53: WELCOME HOME

532 22 4

Kana's POV:

Ilang taon na din ang nakalipas mula noong pinapasok nang mga magulang ko ang aking kambal na kapatid sa isang institution at ngayon namin sila susunduin para umuwi sa bahay na kanilang dating tirahan.


Pagdating pa lamang ay dama na ang kaba sa aking dibdib tinatanong ko ang aking sarili kung ang mga kapatid ko bay tuluyan nang gumaling sa kanilang sakit o lalo ba silang lumalala nang ipinasok namin sila dito.



Pagpasok namin sa institution ay inasikaso kaagad kami ng isang assistant na siyang namamahala doon. Pinaupo muna kami para maghintay. Ilang minuto lamang at bumalik na ito kasama ang mga kapatid ko na ngayon ko muli nakita.



"Kamusta ba ang kalagayan ng mga anak namin may napansin ba kayong pang I improve sa behavior nila? Maaari na ba namin sila ulit makasama?"=  sunod sunod nitong tanong ni mama na halos Hindi makasingit ang assistant dito.




"Ahmm. Ma'am easy lang po. Kung inaaalala niyo po ang mga anak ninyo ang masasabi ko lang ay malaki ang naimprove sa behaviour ng twin. Kung icocompare sa dati unlike past years na yung behavior nila ay hindi nakitaan ng any improvement. For now on Mr. And Mrs. Ibuki. Your twins are now full recover na. And maaari na ninyong mauwi sila."= pagpapaliwanag nito sa amin.



Kita naman ang kasiyahan sa mukha ng aking mga magulang nang marinig nila ito. Kinabukasan din noon ay ang tuluyang pagbalik ng mga kapatid ko sa bahay at gaya nga ng sinabi sa amin Hindi na sila nanakit malaki ang pinagbago ng behavior nila.



--- Ilang buwan ang nakalipas ng makaalis ang kambal sa institution.---



Sa ilang buwan na lumipas ang rami nang nagbago. Malaki na ang pinagbago nang mga kapatid ko mas lalo sila naging malapit sa akin kung dati sila ang nanakit ngayon sila na ang nagtatanggol sa akin. Nasiyahan ako sa pagbabago nila at dahil doon nadama ko na may mga kapatid ako na handa akong ipagtanggol.



Kasalukuyang nag-aaral kaming tatlo sa iisang school ng crim britch high. Gaya nang dati kung school madalas din akong mabully dito dahil siguro sa pagiging nerd ko. Isang famous mean group ang laging nang bully sa akin at iyon ang grupo ni



"Akari,Hindi ko sinasadya pupunasan ko na lang"= nauutal kung paghingi nang pasensya ng matapunan ko ang babaeng lagi akong pinag iinitan




"Wag munang punasan narumihan na nga pupunasan mo pa lalo lang magkakalat ang mantsa sa damit ko. Kung gusto mong magpunas ito na lang."= putol nitong sabi sabay nakangisi sa akin kinuha niya yung orange juice na ininom ko at pinaligo niya sa akin tapos ibinato yung can sa mukha ko.



Section-Ace: {CLASS PICTURE}Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon