1. Bölüm : İpucu

1.6K 98 45

"Zıırr! Zırr"

Gine ben ve gine bu alarm...
"Ötmesene başımın dibinde"

"Zıırr! Zırr"

"Evet beni kesinlikle anlıyorsun"

" Marinette okula geç kalıcaksın"

" Haklısın Tikki" deyip kendimi zor da olsa uyandırdım. Üzerimi giyinip yemeğimi yedim ve okulun yolunu tuttum.

Neden bilmiyorum ama aklımda hep Chat vardı. Sanki ona aşıkmışım gibi. Ama hayır ben bunu Adrien'e yapamam ama Adrien'le aramızda bişey yokki.

" Evet Marinette kendi kendine konuşuyorsun bikaç dakika birini düşündün evet onu onun saçlarını gözlerini kesinlikle ona aşıksın iyice kafayı yedimm"

Omzuma bir el dokundu hemen refleks olarak arkamı döndüm. O yeşil gözler o sarı saçlar resmen gel benimle evlen beraber olalım diyordu. Öyle olmasını ne kadar isterdim..  Gülümsedi ;

" Kimi düşünüyorsun böyle? Biraz daha kısık sesle düşünmelisin. "

"A-adrian h-hiç ö-öyle kendi kendime"

" Hadi ama birini düşündüğün belliydi. İpucu ver ben bulayım, kimseye söylemem merak etme"

" Y-yanii evet hayır ıı şey biraz daha sakinleşmeliyim yok yada neyse "

" İpucu ? "

" Chat "

" Chat mi? Neden ki? Onu mu seviyorsun? Noldu? Ben Chat'in arkadaşıyım onu tanıyorum sizi konuşturabilirim "

Bende Ladybug'un kendisiyim tanıştığıma memnun oldum Chat'in arkadaşı

Bi dakika bi dakika zamanı geri sar az  önce ben Chat dedim nasıl dedim ya noldu o an ağzımdan öyle çıktı öyle diyesim geldi Adrien Chat'i sevdiğimi düşünüyor beynimi Chat yedi. Evet iyi bahane.

" Adrien Chole sahte yazışmalar hazırlayıp sizin sevgili oldugunuza herkesi inandırıyor"

"Nee! Hayır ben onla sevgili felan degilim yanlış anlama yanı ıı Cholee!!"

Kurtulmuştum son anda hemde.

Proje ödevleri için fikir alabileceğimiz bir sergiye gidicektik. Tabi ben geç kalmasaydım. Gine geç kalan bir Marinette. Daha doğrusu gideceği yeri unutan Marinette.

Hemen koşarak serginin olduğu yere gittim.

"Ahhh Tikki en üst kat "

"Asansöre binmeye ne dersin Marinette " dedi ve gülümsedi. Bende gülümseyerek yanıt verdim

" İyi fikir "

Hemen asansöre doğru yürüdüm. Asansöre bindim. (Yzr: Çook anormal degil mi? )

Tan yukarı çıkacakken asansör durdu ve açıldı. Adrien  asansörün önündeydi

"Galiba ikimizde geç kalmışız "

"A-adrien e-evet galiba" Donup kalan ben, kendimi toparlamalıyım

"Dıııttttttt"

" Ayh yine noldu acaba ne çok olay yaşıyorum ben"

" Galiba elektrikler gitti "

Ne güzel elektrikler gitmiş. Ve asansörde kaldık hemde Adrien'le Adrien Adrien Aaddriiennn.

"Noldu Marinette sustun"

" Asansörde kaldık"

Ardından oda sustu ne bekliyordum hatırlattığın için teşekkürler hadi evlenelim demesini mi?

"Telefonun yanında mı? Benim evde kalmış "

"Tabi yanımda "

Telefonumu çantamdan çıkardım ve Adrien'e doğru uzattım. Ellerimiz birbirimize deydi. Yüzümüz kızardı. Hemen sağıma döndüm ve Tikki'ye baktım. Tikki bana baktı ve göz kırptı. Arkadan Adrien'in hala bana baktığını anlayabiliyordum. Acaba neden bakıyordu?

O anda ekran kilidimin, ana ekran fotografımın Adrien olduğunu hatırladım.  Ahhhh naptım bennnn çok utanıyordum. Başımı çeviremiyordum utancımdan. Tikki anlamamış gözlerle bakıyordu

"Marinette "

Duymamazlıktan gelip asansörün kapısına doğru yöneldim.

"Kimse yokmuu asansörde kaldıkk "

Hiçbir ses yoktu.

"Marinette"

Adrien'e baktım.

"Sarjın bitmiş telefonun açılmıyor "

İçime bi rahatlama geldi. Kesin resimleri görmemiştir.

"Dıııttttt"

"Adrien elektrikler geri geldi galiba "

"Evet telefonunu verdiğin için teşekkürler "

"Rica ederim "

...

Serginin bitmesine az zaman kaldı ama benim bitmeme de az zaman kaldı. Aynı zamanda hem Ladybug hemde Marinette olmak çok zor. Şimdi biri daha akumalanır...

"BOOM!"

Adrien'in beni sevmesini dilesem beni sever miydi acaba? Akumalanır dedim ve akumalandı. İçeriye koştum ve sakladım " Tikki Benekler Ha"

...

Ve evet gine Ladybug ve Chat Paris'i kurtardı demeyi çok isterdim ama diyemiyorum çünkü bu kafeste sıkıştık. Dejavu mu yaşıyorum? Bide evde kilitli kalsam.

" Chat napıcaz canavar bütün elektriği emdi ve özel güçlerimizi kullandık üç benek kaldı bende "

" Acaba nasıl bi insanı kızdırdılarda elektrik emmeye başladı trip atar gibi"

"Esprilerin hala kötü pisicik ama bunla vakit kaybetmemeliyiz"

" Haklısın böceğim :* "

"Her neyse Chat dönüşmek üzereyiz"

" Hımm düşün düşün kedileri zekası pek gelişmemiş"

"Tak!"

Etraf tamamen karanlık olmuştu birbirimizi bile göremiyorduk burdan nasıl çıkacağız? 

" Chat bu neydi ? Kırılma sesi gibi"

"Dıt! Dıt!"

"Ah tam vakti "

" Leydim kimliklerimizi öğrenme zamanı geldi mi?"

"Gözlerini kapa"

Chat'a sarılmıştım. Böylece kimliklerimiz belli olmuycaktı.

"Dıııtttt!"

Artık dönüşmüştük.

"Hadi ama hala gerçek kimliğini öğrenemiycek miyim leydim? Bu çok kötü "

" Şu anda bana sarılmayı bıraksan öğrenebileceğini biliyorsun değil mi? "

- Dıtttt beğenmeyi ve yorum yapmayı unutmayınn mucizevi kalınn ♡

Maskeli Aşk (Devam Ediyor)Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!