane sa gilid ko. Ay? Oo nga pala. She reminds me of her Kuya na may laban pala sila ngayon with the HallowDemons!

"Ane? What time tayong pupunta sa bahay nina Aizany? And to remind you though, may gangfight sina Kuya Lou!"

Napalaki naman ang mga mata niya. Tsk! As expected, nakalimutan niya siguro ang away nayun. Bigla nalang niyang sinubsob ang ulo niya sabay sabing..."Damn!" Kaya medyo kumunot nalang din ang noo ko.

Umiling nalang ako at makichika nalang sana kina Yuril at Irene ng Red Velvet. Kaso ang tahimik ni Irene eh. Siguro takot? Mmm...makiFC nga.

"Hey Irene!"

Kita ko namang parang nagulat siya at dahan-dahang lumingon sa direksyon ko. Maski si Yul ay napakunot ang noo sa inasal ko. Well sorry siya, ayoko ngang habambuhay na tahimik lang sila noh! Baka mahawa pa tong si Yul sa pagkatahimik nitong si Irene kaya sana minsan ay maghang-out naman sana sila.

"B-bakit?" utal na sabi ni Irene.

Napansin ko namang ang mga members din ng Red Velvet ay tumingin sa gawi namin. And nakita kong medyo kabado sila para kay Irene.

Oh puhlease! Utang na loob! Itigil niyo na yang mga asal niyo towards samin!

Kumalma nalang ako and shifted my gazes to Irene.

"Ang tahimik niyo atang dalawa? Talk talk din pag may time!" napayuko agad si Irene and I hate to say this pero parang namula siya.

"N-nahiya kasi ako eh. Baka dedmahin ako ni Yul." napangiti nalang ako. So she really wants to talk to Yul pero iniisip niya na baka dedmahin lang siya ni Yul.

Bahagyang kumunot ang noo ni Yul at napatingin kay Irene. Kaya si Irene naman ay napayuko....aiishh.. Yuril talaga!

"Nah. Not gonna happen. Wag kang mahiya. Dali chika tayo. Yul bakit nga pala absent kayo?" basag ko sa atmosphere nila at tama nalang napunta ang atensyon nila sakin.

"Something happened."

"Huh?" sabay sabi namin ni Irene kaya kahit papaano ay napangiti din ako kasi nakisama na siya. Kilala ko kasi yang si Irene. Kung kausap ang kamembers niya ang ingay pero bigla nalang tatahimik pag katabi na si Yul.

Nagkwento si Yuril sa nangyare sa Dad niya nitong umaga. Sabi niya na nagbreakfast daw sila. Eh si Tito naman daw ay nagbabasa ng dyaryo at iinom nadaw dapat sa kape niya nang bigla nalang daw itong natisod nang may nakita itong something sa newspaper nila. Kaya bigla nalang daw itong nagwala kaya ayon? Hospital ang abot.

"Hindi niyo ba tinignan ang newspaper kung anong meron ng pagkawala niya?" tanong ni Irene. Yeah...okay na siya...hindi na siya takot!

"Hindi eh. Kinuha kasi agad ni Mama. Ayaw niyang ibigay sa amin. Somehow ay naiisip kong may something sa newspaper na yon!"

Naging tahimik ang atmosphere dahil ang dalawang magseatmate ay ang seryoso ng iniisip. Somehow ay naiisip ko ding may something in common sila....lels..

"Hmm. Baka naman may nangyare sa Business niyo at nakalagay sa newspaper diba?" tanong ulit ni Irene. Hahaha, parang wala lang ako sa kanila noh?...Ha...ha...ha..

"Tama!" nakiagree nalang din ako. Hahaha...mukhang ako naman ang naging tahimik eh.

"Actually I'm also thinking the same thing. Pero naisip ko kasi, kung ganon ang mangyare ay hindi naman siya magwawala. Instead ay magagalit siya o di kaya tatahimik nalang."

"Sinabi mong magagalit diba? Baka nagwawala kasi nagalit! Nahighblood kumbaga! Hahaha!" Tawa ko at nakitawa narin si Irene.
Kaso ang seryoso ni Yul kaya tumahimik nalang kami ni Irene. Mahirap na!, baka hindi na kami masisikatan ng araw.

"Ah? So? Kumusta naman siya ngayon?" pagchange ko ng topic.

"Ayon, nakatulog ng mahimbing." ah? Mabuti naman at nakatulog.

Tapos nun ay biglang tumahimik ang atmosphere namin. Nag-isip-isip muna ako kung anong itopic ko.

"Akala ko ang sasama ninyo." me and Yul shifted our gazes to Irene. And yeah...nakayuko nanaman siya. Habit na ba niya ang pagyuko?

"Sino namang nagsabi sayo niyan?" tanong ni Yul na itatanong ko din sana. Kaso naunahan ako eh....tsk! Better luck next time!

"Ang buong campus, especially Seniors."

"Tsk! And you believe in them?" napatingin agad silang dalawa sakin. What? Masama ba ang tanong ko?

"Y-yes. Half of me does. P-pero, hindi naman talaga ako naniniwala, unless I found a proof." hiyang sagot niya sakin. Yuril even took glance at me at parang may sinasabi ang mata niya like she's freakin' stupid for believing them!

"Well. Most of the Seniors talked about it on our rookie days. Di ko akalaing magJunior na tayo ganun parin sila sa inyo. But when I saw Aizany and Minho oppa talking when we have our meeting in Sports Club. I thought, I think G.A. is not that bad at all."

Yeah! Minho an Aizany are close when it comes to sports. Kaya nga namangha din ako kung paano niya napakalma si Aizany even though that girl is a very hot tempered and impatient one. But Aizany is a typical girl that who is friendly in the first place.

"Haayysst...people nowadays. Believing other people's opinion, and didn't even manage to find proofs of what they're saying." natahimik nalang si Irene. Haayysstt...kahit papano talaga tung si Yul!

"But now you have found your proof. I'm glad you didn't ignore us." napaangat agad ang ulo ni Irene kay Yul. Well, she's surprised I'm sure.

"You see Irene. Kaya kami nagkakaganon kasi walang karespe-respeto ang mga tao samin noon. Actually, our attitudes are different from all of you. Kitang-kita naman nating isip-bata ang ilan sa mga studyante ngayon, and we have this mature attitude you know."

"Masanay na sana kayo sa attitude namin. And naging ganito din kami kasi may mapait din na pangyayari sa past namin." I said and look intently into her eyes.

"And not just that. Hindi namin nagustuhan ang attitude niyo samin. That moment na lalapit kami sa inyo tapos lalayo kayo, that moment na gusto niyo kaming kausapin pero mahiya at higit sa lahat katatakutan kami. Is there any valuable reason kung bakit niyo kami kinatatakutan ng husto?"

Pagkasabing-pagkasabi nun ni Yul kay Irene ay agad kong binatukan si Yul. Grabe tong babaeng to, kung ako siguro sa pwesto ni Irene sino bang hindi manlumo tapos sino bang ayaw mag-isip na gusto mo nang lamunin ka na ng lupa.

Sinapak agad ako ni Yul.
"Aray! Grabe Yul! Masakit, ang sakit talaga alam mo yon?"

"Hindi naman, parang kulang pa nga yun eh!"

"Hahaha, nakakatawa din po pala kayo." natigil agad kami sa bangayan namin nang magsalita si Yeri ng Red Velvet. Wait? Bakit nandito ang mga members niya?

The next thing I knew, ay nakisalamuha ang Red Velvet sa amin. Well, I think its time for us to meet new trusted friends.

I don't know kung trusted friends ba ang Red Velvet pero siguro.

Kung gusto ko mang magkaroon ng trusted friend ay dapat may trust din ako sa kanila.

Yeah! Soojane be like...
JUJU on the beat! JUJU on the beat!!

After ilang minutes ay napansin kong ang ibang girl classmates namin ay nakisali narin samin. At kahit papano ay natuwa ako nang maging okay na ang lahat.

Nang dahil lang sa threat ni Seoane...tsk tsk tsk. Hahaha!

I Fell In Love To A Gangster [COMPLETED]Where stories live. Discover now